Fſalmus

ACII.

adhibentur: ſicut dixi de aquila: ſicut de luna: ſic ⁊ hic: occidit pars vna celi orit̉ altera: ſed pars que oritur mō poſt duodecimhoras occaſura eſt. Nō ſic ē gratia q̄ nobisorit̉: Et peccata ineternū occidūt: ⁊ gratiaineternū manet. Quare aūt? Quātū diſtatoriēs ab occidēte: tantū longe fecit a nobiſ. peccata nr̄a: vt illa occidāt: ⁊ gratia oriat̉?ō. Quare putatis? Sicut miſeret̉ ꝑa. ter filijs: ſic miſertus ē dn̄s timētie. bus eū. Iā ſeuiat quātū vult: pater eſt.Sed flagellauit nos: ⁊ afflixit nos: ⁊ cōtriuit nos: pater ē. Fili ſi ploras: ſb̓ patre plora: noli cum indignatiōe: noli cū typo ſuꝑbie. Qd̓ pateris vnde plāgis medicina eſtnō pena: caſtigatio ē nō dānatio. Noli repellere flagellū: ſi nō vis repelli ab hereditate. Noli attēdere quā penā habeas in flagello: ſed quē locū in teſtamēto. Sicut miſeret̉ pater filijs: ſic miſeratꝰ eſt dn̄s timētibus eum. Qm̄ ip̄e cognouit figmentu noſtrū. Id eſt infirmitatē noſtrā. Nouit quid fecerit: quō lapſum ſit: quō reficiēdum ſit: quō adoptandū: quō ditandū ſit.Ecce facti ſumꝰ d̓ limo: Primꝰ homo de terra terrenus: ſecūdus homo de celo celeſtꝭ.Miſit ⁊ filiuꝫ ſuum qui factus eſt ſecūdushomo: qui ante omnia deus. Secūdus .n.in aduētu: pͥor in reditu. Poſt multos mortuꝰ ē: ante omēs reſurrexit. Ip̄e enī cognouit figmentū noſtrū. Qd̓ figmentū? Nos.a. Unde loqueris: qꝛ cognouit? Quia miſeratus eſt. Memento quia puluisſumus: Ad ip̄m deum cōuerſus: ait: memēto: quaſi obliuiſcat̉ deꝰ. Sic cognoſcit:ſic cognouit vt nō obliuiſcat̉. Sed quid ēmemēto? Perſeueret erga nos miſericordia tua. Cognouiſti figmentū noſtrū quodāmodo: ne obliuiſcaris figmentū noſtrū. ne obliuiſcamur gratiaꝫ tua. Memēto qͥat. puluis ſumꝰ. Homoᶠ tanqͣꝫ fenū diess. Iillius. Attendat qͥd ſit hō nō ſuꝑbiat: hōtanqͣꝫ fenū dies illiꝰ. Quid ſuꝑbit fenū adtempꝰ: mō florens: poſt paululū areſcens?Quid ſuꝑbit fenum ad tempꝰ vigēs: ⁊ hocad paruū tempꝰ donec ſol candeſcat? Bonū eſt gͦ nobis: vt miſericordia ip̄iꝰ ſit ſuperj. nos: ⁊ d̓ e feno aurū faciat. Nā homo tanqͣꝫz fenum dies eius. Sicut flos agriᶠ itaefflorebit. Totus ſplēdor generis hūani: honores: ptātes: diuitie: typi: mine: tumores: flos feni eſt. Floret illa domꝰ: ⁊ magna domus: floret illa familia: et qͣꝫ multisfloret: aut qͣꝫ multꝭ annis viuūt? Multi an

ni tibi: breue tempꝰ deo. Deus non ſic numerat: quō numeras. In comꝑatiōe longorū ⁊ longe viuentiū ſeculoꝝ: omnis floscuiuſcūqꝫ domꝰ ſic eſt: quō flos agri. Uixē ānua omīs pulchritudo āni. Quicqͥd ibiviget: quicqͥd ibi candet: quicquid ibi pulchrū eſt non ꝑannuat: īmo ꝑ totū ānū duci non poteſt. Ꝙ exiguo tempore trāſeuntflores: ⁊ hoc eſt pulchrū ī herbis? Hoc qd̓valde pulchrū eſt: hoc cito cadit. Omniscaro fenuꝫ ⁊ claritas hominis vt flos feni.Fenum aruit: ⁊ flos decidit: verbū autemdomini manet ineternuꝫ. Quia gͦ quō pat̓cognouit figmentū noſtrū: quia fenū ſumꝰ⁊ ad tempꝰ florere poſſumꝰ: miſit nobiſ verbum ſuū: ⁊ verbum ſuum quod manet ineternū feno qd̓ nō manet ineternū fratremfecit. Natura vnigenitum: vnicū natuꝫ deſubſtātia ſua fratrē adoptātis tot fratribꝰ fecit. Noli mirari: qꝛ ꝑticeps eris eternitatisilliꝰ: factus ipſe prior ꝑticeps feni tui. Qd̓excelſū ē a te tibi nō denegauit: qui qd̓ hūile erat ex te ſuſcepit. Ergo hō qͣꝫtū ad hōinē attinet: ſicut fenū dies eiꝰ: ſicut flos agriita florebit. Quoniā ſpiritꝰ ꝑtrāſibit inᶠ eo et noᶠ erit: et nō cognoſcetamplius locum ſuum. Quaſi quedaꝫperditio: quaſi interitus quidaꝫ. Ecce quiſe inflat: ecce qui tumet: ecce qui ſe extollit.Spiritus ꝑtranſiet in eo: ⁊ non erit: ⁊ nō cognoſcet amplius locū ſuum. Uidete quotidie morientes: ⁊ hoc erit totum: ipſe erit finis. Non alloquit̉ enim fenuꝫ: ſed propterquod et verbū fenum factum eſt. Tu enimhomo: propter te autem ⁊ verbum factumeſt homo. Tu caro: et propter te verbū caro factum eſt. Omnis caro fenum: et verbum caro eſt factum. Quanta ergo ſpes feni: quādo verbum caro factū eſt? Illud qd̓manet ineternuꝫ: non dedignatum eſt ſuſcipere fenum: ne de ſe deſperaret fenum.Ergo qd̓ ad te attēdis: hūilitatē tuā cogita: puluereꝫ tuū cogita: noli extolli. Quicqͥd meliꝰ eris: gratia illiꝰ eris: miſcd̓ia illiusęris. Audi enī qd̓ ſequit̉. Miſericor-diaᶠ v̓o domini in ſeculo ⁊ in ſeculum: ſuꝑ timentes eum. Qui non timetis eum fenum: ⁊ in feno: et in tormentocū feno eritis. Reſurget enim caro ad tormentū: gaudeant illi qui timent eum: quiaſuper eos miſericordia eius. Et iuſti-ciaⁱ eius ſuper filios filiorum: Re-tributionē dicit: ſuper filios filioꝝ. Ꝙ multiſunt ſerui dei nō habētes filios: quātominꝰ

Ilia lr̄a.Recm̄

Alia lr̄a.Quōf filioꝝf ſe

Alia lr̄a.Itanqͣꝫ.j ſic.

Alia lr̄.t ſicut.feius.

Alia lr̄a.f illo.f ſubſiſtet.

Alia lr̄a.f autē.f̄ ab eterno etvſqꝫ internū.

Alia lr̄a.filliꝰ in