FſalmusCI

Iin arboribꝰ: ad hoc vt de loco eminētiorelōge videat̉. Syon gͦ ſpeculatio: eccl̓ia ſpeculatio. Un̄ ſpeculatio? Lōge videre: hocē ſpeculatio. Labor eſt em̄ an̄ me donec intro eā in ſanctuariū dei: ⁊ intelligā in nouiſſima. Qualis ſpeculatio intellige̓ in nouiſſima? Trāſire mare vidēdo: nō nauigādo:⁊ habitare in extremis marꝭ: id eſt ibi pone̓ſpem in eo qd̓ erit finito ſeculo. Ergo ſi eccleſia ſpeculatio: vbi iam annūciat̉ nomēdn̄i? Nō ſolū nomē dn̄i in hac ſyon annūciat̉: ſed ⁊ laus eiꝰ inqͥt in hieruſalē. Et quōannūciat̉. Audi. Incōueniēdo populos in vnū: ⁊ regna vt ſeruiantdn̄o. Un̄ hoc factū: niſi ſanguine mortificatoꝝ? Un̄ hoc factū: niſi gemitibus cōpeditorū? Exauditi gͦ ſunt qͥ erant in p̄ſſura ⁊hūilitate: vt eſſet noſtrꝭ tꝑibus eccl̓ia in tāta gloria quā videmus: vt iā regna q̄ ꝑſecbant̉: ipſa ſeruiāt dn̄o. Reſpondit ei3in viaᶠ fortitudinis ſue: Lui rn̄dit: niſi dn̄o? Quis reſpōdit? Suꝑ videamꝰ. Etlaus eius eius inqͥt in hieruſalē: In ꝯueniendo ppl̓oſ in vnū: ⁊ regna vt ſeruiāt dn̄o.Reſpōdit ei in via fortitudinis ſue. Queilli reſpōdit: aut qͥs ei reſpōdit in via fortitudinis ſue? Queramꝰ gͦ primū qͥs reſpondit: ⁊ ſic q̄ramus q̄ ſit via fortitudinis eiꝰ.Suꝑiora verba indicāt rn̄diſſe ei: aut laudeꝫ eiꝰ: aut hieruſalē. Suꝑ em̄ dixerat: Etlaus eiꝰ in hieruſalē: In ꝯueniendo ppl̓osin vnū: ⁊ regna vt ſeruiāt dn̄o. Reſpōditei: nō poſſumus dicere regna: qꝛ reſpōderūt dixiſſet. Rn̄dit ei: n̄ poſſumꝰ dice̓ ppl̓i:qꝛ ⁊ hic reſpōderūt dixiſſet. Quia gͦ reſpōdit ei: Singularē numerū querimꝰ ſuꝑius:⁊ nō inuenimꝰ: niſi aūt laudē eiꝰ: aut hieruſalē. Et qꝛ hoc ambiguū eſt vtrū laus eiꝰ:an hieruſalē: ẜm vtrūqꝫ tractemꝰ. Quō eireſpondet laus eiꝰ? Qn̄ ei gratias agūt vocati ab illo. Ille em̄ vocat: noſ reſpōdemꝰ:nō voce ſed fide: nō lingua ſed vita. Si .n.vocat te deus: ⁊ p̄cipit: ⁊ tu male viuis vocationi eius nō reſpōdes: nec laus eiꝰ rn̄det ei de te: qꝛ ſic viuis vt ille nō laudetur:ſed potiꝰ blaſphemet̉ ꝑ te. Cū aūt ſic viuimus: vt ꝑ nos laudet̉ deꝰ: reſpōdit ei lauseiꝰ de vocatis ⁊ ſctīs eiꝰ. Reſpōdit ei hieruſalē: Uocata ē em̄ ⁊ hieruſalē. Et primahieruſalē noluit audire: ⁊ dictuꝫ ē ei: Eccedimittet̉ vobis domꝰ vr̄a deſerta. Hieruſalē hieruſalē clamat: ⁊ nō rn̄det̉: quotienſvolui ꝯgregare filioſ tuos tāqͣꝫ gallina pullos ſuos ſub alas ſuas: ⁊ noluiſti: nō reſpō

