PſalmusCVI

Itum eſt in ſeculū: quia in nōnullis ſcripture locis in ſecl̓m: id eſt qd̓ grece έίσ αιύναdicit̉: ineternū intelligit̉. Neqꝫ enim miſericordia eius ad tempus eſt: et nō ineternū:cum ideo ſit ſuper homines hec eius miſericordia: vt viuant cum angelis ineternū.¶ Dicāt qui redempti ſunt a domino: Redemptus quidē videt̉ et populusiſrael de terra egypti: de manu ſeruitutꝭ: exlaboribus infructuoſis: ex operibus luteis.videamꝰ tamē vtrū ipſi ſint qui hec dicūt:qui ab egypto liberati ſunt a dn̄o. Non itaeſt. Sed qͥ ſunt iſti? Quos redemit demanu inimicoꝝ. Adhuc p̄t qͥſqꝫ ⁊ illoſaccipere redemptos de manu inimicorū:hoc eſt egyptioruꝫ: ꝓprie exprimant̉ qͥ ſintpropter quos hec vult pſalmus iſte cantari. De regionibus cōgregauit eos.Poſſunt eſſe adhuc regiōes egypti. Multi enim etiā vnius ꝑuincie regiones ſunt.Aꝑte dicat. Ab oriente et occaſu:ab aquilone ⁊ mari. Iſtos ergo iamredemptos intelligimꝰ in toto orbe terraꝝ.Populꝰ hic dei de magna ⁊ lata egypto liberatus: tanqͣꝫ ꝑ mare rubrū ducitur: vt inbaptiſmo finiat inimicos. Sacramēto eniꝫtanqͣꝫ rubri maris: baptiſmo ſcꝫ chriſti ſanguine cōſecrato: inſequētes egyptij pecca.ta delent̉: ⁊ te euadente nullus qui te p̄mebat remanet inimicus. Iſti ergo dicāt hec:et audiamꝰ iam fratres: quoniaꝫ dicit̉: iſteppl̓us dei: quid hic agat̉ in cōgregatiōe omniū gentiū: redempta ꝑ chriſtū. Nō quaſiſimul ꝯtingant hec que cantant̉ in omnibꝰgentibꝰ: ſed in ſingulis quibuſqꝫ credētibꝰin populo autē illo aliter. Totus enim populus: tota illa gens ex ſemine Abrae ẜmcarnē: tota multitudo domꝰ iſrl̓ ſemel educta eſt ex egypto: ſemel ꝑ rubrum mare ducta: ſemel ad terrā ꝓmiſſionis ꝑducta. Simul em̄ omnes erāt in quibus hec cōtingebāt. Hec aūt oīa ī figura cōtingebāt ī illis:ſcripta ſunt aūt ad correctionē noſtram inquos finis ſeculorū obuenit. Nos ergo nōſimul omnes: ſꝫ paulatim ſingillatimqꝫ credentes cōgregamur in vnam quādam ciuitatē: ⁊ in vnum populum dei: Sꝫ in vnoquoqꝫ noſtrū etiā ſingula contingūt: Hecque ſcripta ſunt contingūt in ppl̓o. Etenimpopulus de ſingulis: nō ſinguli de populo. Nūquid em̄ vnus homo ex ppl̓is? Sedppl̓us ex ſingulis homībus conſtat. Quicqͥd em̄ cum loquor agnoueris: in te quiſqͥsexꝑtus es: noli cogitādo quaſi remanere ī

te: ⁊ putare qd̓ ī ſolo te cōtingūt: ſed credeiſta cōtingere: aut in omībꝰ: aut ꝓpe in omnibus qui veniūt ad hunc populū: ⁊ de manū inimicorū precioſo ſanguīe redimūtur.Repetiturꝰ eſt em̄ aſſidue qd̓ cantauimusmodo: miſeratiōes eius. ¶ Confiteant Adn̄o miſeratiōes eius: et mirabi­ rlia eius filijs hominū. Iſtos verſusquātum animaduertere potui: qd̓ poteſtis⁊ vos: quat̉ repetit: In quo numero quātūdomino adiuuāte ſcrutari valuimus: ſignificat nobis quatuor quaſdā temptatōnes:ex quibus nos liberat cui confitent̉ ſue miſeratiōes. Fac em̄ hominē primo nihil querentē: ẜm vitaꝫ veterē ſeductoria ſecuritate viuentem: nihil putanteꝫ aliud eſſe poſthanc vitaꝫ qn̄qꝫ finiendā: negligentē quēdam ⁊ ſocordē: obrutū cor habentē: illecebris mūdi ⁊ mortiferis delectatiōibꝰ cōſopitū: Ut excitet̉ iſte ad querēdā gratiā dei:vt fiat ſollicitus: ⁊ tanqͣꝫ de ſomno euigilet:nōne manus dei excitat eum? Sed tamē aquo ſit excitatꝰ ignorat. Incipit aūt iā deiſuauitatē guſtare cū cogͦuerit veritatꝭ fidē:Sꝫ anteqͣꝫ cognoſcat delet errorē ſuū. Inuenit em̄ ſe in errore: vult cogͦſcere veritatem: pulſat vbi poteſt: temptat qd̓ poteſt:vagat̉ qua poteſt: famā etiam patitur ipſiꝰveritatis. Prima ergo temptatio eſt erroris ⁊ famis: Ubi in hac temptatiōe fatigatus exclamauerit ad deū: perducit̉ ad viāfidei: vnde incipiat ꝑgere ad ciuitatē quietis. Perducit̉ ergo ad chriſtum qui dixit:Ego ſum via. Cum ergo ibi fuerit: iam ſciens quid obſeruare debeat: nō nunqͣꝫ multum ſibi tribuendo: ⁊ quaſi de ſuis viribusp̄ſumendo: incipit cōfligere velle bella cōtra vitia: ⁊ ꝓpter ſuperbiā ſuperari. Inuenit ergo ſe ligatū difficultatibus cupiditatum: ⁊ non poſſe viam ꝓpter cōpedes ambulare: Incluſum ſe ſentit difficultate vitiorū: ⁊ tanqͣꝫ muro impoſſibilitatis erecto:portiſqꝫ clauſis qua euadat vt recte viuatnō inuenit: iam ſcit quomō viuere debeat.Prius em̄ in errore erat: ⁊ famem veritatꝭpatiebat̉. Accepit autē iā cibū veritatis: ⁊poſitus ē in via: audit: viue bn̄: ẜm qd̓ noſti. Antea em̄ nō noueras quēadmodū viueres: mō accepiſti ⁊ noſti. Conat̉ ⁊ nō poteſt: ligatū ſe ſentit: exclamat ad dn̄m. Secūda ergo tēptatio eſt difficultatis in beneoperando: ſicut illa prima erroris ⁊ famis.Exclamat ⁊ in hac ad dn̄m: liberat dn̄s deneceſſitatibꝰ: rumpit vincula difficultatis

6 2

Alia lr̄.imici.

Alia lr̄.A ſoortu

Alia lr̄a.r̄ miſericordie