BſalmusCI

FFmanducaui: ⁊ potū meuꝫ cum fletu miſceca. bam. ¶ A facie ire ⁊ indignationisias tue: qm̄ leuaſti: eliſiſti me. Ip̄a eſt il.la ira tua dn̄e in Adam: ira cū qua omnesnati ſumus: cui naſcendo coheſimꝰ: ira deꝓpagine iniquitatis: ira de maſſa peccati:ſcd̓m quā dicit Apl̓us: Fuimus ⁊ nos aliquādo natura filij ire: ſic̄ ⁊ ceteri. Et vn̄ dicit dn̄s: Ira dei manet ſuꝑ eum: qꝛ nō credit in vnigenitū filiū dei. Non em̄ ait: Iradei veniet ſuꝑ eum: ſed manet ſuper eū: qꝛnō tollitur in qua natus eſt. Quare ergo?Et qͥd ſibi vult vox iſta: qm̄ leuaſti: eliſiſtime? Nō em̄ ait: qm̄ leuaſti ⁊ eliſiſti me: ſedqm̄ leuaſti: eliſiſti me. Ideo eliſiſti: qꝛ leuaſti. Unde hoc? Homo in honore poſitus:factus eſt ad imaginē dei. Leuatꝰ in hunchonorē: erectus a puluere: erectus a terra:accepit animā rationalē: p̄poſitus eſt rationis ipſius viuacitate oībus beſtijs: pecoribus: volatilibus: piſcibus. Quid em̄ horū habet intelligentie rationē? Quia nullūhorū factū eſt ad imaginē dei. Quō nullūhorum habet hunc honorē: ſic nullū horūhabet hāc miſeriā. Quid em̄ pecus plāgitd̓ peccato? Quę auis timet gehennā ignisęterni? Quia nulla ei participatio beate vite: nulli ſtimuli miſeriaruꝫ. Homo autē qͥafactus eſt qui ſit in beata vita: ſi bene vixerit: ideo erit in miſera vita: quia male vixit.Ergo qꝛ leuaſti: eliſiſti me: ideo ſequit̉ mepena: quia dediſti mihi liberum arbitriū.Si em̄ mihi nō dediſſes liberum arbitriū:⁊ ꝑ hanc rationē pecoribus me nō faceresmeliorē: non me ſequeretur dānatio iuſta.Peccantē gͦ ꝑ arbitriū liberū leuaſti me: ⁊per iuſticie iudicium eliſiſti me. ¶ Diesmei ſicut vmbra declinauerūt. Potuerunt em̄ eſſe dies tui nō declinantes: ſitu a die vero nō declinaſſes. Declinaſti: ⁊accepiſti dies declinātes. Quid mirū ſi dies tui facti ſunt ſimiles tui? Ipſi ſunt em̄ dies declinātes quia deuiaſti: qui ſunt diesfumi: qꝛ tumuiſti. Supra em̄ dixerat: Defecerūt ſicut ſumus dies mei: ⁊ nunc dicit:Dies mei ſicut vmbra declinauerunt. Inhac vmbra agnoſcēdus eſt dies: ī hac vmbra vidēda eſt lux: ne poſtea ſera ⁊ infructuoſa penitentia dicat̉: Quid nobis ꝓfuitſuꝑbia: ⁊ diuitiarū iactātia: quid contulunobis? Tranſierunt omnia tanqͣꝫ vmbra.Modo dicit: Trāſibūt omnia tanqͣꝫ vmbra: ⁊ nō tu trāſeas tāqͣꝫ vmbra. Dies meiſicut vmbra declinauerūt: Et egoʸ velut

fenum arui. Quia ⁊ ſupra dixerat: Percuſſuꝫ eſt ſicut fenū: ⁊ aruit cor meū: ſed reuireſcet fenū irrigatum ſanguine ſaluatoris. Ergo ſicut fenum arui ego homo poſtillā preuaricationē: hoc ego iuſto iudiciotuo. Tu autē quid? ¶ Tuᶠ veroᶠ domine ineternū permanes: Mei dies ſicut vmbra declinauerūt: ⁊ tu ineternū permanes Temporalē ſaluet eternus. Nō em̄qꝛ ego cecidi: ⁊ tu ſenuiſti viges ad me liberandū: qui viguiſti ad me humiliandum.Tu vero domine ineternum ꝑmanes. Etmemoriale tuum in generatione ⁊generatione. Memoriale tuū: quia nōobliuiſceris in generationē: nō vnam: ſedgenerationē ⁊ generationem. Promiſſionem quippe habemus vite preſentis ⁊ future. ¶ Tu exurgēs miſereberis ſyonꝫʳ quia venit tempus vt miſerearis eius. Quod tempus? Cum autē venit plenitudo temporis: miſit deus filiū ſuum factuꝫ ex muliere: factū ex lege. Et vbiſyon? Ut eoſ qui ſub lege erant redimeret.Primitus em̄ iudei: inde aūt apoſtoli: inde illi pluſqͣꝫ quingenti fratres: inde illa deīceps multitudo: cui erat anima vna ⁊ corvnum in deū. Ergo tu exurgens miſereberis ſyon: quoniā venit tempus vt miſerearis eius: quoniā venit tempus. Quod tempus? Ecce nunc tp̄s acceptabile: ecce nūcdies ſalutꝭ. Quis hͦ dicit? Seruꝰ dei Paulus: edificator qui dicebat: Dei edificiumeſtis: qui dicebat: Sicut ſapiēs architectꝰfundamētū poſui: ⁊ fundamentū aliud nemo pōt ponere: preter id quod poſitū eſt:qd̓ eſt chriſtus Ieſus. Ergo ⁊ hic quid di­ 2cit? ¶ Qm̄ʸ beneplacitū habueruntſerui tui in lapides eius: In lapidesʰcuiꝰ? In lapides ſyon. Sed ſunt ibi ⁊ nōlapides. Cuiꝰ nō lapides? Ergo quid ſeqͥtur? Etᶠ pulueris eius miſerebūtur.Agnoſcamꝰ lapides in ſyon: agnoſcamꝰpuluerē in ſyon. Non em̄ dicit: lapidū eius miſerebunt̉. Sed quid ait? Quoniā beneplacitū habuerūt ſerui tui in lapides eius: ⁊ pulueris eius miſerebunt̉. Beneplacitū habuerūt in lapides eius: puluerʸ autem miſerebūtur. Intelligo lapides ſyonomnes ꝓphetas: ibi premiſſa eſt vox p̄dicatiōis: inde ſumptū eſt euangelicū officium: ꝑ illud p̄coniū cognitus eſt chriſtus.Ergo ſerui tui beneplacitū habuerūt in lapides ſyō. Sꝫ illi p̄uaricatores recedētesa dn̄o: maliſqꝫ factꝭ ſuis offendētes creato

Aiaſ qꝛ eleuāsliſiſti

Alia lr̄a.f terre.

Allo ſriſplacuen̄t ẜuituis

Alia lr̄a.f autem⁊ nō habet

Alla lr̄a.f qꝛ tp̄s mūrendi eius.venit tei