Druckschrift 
Aurelij Augustini secunda quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusXCIII

XCIII

dn̄e: vſqͣꝫ quo pctōres gloriabunt̉? Pſalmus voces tuas habebat: tu habeto voces pſalmi. Que ſunt voces pſalmi?a Et factꝰ eſt mihi dn̄s in refugiū: deꝰ meꝰt ī auxiliū ſpei mee. Et reddet ill̓ˣ dn̄s ẜẜm oꝑa eorū: ẜm maliciā eoruꝫa diſꝑdetᶠ eos. vacat qd̓ ait ẜm mali8 ciā eoꝝ. Mihi de ill̓ p̄ſtat̉: tn̄ malicia eorum dr̄: bn̄ficia eoꝝ. Certe enī de maliſexercet nos: flagellat nos. Ad quā reꝫ flagellat? Utiqꝫ ad regnum celoꝝ. Flagellatenī oēm filiū quē recipit. Et qͥs ē filius cui det diſciplinā pr̄ eiꝰ? Qd̓ facit deusad hereditatē ſempiternā nos erudit:nobis p̄ſtat ſepe de mal̓ hoībꝰ in qͥbꝰ exercet ꝑficit dilectiōꝫ nr̄am: quā vult extēdivſqꝫ ad inimicos. Neqꝫ enī eſt ꝑfecta dilectio chriſtiani: niſi implet qd̓ chriſtꝰ p̄cepit: Diligite inimicos vros: bn̄facite hiſvos oderūt: orate eis vos ꝑſequūt̉.Hinc ip̄e diabolus vincit̉: hīc victorie corona ꝑcipit̉. Ecce qͣꝫta nobis p̄ſtat deꝰ demal̓ hoībꝰ: nec tn̄ ẜm id de ill̓ nobis preſtat: ſꝫ ẜm maliciā eorū retribuet eis. Uidete enī qͣꝫta nob̓ p̄ſtitit de ip̄o immaniſſimoſcelere Iude traditoris. Iudas qͥppe tradidit ad paſſionē filiū dei: paſſionem filijdei oēs gentes redēpte ſunt ad ſalutē: nectn̄ ſalute gentiū merces reddita ē Iudeſꝫ eius malicia debitū ſuppliciuꝫ retributum ē. ſi traditio chriſti: tradētisanimꝰ ꝯſiderandus ē: hoc fecit qd̓ fec̄ depr̄: de quo ſcriptum ē: qꝛ filio ꝓprio peꝑcit: ſꝫ nobis oībꝰ tradidit. Hoc fecitIudas qd̓ fecit ip̄e dn̄s chriſtꝰ: de quo ſcriptum ē: Qui ſeip̄m tradidit nobis oblationē hoſtiā deo in odorē ſuauitatis: Etiteꝝ: Sic chriſtus inqͥt dilexit eccl̓iam ſuā: ſeip̄m tradidit ea: tn̄ gr̄as agimꝰ deopr̄i: vnico filio ſuo peꝑcit: ſꝫ nob̓ tradidit. Gr̄as agimꝰ ip̄i filio ſeip̄m tradidit nobis: in eo voluntatē pr̄is īpleuit: Et deteſtamur Iudā de cuiꝰ facto nobis tm̄ bn̄ficiū p̄ſtitit deꝰ: recte dicimus:Reddidit ei dn̄s ẜm iniqͥtatē eiꝰ: ẜm maliciā eiꝰ diſꝑdidit. Non enī ille nobistradidit chriſtū: ſꝫ argēto quo vendidit: qͣꝫuis traditio chriſti ſit nr̄a redēptio:chriſti venditio ſit nr̄a redēptio. Sic illi martyres ꝑſecuti ſunt: ꝑſequēdo in t̓ra: īcelū mittebat: Et ſciētes qͥdem pn̄tis vitedamnū inferebāt: neſciētes aūt future vitelucrū ꝑferebant. Quicūqꝫ tn̄ ꝑſeuerauer̄tī odio iniuſto iuſtoꝝ: reddidit eis dn̄s ẜm