de t̉. Pluit̉ deſuꝑ ⁊ ꝓ fructu ſpine ꝓferunt̉.At vero illa hieruſalē: de qͣ dictū eſt: Letare ſterilis q̄ nō paris: erumpe ⁊ clama q̄ nōparturis: qm̄ multi filij deſerte magꝭ qͣꝫ eiꝰque habet viꝝ: reſpondit ei. Quid ē rn̄ditei? Nō ꝯtēpſit vocantē. Quid eſt rn̄dit eiIlle pluit: illa fructū dedit. Reſpondit ei.Sꝫ vbi? In via fortitudinis ſue. Nūqͥd inſe? Nā quid eēt in ſe: aut quā vocē haberetin ſe: de ſe: niſi ſolā vocē peccati: vocē iniqͥtatis? Excute vocē ip̄ius: quid inuenis niſi tumultū? Ego dixi dn̄e miſerere mei: ſana aīam meā: qꝛ peccaui tibi. Porro ſi iuſtificata eſt: reſpōdit ei nō ex meritis ſuis: ſꝫex manibꝰ ſuis. Ubi? In via fortitudinisſue. Chriſtꝰ ē: ipſe eſt. Ego ſū inqͥt via: veritas ⁊ vita. Sꝫ ante re ſurrectionē nō agnoſcebat̉ a ppl̓o ſuo: ⁊ maxīe crucifixꝰ ex infirmitate latuit qͥs eſſet: donec fortꝭ reſurgendo appareret. Nō ei gͦ rn̄dit eccl̓ia in via infirmitatis: ſꝫ in via fortitudinis ſue: qꝛ poſtreſurrectionē vocauit eccl̓iaꝫ de toto orbeterrarū: iā nō infirmꝰ in cruce: ſꝫ fortꝭ in celo. Nō em̄ laus fidei chriſtianoꝝ eſt: qꝛ credūt mortuū chriſtū: ſꝫ qꝛ credūt reſurrexiſſe chriſtū. Nā mortuū ⁊ paganꝰ credit: ⁊ hͦtibi ꝓ crimine obijcit: qꝛ in mortuū credidiſti. Que igit̉ laus tua? Crede̓ reſurrexiſſechriſtū: ⁊ ſꝑare te reſurrectuꝝ eē ꝑ xp̄m: hͦē laus fidei. Si em̄ crediderꝭ in corde tuo:qꝛ dn̄s eſt xp̄s Ieſus: ⁊ ꝯfeſſus fueris oretuo: qꝛ deꝰ ſuſcitauit eū a mortuis: ſaluꝰ erꝭ.Nō ait: ſi ꝯfeſſus fueris: qꝛ deꝰ eū tradiditoccidendū: ſꝫ qꝛ eū deus ſuſcitauit a mortuis: ſi ꝯfeſſus fueris tūc ſaluꝰ eris. Corde .n.credit̉ ad iuſticiā: ore autē cōfeſſio ſit ad ſalutē. Quare aūt credimꝰ ⁊ mortuū? Quiacrede̓ eū reſurrexiſſe nō poſſumꝰ: niſi priusmortuū fuiſſe credamꝰ. Quis em̄ reſurgit:niſi mortuꝰ fuerit? Quis exꝑgiſcit̉: niſi pͥusdormierit? Sꝫ nunqͥd qͥ dormit nō adijcietvt r̄ſurgat: Hec fides ē chriſtiāoꝝ. In hacgͦ fide ī qͣ cōgregata ē eccl̓ia: ml̓ti illi filij deſerte magꝭ qͣꝫ eius q̄ hꝫ virū. Rn̄dit ei: Dixit ei laudē ẜm eiꝰ p̄cepta in via fortitudīseius: nō in via infirmitatis eius. Quō ei reſpōderit: iam ſupra audiſtis: In ꝯueniendo ppl̓os in vnum: ⁊ regna vt ſeruiāt dn̄o.In hoc ei gͦ reſpondit in vnitate. Qui aūtnō eſt in vnitate nō ei reſpondet. Ille eniꝫvnus eſt: eccleſia vnitas. Nō reſpōdit vni:niſi vnitas. Sed exiſtūt qui dicat: Iam hͦfactū ē: reſpōdit ei: in oībus gentibꝰ eccl̓iapariēs filios plures: qͣꝫ illa q̄ habebat viꝝ.

Alia lr̄.t virtutis

Alia lr̄a.freges.