Druckschrift 
Aurelij Augustini secunda quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusXCVI

XCVI

li eius. Adoret angelus ille qui miſſus eſtCorneliū. adorās Corneliꝰ miſit ad Petrū adorare chriſtū dn̄m Petri: ipſe cōſeruꝰ Petri: Adorate oēs angeli eius. Audiuit iocūdata eſt ſyon. Quid audiuit ſyon? Quia adorātomnes angeli eiꝰ. Quid audiuit ſyon? Ecce quid audiuit: Annūciauerūt celi iuſticiam eius: viderūt omnes ppl̓i gloriā eiuſ:Cōfundant̉ oēs qui adorat ſculptilia:gloriant̉ in ſimula chris ſuis. Etenī eccl̓ianecdū erat in gentibꝰ: in iudea crediderātex iudeis: putabāt ipſi iudei qui crediderant ſolos ſe ꝑtinere ad chriſtū. Miſſi ſūtapl̓i ad gentes: p̄dicatū eſt Cornelio: credidit Corneliꝰ baptizatꝰ eſt: baptizati ſūt illi qui Cornelio erāt. Sꝫ vt baptizarent̉: quid factū eſt ſcitis: quidē hucuſqꝫ ꝑuenit lector: ſed tn̄ aliqui recordātur: qui recordant̉ audiāt a me breuiter.Miſſus ē angelus ad Corneliū: angelusCorneliū miſit ad Petꝝ: Petrꝰ venit adCorneliū. Et qꝛ de gentibꝰ erat Corneliꝰ: ipſe qui eo erat: non erant circūciſi.Ne dubitarēt ergo illi tradere euāgelium circūciſis āteqͣꝫ baptizaret̉ ip̄e Cornelius illi qui eo erant: venit ſpirituſſanctus impleuit illos: ceperūt loqui linguis. In nullū aūt ceciderat ſpūſſanctus:niſi fuerat baptizatꝰ: in iſtos aūt ante baptiſmū cecidit. Poſſet enī Petrꝰ dubitare vtrū incircūciſos baptizaret: venit ſpirituſſanctꝰ: ceperūt loqui linguis. Donatūeſt donū inuiſibile: tulit dubitationeꝫ deſacramēto viſibili: baptizati ſunt omneſ.Et habes ſcriptū: Audierūt aūt Apl̓i:erāt in iudea fratres: qm̄ gentes receperunt verbū dei: benedicebant deū. Hoceſt quod hic cōmemorat: audiuit iocundata eſt ſyon. Et exultauerūt filieiude: Quid audiuit iocūdata eſt ſyon?Quia receperūt gētes verbū dei. Unꝰ paries venerat: ſed angulus nōdū erat. Syon ipſa eccleſia que erat ī iudea ꝓprie hicnoīata eſt. Audiuit iocūdata eſt ſyon: etexultauer̄t filie iude. Sic ſcriptū eſt: audierūt Apl̓i: qui erant in iudea fratres. Uidete ſyon: exultauerūt filie iude. Quid audierūt? Quia gētes receperūt verbū dei.Ubi illud dixit iſte pſalmuſ. Annūciauerūt celi iuſticiā eius: viderūt oēs populigloriā eius. Et qꝛ gētes credider̄t a quibꝰcolebant̉ idola: ſecutꝰ ait: Cōfundant̉ oēsqui adorāt ſculptilia: qui gloriant̉ in ſimu

lachris ſuis: Audiuit iocūdata ē ſyō: etexultauerūt filie iude. Poſtea quidem decircūciſis calūniari voluerūt Petro: dixerūt illi: Quare intraſti ad gētes incircūciſos: māducaſti eiſ? Ille aūt reddidit eis rationē: quō oraret demōſtratuſeſt illi diſcꝰ pendens quattuor lineis: Diſcus ille habebat oīa animalia: ſignificabat omnes gētes. aūt quattuor lineispendebat: quia quattuor ꝑtes ſunt orbisvn̄ futuri populi erāt: ideo quattuor euāgelia p̄dicabāt chriſtū: vt gratia ipſius adomnes quattuor ꝑtes orbis ꝑtinere intelligatur. Quia ergo tale viſum demōſtratuꝫfuerat Petro: indicauit illis omnia: quomodo credidit Cornelius: qꝛ priuſqͣꝫ baptizaret̉ homo gentilis ſuꝑuenit ſuꝑ eumſpirituſſanctꝰ. Hec audiſſent tacuerūt: magnificauerūt deū dicētes: Utiqꝫtibus deus penitentiā ad vitaꝫ dedit. Ecce audiuit iocūdata eſt ſyon exultauerūt filie iude. Propter iudiciā tua domine. Que iudicia? Quia eſt ꝑſonarum acceptor deus. Nāqꝫ ipſe Petrꝰ cuꝫvidiſſet Corneliū cēturionē: eos qui cuꝫillo erāt adimpletos ſpirituſancto: exclamauit ait. In veritate cōprehēdo: quia eſt ꝑſonarū acceptor deus. Ergo exultauer̄t filie iude ꝓpt̓ iudiciā tua domine.Quid eſt propter iudicia tua? Quia inomni gēte in omni populo: quicunqꝫ illiſeruierit acceptus eſt illi: qꝛ iudeoꝝ deꝰtm̄: ſed gentiū. Uidete ſi hoc non eſt vn̄exultauerūt filie iude. Et exultauerūt filieiude ꝓpter iudiciā tua dn̄e. Qm̄ tues dn̄s altiſſimus ſuꝑ omne terrā. ſuꝑ ſolā iudeā: ſuꝑ ſolam hieruſalem: ſuꝑ ſolā ſyon: ſed ſuꝑ omnē terrā.Huic vniuerſe terre iudicia dei viguerūt:vt vndiqꝫ ppl̓os cōuocaret: quibꝰ communicāt qui ſe p̄ciderūt: nec audiunt p̄dictum nec vidēt impletū. Qm̄ tu ēs dn̄s altiſſimꝰ ſuꝑ oēm terrā. Nimis exaltatꝰes ſuꝑ oēs deos. Quid eſt nimis?de chriſto dicit̉. Quid eſt ergo nimis: niſivt intelligat̉ equalis patri? Quid eſt ſuperoēs deos? Qui ſūt? Idola: hn̄t ſenſuꝫ: habēt vitā. Demonia habēt ſenſū: hn̄tvitā: ſed mala ſūt. Quid magnū eſt: qꝛ exaltatus eſt chriſtus ſuꝑ idola: exaltatꝰ eſtſuꝑ demonia? Sed nec hoc valde magnūeſt. Demonia quidē dij gentiū: ſed ille nimis exaltatus eſt ſuꝑ oēs deos. Et hoīesdicti ſūt dij: Ego dixi dij eſtis: filij altiſſi

lr̄.at.