iniqͥtates eoꝝ: ẜm maliciā eoꝝ diſꝑdiditeos. Sicut enī mal̓ obeſt bonitas iuſtorū:ſic bonis ꝓdeſt iniqͥtas impioꝝ. dn̄sdicit: Ego veni: vt vidēt videant:vident ceci fiāt. Et apl̓s: Alijs qͥdē inquitſumꝰ odor vite in vitā: alijs aūt odor mortis in mortē. Malicia v̓o iniquoꝝ: ſiniſtraſunt arma iuſtoꝝ: ſicut idē dicit apl̓s. Perarma iuſticie dextra ſiniſtra: id ē gloriā ignobilitatē: atqꝫ ita deinceps cetera: exeqͥtur dextra arma demōſtrās gl̓iaꝫ dei: famaꝫ veritatis cognoſcebāt̉ viuebant: mortificabāt̉: gaudebat: ml̓tosditabāt: oīa poſſidebant. In ſiniſtra v̓o ignobiles male fame habebāt̉: ſeductores putabant̉: ignorabāt̉: occidebātur: coercebant̉: ꝯtriſtabant̉: egere ac nihilhr̄e videbant̉. Et qͥd mirū ſi milites chriſti dextris ſiniſtris armis diabolum expugnant? Sicut aūt pax hoībꝰ bone volūtatis: qn̄ ſunt alijs odor mortis in mortem:ſic interitus hoībꝰ male volūtatis. Et qn̄iuſtis arma ſunt ſiniſtra ad ſalutem. Itaqꝫreddet ill̓ ẜm nr̄aꝫ vtilitatē de ip̄is fit:ſꝫ ẜm ip̄oꝝ iniqͥtatē quam diligēdo oderūtaīas ſuas: ẜm bn̄ficiū qd̓ nobis de ipſis p̄ſtat honorat eos etiā mal̓ bn̄ vtitur:Scd̓m maliciam eoꝝ diſꝑdet eos Dn̄sdeus noſter. Toleret iuſtꝰ iniuſtū: toleret tꝑalem impunitatē iniuſti: temꝑal̓ labor iuſti: ſꝫ iuſtus ex fide viuit. Non ē eniꝫalia iuſticia hoīs in hac vita: niſi ex fide viuere dilectionē oꝑat̉. Si enī ex fide viuit: credat ſibi futurā reqͥem poſt p̄ſenteꝫlaborē: ill̓ ſempiternos cruciatꝰ poſt preſētē exultationē. Et ſi fides dilectōꝫ oꝑatur: diligat etiā inimicos: qͣꝫtuꝫ in ip̄o eſtꝓdeſſe ill̓ velit Ita enī faciet ne ſibi obſintilli velint: qn̄ forte ptāteꝫ acceperit:qͣſi nocēdi dn̄andi: ſurſū cor habeat vbiei nemo nocet: doctus eruditꝰ ex lege deivt mitiget̉ a diebꝰ malignis: donec fodiat̉peccatori fouea. Si enī in lege dn̄i voluntas eius eſt: in lege eius meditabit̉ die acnocte: cuius cōuerſatio in cel̓ eſt: de firmamento lucet ſuꝑ terrā. Un̄ iſte pſalmus titulum de quarta ſabbati accepit: quandofacta ſunt luminaria: vt omnia faciat ſinemurmuratiōe v̓bum vite habēs ī nationetortuoſa ꝑuerſa. Sic̄ enī ſtellas ī celoextinguit nox: ſic mētes fidelium inherentes firmamēto ſcripture dei non vīcit iniqͥtas. Et hocip̄m qd̓ nr̄a terrena dant̉: aliqn̄ in ptāte malorū: ſolū ad noſtram ꝑ-

Alia lr̄afnon habetfiniqͥtatē ip̄oꝝf in maliciafillos