PſalmusXCIII
XCIII
dn̄e: vſqͣꝫ quo pctōres gloriabunt̉? Pſalmus voces tuas habebat: mō gͦ tu habeto voces pſalmi. Que ſunt voces pſalmi?a Et factꝰ eſt mihi dn̄s in refugiū: ⁊ deꝰ meꝰt ī auxiliū ſpei mee. Et reddet ill̓ˣ dn̄sꝝ ẜẜm oꝑa eorū: ⁊ ẜm maliciā eoruꝫa diſꝑdetᶠ eos. Nō vacat qd̓ ait ẜm mali8 ciā eoꝝ. Mihi de ill̓ p̄ſtat̉: ⁊ tn̄ malicia eorum dr̄: nō bn̄ficia eoꝝ. Certe enī de maliſexercet nos: flagellat nos. Ad quā reꝫ flagellat? Utiqꝫ ad regnum celoꝝ. Flagellatenī oēm filiū quē recipit. Et qͥs ē filius cuinō det diſciplinā pr̄ eiꝰ? Qd̓ cū facit deusad hereditatē ſempiternā nos erudit: ⁊ hͦnobis p̄ſtat ſepe de mal̓ hoībꝰ in qͥbꝰ exercet ⁊ ꝑficit dilectiōꝫ nr̄am: quā vult extēdivſqꝫ ad inimicos. Neqꝫ enī eſt ꝑfecta dilectio chriſtiani: niſi cū implet qd̓ chriſtꝰ p̄cepit: Diligite inimicos vros: bn̄facite hiſ qͥvos oderūt: ⁊ orate ꝓ eis qͥ vos ꝑſequūt̉.Hinc ip̄e diabolus vincit̉: hīc victorie corona ꝑcipit̉. Ecce qͣꝫta nobis p̄ſtat deꝰ demal̓ hoībꝰ: nec tn̄ ẜm id ꝙ de ill̓ nobis preſtat: ſꝫ ẜm maliciā eorū retribuet eis. Uidete enī qͣꝫta nob̓ p̄ſtitit de ip̄o immaniſſimoſcelere Iude traditoris. Iudas qͥppe tradidit ad paſſionē filiū dei: ⁊ ꝑ paſſionem filijdei oēs gentes redēpte ſunt ad ſalutē: nectn̄ ꝓ ſalute gentiū merces reddita ē Iudeſꝫ ꝓ eius malicia debitū ſuppliciuꝫ retributum ē. Nā ſi traditio chriſti: ⁊ nō tradētisanimꝰ ꝯſiderandus ē: hoc fecit qd̓ fec̄ depr̄: de quo ſcriptum ē: qꝛ filio ꝓprio nō peꝑcit: ſꝫ ꝓ nobis oībꝰ tradidit eū. Hoc fecitIudas qd̓ fecit ip̄e dn̄s chriſtꝰ: de quo ſcriptum ē: Qui ſeip̄m tradidit ꝓ nobis oblationē ⁊ hoſtiā deo in odorē ſuauitatis: Etiteꝝ: Sic chriſtus inqͥt dilexit eccl̓iam ſuā:⁊ ſeip̄m tradidit ꝓ ea: ⁊ tn̄ gr̄as agimꝰ deopr̄i: qͥ vnico filio ſuo nō peꝑcit: ſꝫ ꝓ nob̓ tradidit eū. Gr̄as agimꝰ ip̄i filio qͥ ſeip̄m tradidit ꝓ nobis: ⁊ in eo voluntatē pr̄is īpleuit: Et deteſtamur Iudā de cuiꝰ facto nobis tm̄ bn̄ficiū p̄ſtitit deꝰ: ⁊ recte dicimus:Reddidit ei dn̄s ẜm iniqͥtatē eiꝰ: ⁊ ẜm maliciā eiꝰ diſꝑdidit eū. Non enī ille ꝓ nobistradidit chriſtū: ſꝫ ꝓ argēto quo vendiditeū: qͣꝫuis traditio chriſti ſit nr̄a redēptio: ⁊chriſti venditio ſit nr̄a redēptio. Sic ⁊ illiqͥ martyres ꝑſecuti ſunt: ꝑſequēdo in t̓ra: īcelū mittebat: Et ſciētes qͥdem pn̄tis vitedamnū inferebāt: neſciētes aūt future vitelucrū ꝑferebant. Quicūqꝫ tn̄ ꝑſeuerauer̄tī odio iniuſto iuſtoꝝ: reddidit eis dn̄s ẜm
