Almus
nimusCII.
Imedici eſto. Odit enim repellentē manusſuas. Nō fit hoc in medici homīs manibꝰ.Ligari ſe volunt homīes et ſecari: daturi ꝓīcerta ſanitate certū dolorē: magnā mercedem. Deus te quē fecit ⁊ certꝰ curat ⁊ gratis. Ferto ergo manus eius o aīa que benedicis eū: nō obliuiſcēs oēs retributōes eiꝰ.Sanat em̄ oēs lāguores tuos qͥ redimit decorruptiōe vitā tuam. Inde ſanat oēs languores tuos: qꝛ redimit de corruptiōe vitātuā. Ecce corpus qd̓ corrumpit̉ aggrauatanimā. Uitā ergo habet aīa in corpore corruptibili. Qualē vitā? Onera patit̉: pōdera ſuſtinet. Ad ip̄m deū cogitandū ſicut dignū eſt ab homīe cogitari deū: quāta impediunt velut interpellātia de neceſſitate corruptiōis hūane? Quāta reuocant? Quātaa ſublimi intentiōe detorquēt? Quāta int̓pellāt? Que turba phantaſmatū? Qui ppl̓iſuggeſtionū? Totū hoc in corde hūano tāqͣꝫ de vermibꝰ huiꝰ corruptiōis ſcatet. Exaggerauimꝰ morbū: laudemꝰ ⁊ medicū Nōergo te ſanabit qui fecit talē qualis nō egrotares: ſi legē ſanitatꝭ acceptā ſeruare voluiſſes? Nōne tibi ⁊ diſpoſuit ⁊ mandauit qͥdtāgeres ⁊ qͥd n̄ tāgeres ad retinēdā ſalutēNoluiſti audire ad retinendā: audi ad recipiendaꝫ. Languore tuo exꝑtus es: qͣꝫ veraille iuſſiſſet. Iam tandē aliqn̄ hō qd̓ nō tenuit monitꝰ: audiat vel exꝑtus. Que duricia eſt quā nec exꝑientia docet? Non ergote ſanabit qui talē fecerat: vt nunqͣꝫ egrotares: ſi eiꝰ p̄cepta ẜuare voluiſſes? Nō te ſanabit qui fecit angelos: ⁊ te refectū equaturus ē angelis. Nō ſanabit factū ad imaginē ſuā qui fecit celum ⁊ terrā? Sanabit te:opus ē vt ſanari velis. Sanat oīno ille quēlibet languidū: ſed nō ſanat inuitū. Quidautē te beatius: qͣꝫ vt tanqͣꝫ in manu tua: ſichabeas in volūtate ſanitatē tuā? Si velleseſſe in aliquo ſublimi honore in hac terra:ducatū: ꝓconſulatū: p̄fecturā ſi cōcupiſceres: nūquid cōtinue poſſes qd̓ velles? Nūquid voluntatē tuā poteſtas ſeq̄ret̉? Multi ad iſta volunt ꝑuenire ⁊ nō poſſunt: ſedſi ꝑuenerint: qͥd ꝓdeſt honor egrotꝭ? Quisem̄ non egrotat in hac vita? Quis nō longum languorē trahit? Naſci hic in corporemortali: incipere egrotare eſt. Quot quotidianis medicamētis fulciunt̉ indigētie noſtre: Quotidiana medicamēta ſūt refectiones omniū indigentiarū. Fames nonne teoccideret: niſi medicamentū eius apponeres? Sitis nōne te ꝑimeret: niſi eaꝫ tu bibē
CII.do non penitus extingueres: ſed differres:Reditura eſt em̄ ſitis paululū temperata.Tēperamus qͦ iſtis fomētis erumna egritudinis noſtre. Stando laſſatus eras: ſedendo reficeris. Ip̄m ſedere medicina eſt laſſitudinis. In ip̄a medicina rurſus laſſaris:diu ſedere nō poteris. Quicqͥd eſt vbi fatigationi ſuccurrit̉: alia fatigatio inchoatur.Quid gͦ iſta deſideras languidus? Priusde ſalutē tua cogita. Aliquādo egrotat hōin domo ſua: in lecto ſuo egritudine manifeſtiore. Ꝙqͣꝫ ⁊ iſta manifeſta ſit quam nolūt homīes intueri: tn̄ ea egritudīe ad quaꝫquerunt̉ medici homīes: egrotat quiſqꝫ indomo ſua: anhelat febribꝰ in lecto ſuo: Uelit forte cogitare de re familiari aliqͥd: vl̓ iubere in domo ſua: vel fundo: aut diſpone̓:ſtatim cura ſuoꝝ circūſtrepēte ⁊ murmurāte: reuocat̉ a talibus curis ⁊ dicit̉ illi: dimitte iſta: pͥus cogita de ſalutē tua. Ergo hͦ tibi dicit̉: omnis homo: ſi nō egrotas alia cogita. Si te egrotantē languor ip̄e ꝯuincit:pus de ſalutē tua cogita. Salus tua chriſt̓eſt: Chriſtū ergo cogita. Accipe calicē ſalutaris eiꝰ qui ſanat omnes languores tuos.Hanc ſalutē ſi volueris obtinebis. Honores ⁊ diuitias cū queſieris: nō ꝯtinuo ſi volueris habebiſ. Hoc ⁊ p̄cioſius eſt ⁊ ſequit̉voluntatē eiꝰ. Unde ⁊ ſubdit̉: Qui ſanatomnes languores tuos: qui redimit de corruptiōe vitā tuā. Ibi ſanabit̉ omīs lāguortuus: cum corruptibile hoc induerit incorruptionē. Redēpta eſt em̄ vita tua de corruptione: iam ſecurꝰ eſto. Initus eſt bonefidei cōtractꝰ: nemo fallit redēptorē tuum:nemo circūuenit: nemo p̄mit. Egit hic cōmercium: iam p̄ciuꝫ ſoluit: ſanguinē fudit.Sanguinē inquā fudit vnicus filius dei ꝓnobis. O aīa erige te: tanti vales: Redimet de corruptiōe vitā tuā. On̄dit exēploqd̓ promiſit in p̄mio. Mortuus ē ꝓpter delicta noſtra: ⁊ reſurrexit ꝓpter iuſtificationēnoſtrā. Sperent membra: qd̓ in capite demōſtratū eſt. Nō curabit mēbra ſua: quorum caput leuauit in celum? Ergo qui redemit de corruptione vitam tuam: qui coronat te in miſeratione ⁊ miſericordia. Iaꝫem̄ forte qͣſi arrogans eſſe ceperas: cum audires: coronat te in miſeratione ⁊ miſericordia. Ergo magnus ſum: ergo luctatus ſuꝫ.Cuius viribus? Tuis: ſed ab illo ſubminiſtratis. Nam luctaris manifeſtū eſt: ⁊ ideocoronaberis: quia vinces. Sed vide quisprior vicerit: vide qͥs te faciat etiā ſecundo