PſalmusXCV.
XCV.
mitus: nō ſolū bn̄ficijs p̄ſentibus: ſed etiaꝫvirga emēdatiōis nō deſiſtēte. Nolite gͦ obdurare corda veſtra: ſicut ī amaricatōe ẜmdiē tēptatiōis in deſerto. Ubi tēptauerūt me patres veſtri: Iam tales nōſint patres vr̄i: nolite eos imitari patres veſtri erant: ſed ſi nō imitati fueritis pr̄es vrinon erūt: tamē qꝛ de his nati eſtis: pres vr̄ierāt. Et ſi gentes veniētes ab extremo t̓re.ſicut dicit Hieremias: Ad te gētes veniētab extremo terre: ⁊ dicent: Uere mendaciacoluerūt patres veſtri: ſimulachra in quibꝰnō eſt vtilitas: ſi gentes dimiſerunt ſimulachra ſua: vt venirēt ad deum iſrl̓: quos ip̄edeus iſrl̓ de egypto ꝑ mare rubrū duxit: inqͦ inimicos eoꝝ cōſequētes operuit: quos īdeſertū eduxit: māna pauit: nunqͣꝫ v̓gā ſuāab eoꝝ diſciplina tulit: nunqͣꝫ bn̄ficia miſericordie ſubtraxit: ipſi debent deſerere deūſuū: cū gētes venerit ad deū ip̄oꝝ? Ubi tēptauerūt me pr̄es vr̄i. Probauerūt me⁊ viderūt oꝑa mea. Quadraginta annis viderūt oꝑa mea: quadraginta annisexacerbauerūt me. Ante illos miracula inmanu Moyſi faciebā: et ip̄i magꝭ magiſqꝫcorda obdurabāt. Quadragīta annisˡ ꝓximus fui generatiōiᶠ huic.li.Quid ē ꝓximꝰ fui? Preſentaui me ī ſignis⁊ virtutibꝰ meis. Nō vno die: nō duobꝰ: ſꝫquadraginta annis ꝓximus fui generatiōii. huic. Et dixi ſemperᶠ iſti errant corde: Hoc ſignificauerūt qͣdraginta anni qd̓eſt ſemꝑ. Quadragenariꝰ em̄ iſte numerusindicat integritatē ſeculorū: tanqͣꝫ ꝑficiant̉ſecula ꝑ hūc numerū. Id̓o dn̄s qͣdragintadiebꝰ ieiunauit. Quadragīta diebꝰ tēptatus ē in heremo: ⁊ quadragīta diebꝰ fuit cūdiſcipulis poſt reſurrectionē. Primis quadraginta diebus tēptationē: poſterioribusqͣdraginta diebꝰ cōſolationē on̄dit: qꝛ cumtēptamur ſine dubio cōſolamur. Corpꝰ em̄eiꝰ: id ē eccleſia neceſſe ē tēptatōes patiat̉ īhoc ſeculo: ſed nō deeſt ille cōſolator qͥ dixit: Ecce ego vobiſcū ſum vſqꝫ ad ꝯſūmationē ſeculi. Et dixi ſꝑ iſti errāt corde: Adhoc cū illis fui qͣdraginta annis: vt offēderem genus tale hoīm: qd̓ me ſemꝑ exacerbat vſqꝫ in finē ſeculi: qꝛ ꝑ illos qͣdragintaannos totū ſeculū ſignificare voluit. Quideſt gͦ? Pro illis nō erūt alij qͥ intrēt ī requiēdei? Improbati ſunt illi qͥbus diſplicuit miſericordia dei: qͥ reſtiterūt deo corde indurato. Illis improbatis: nūquid ꝑdidit deppl̓m ſuū? Nō erit verū: Potēs eſt deus de
lapidibꝰ iſtis ſuſcitare filios Abrae. Ergodixi ſemꝑ iſti errāt corde. Et iſti nō cōgnouerūt vias meas:ʸ quibꝰ iuraui ī ira mea: ſiʸ introibunt in requiemeā. Quibꝰ iuraui in ira mea ſi introibūtī requiē meā? Magnus terror. Ab exultatiōe cepimꝰ: ſed ad magnū timorē cōcluſitpſalm iſte: Quibꝰ iuraui in ira mea: ſi introibūt in requiē meā. Loqui dn̄m magnūeſt: quāto magis iurare deū? Iurantē hominē debes timere: ne ꝓpter iurationē faciatqd̓ contra voluntate eius eſt: quātomagisdeū qui nihil temere iurare pōt. Iurationēad cōfirmationē voluit eſſe. Et ꝑ quē iuratdeus? Per ſeip̄m. Nō em̄ habet maiorē ꝑquē iuret: ꝑ ſeip̄m cōfirmat ꝓmiſſa ſua: perſeip̄m cōfirmat minas ſuas. Nemo dicat īcorde ſuo: verū eſt quod ꝓmittit: falſum ēquod minat̉. Sicut verū eſt quod ꝓmittit:ſic certū eſt qd̓ minat̉. Tā certus debes eſſede requie: de felicitate: de eternitate: de immortalitate: ſi feceris p̄cepta ip̄ius: qͣꝫ certꝰeſſe debes de īteritu: de ardore ignis eterni:de damnatiōe cum diabolo: ſi cōtempſerispręcepta eius. Iurauit ergo illis in ira ſua:ne intrēt in requiē ip̄ius: et tn̄ oportet aliqͦsintrare in requiem ip̄ius. Non em̄ nulli debetur requies ip̄ius. Illis ergo reprobatisnos intrabimus: qꝛ ex ſi aliqui ex ramis fracti ſunt ꝓpter diſſimilitudinē ⁊ infidelitatēnos ꝓpter fidē ⁊ būilitatē inſeremur. Nosergo intremus in requiē eius. Un̄ aūt intrarunt illi qͥ intrauerūt? Illi qui electi ſunt: qͥnō corde obdurato reſtiterūt: qꝛ verū eſt ꝙnō repellet dn̄s plebē ſuā.¶ Explicit Tractatus de psͣ. XCIIII.Incipit Tractatus de psͣ. XCv.Ominus ⁊ frater meus Seuerꝰ add huc differt leticiā noſtrā: de ſermōequem nobis debet: nam qd̓ debitorteneat̉ agnoſcit. Oēs em̄ eccl̓ias quacūqꝫtrāſitū fecit: letificauit dn̄s ꝑ os ip̄ius: multomagis gͦ iſta letificāda eſt: de qua ceteriseū dn̄s ꝓpagauit. Sed qͥd facturi ſumus:niſi vt ſeruiamꝰ volūtati ip̄iꝰ? Differre illūtam ē dixi frēs: non fraudare. Itaqꝫ tenetedebitorē: nec dimittatis niſi cum ſoluerit.Aduertat itaqꝫ caritaſ veſtra: quātū donatdominus de iſto pſalmo dicamus aliquid:qd̓ quidē iam noſtis: ſed dulcis eſt comemoratio veritatis. Forte cū ꝓnūciaret̉ titulus eius cum admiratione aliqui audierunt. ¶ Inſcribit̉ em̄ titulus pſalmi. Qn̄domus edificabat̉ poſt captiuita-
Alia lr̄a.I offenſus.r illi.
Alia lr̄a.Thi.
Alia lr̄af vtf intrabū