iniqͥtates eoꝝ: ⁊ ẜm maliciā eoꝝ diſꝑdiditeos. Sicut enī mal̓ obeſt bonitas iuſtorū:ſic bonis ꝓdeſt iniqͥtas impioꝝ. Nā ⁊ dn̄sdicit: Ego veni: vt qͥ nō vidēt videant: ⁊ qͥvident ceci fiāt. Et apl̓s: Alijs qͥdē inquitſumꝰ odor vite in vitā: alijs aūt odor mortis in mortē. Malicia v̓o iniquoꝝ: ſiniſtraſunt arma iuſtoꝝ: ſicut idē dicit apl̓s. Perarma iuſticie dextra ⁊ ſiniſtra: id ē ꝑ gloriā⁊ ignobilitatē: atqꝫ ita deinceps cetera: exeqͥtur dextra arma demōſtrās gl̓iaꝫ dei: famaꝫ veritatis qͣ cognoſcebāt̉ ꝙ viuebant:ꝙ nō mortificabāt̉: ꝙ gaudebat: ꝙ ml̓tosditabāt: ꝙ oīa poſſidebant. In ſiniſtra v̓oꝙ ignobiles ⁊ male fame habebāt̉: ꝙ ſeductores putabant̉: ꝙ ignorabāt̉: occidebātur: coercebant̉: ꝯtriſtabant̉: egere ac nihilhr̄e videbant̉. Et qͥd mirū ſi milites chriſti⁊ dextris ⁊ ſiniſtris armis diabolum expugnant? Sicut aūt pax hoībꝰ bone volūtatis: ⁊ qn̄ ſunt alijs odor mortis in mortem:ſic ⁊ interitus hoībꝰ male volūtatis. Et qn̄iuſtis arma ſunt ſiniſtra ad ſalutem. Itaqꝫreddet ill̓ nō ẜm nr̄aꝫ vtilitatē q̄ de ip̄is fit:ſꝫ ẜm ip̄oꝝ iniqͥtatē quam diligēdo oderūtaīas ſuas: ⁊ nō ẜm bn̄ficiū qd̓ nobis de ipſis p̄ſtat honorat eos qͥ etiā mal̓ bn̄ vtitur:Scd̓m maliciam eoꝝ diſꝑdet eos Dn̄sdeus noſter. Toleret gͦ iuſtꝰ iniuſtū: toleret tꝑalem impunitatē iniuſti: temꝑal̓ labor iuſti: ſꝫ iuſtus ex fide viuit. Non ē eniꝫalia iuſticia hoīs in hac vita: niſi ex fide viuere q̄ ꝑ dilectionē oꝑat̉. Si enī ex fide viuit: credat ⁊ ſibi futurā reqͥem poſt p̄ſenteꝫlaborē: ⁊ ill̓ ſempiternos cruciatꝰ poſt preſētē exultationē. Et ſi fides ꝑ dilectōꝫ oꝑatur: diligat etiā inimicos: ⁊ qͣꝫtuꝫ in ip̄o eſtꝓdeſſe ill̓ velit Ita enī faciet ne ſibi obſintilli cū hͦ velint: ⁊ qn̄ forte ptāteꝫ acceperit:qͣſi nocēdi ⁊ dn̄andi: ſurſū cor habeat vbiei nemo nocet: doctus ⁊ eruditꝰ ex lege deivt mitiget̉ a diebꝰ malignis: donec fodiat̉peccatori fouea. Si enī in lege dn̄i voluntas eius eſt: ⁊ in lege eius meditabit̉ die acnocte: cuius cōuerſatio in cel̓ eſt: de firmamento lucet ſuꝑ terrā. Un̄ iſte pſalmus titulum de quarta ſabbati accepit: quandofacta ſunt luminaria: vt omnia faciat ſinemurmuratiōe v̓bum vite habēs ī nationetortuoſa ⁊ ꝑuerſa. Sic̄ enī ſtellas ī celo nōextinguit nox: ſic mētes fidelium inherentes firmamēto ſcripture dei non vīcit iniqͥtas. Et hocip̄m qd̓ ⁊ nr̄a terrena dant̉: aliqn̄ in ptāte malorū: nō ſolū ad noſtram ꝑ-
Alia lr̄afnon habetfiniqͥtatē ip̄oꝝf in maliciafillos