PſalmusV7 QIII

CI I

oſtēdere. Sꝫ ſi compaſſus eſt tibi: ⁊ te liberat in ſe: imitare qd̓ ſequit̉ dicens: Uerumnō qd̓ ego volo: ſed qd̓ tu vis pat̓. Si ceperit tibi ſubreꝑe volūtas hūana: O ſi occidat deus inimicū iſtū meū: ⁊ nō me ꝑſeqͣtur: O ſi poſſet fieri: vt non ab illo paterertāta: iam ſi ꝑſeuerauerꝭ: ⁊ hoc tibi placuerit: ⁊ vides qꝛ hͦ nō vult deꝰ: prauus cordees: non habes iuſticiā q̄ ꝯuertet̉ ī iudiciū.Qui enī illam hn̄t omēs recto ſunt corde.Et qui ſunt recti corde? Qui ſic inueniuntur quō inuentus eſt Iob̓: qui ait: Dn̄s dedit dn̄s abſtulit: ſicut dn̄o placuit ita fctm̄eſt: ſit nomen dn̄i bn̄dictū. Ecce rectū cor.Iterū in graui vulnere qͥd dixit vxori quāꝓpterea reliq̄rat diabolus ⁊ nō occiderat:vt ip̄e haberet adiutricē: nō vt maritus cōſolatrieem. Meminerat enī qꝛ ꝑ illā Euaꝫdeceptꝰ erat Adā: ⁊ nccͣariā ſibi putabathāc Euā. Acceſſit ad Iob illa tāqͣꝫ Eua:ſꝫ Iob melior fuit ī ſtercore victor: qͣꝫ Adāvictꝰ in ꝑadiſo. Quid enī illi reſpōdit mulieri? Uide cor paratū: vide cor rectū. Nūquid non patiebat̉ ꝑſecutiones gͣues? Etoēs chriſtiani patiunt̉: ⁊ ſi non ſeuiunt homines: ſeuit diaboluſ. Et ſi chriſtiani factiſunt imꝑatores: nūqͥd diabolus factus eſtchriſtianꝰ: Intendat gͦ ſanctitaſ vr̄a qͥd ſitrectū cor. Acceſſit ad eū: ⁊ ait: Dic aliqͥdin deū: ⁊ morere. Et enumerauit oēs erūnas ip̄iꝰ vl̓ ſuas. Dic aliqͥd in deū ⁊ morere. Et ille iam cognoſcēs Euam redire volens vn̄ lapſus ē: fixo corde in deo tāqͣꝫ luminare in firmamēto habitās corde ī librodei. Locuta es inqͥt tanqͣꝫ vna ex inſipientibus mulieribꝰ: Si bona ſuſcepimꝰ de manū dn̄i: ⁊ mala nō tolerabimꝰ? Quia fixuꝫcor in dn̄o: ideo rectū. Quia enī rectus ēdeus: qn̄ ī illo figis cor: forma tibi ſit vt ſittibi cor rectū. Fige gͦ cor tuū in illo: ⁊ rectūcor erit. Sꝫ ſurrepebat volūtas hūana: neſcio qͥd de carnis infirmitate: lactabat mētem tuā: noli iam deſꝑare: p̄ſignauit dn̄sin ſua infirmitate te: non ſe. Nō enim timebat dn̄s pati tertio die reſurrecturus. Siꝓrſus quō hō pateret̉: ⁊ nō quō deus pati veniret: ⁊ ſi ſciret ſe poſt triduum reſurrecturū: nullo mō formidaret moriturꝰ: qd̓ n̄formidauit apl̓s Paulus in fine feculi reſurrecturus. Ait enī: Cōpellor aūt ex duobus: ꝯcupīam hn̄s diſſolui ⁊ eſſe cuꝫ chriſto. multo enī magis optimū manere ī carne neceſſariū ꝓpter vos. Tediū enim illierat manere in carne: ex duobꝰ patiebatur

ardorē diſſolui ⁊ eſſe cū chriſto: ml̓tomagꝭdicebat optimū. At cuꝫ appropinqͣret ip̄apaſſio: quō exultabat: quo gloriabatur:Bonū certamē certaui: curſum cōſummaui: fidem ẜuaui: de cetero ſuꝑeſt mihi corona iuſticie: quā reddet mihi dn̄s in illo dieiuſtus iudex. Iſte gaudet coronandus: ⁊triſtis ē ille coronaturꝰ? Baudet ſic apl̓s:Et dicit chriſtus dn̄s nr̄: Pat̉ ſi fieri pōttranſeat hic calix: Sꝫ triſticiā ſic aſſumpſitquō carnem. Nolite enim putare qꝛ hͦ dicimus nō fuiſſe triſtē dn̄m. Si enī hoc dixerimus qꝛ nō erat triſtis: cū euangelium dicat. Triſtꝭ ē aīa mea vſqꝫ ad mortē: gͦ ⁊ qn̄dic̄ euāgeliū: Dormiuit Ieſꝰ: n̄ dormiuitIeſus: ⁊ qn̄ euangeliū dicit: MāducauitIeſus: nō manducauit Ieſus: ſurrepit v̓miculus putredinis: ⁊ nihil ſanū relīquet:vt dicat̉ qꝛ corpus nō erat verū: ⁊ carnemverā nō habuit. Quicqͥd gͦ de illo ſcriptuꝫeſt fratres factū eſt: verum ē. Ergo triſtꝭ fuit? Prorſus triſtis: ſed volūtate ſuſcipiēstriſticiā: quomō volūtate ſuſcipiēs carnēQuō volūtate carnē verā: ſic volūtate triſticiā verā. Sic gͦ volūtateꝫ on̄dit in ſe: vtſi forte ſurrepſerit tibi hūana infirmitas: etceꝑit aliud velle qͣꝫ deꝰ vult: videas prauitatem cordis tui extra regulaꝫ: figas illudad regulā: ⁊ dirigat̉ in deū cor tuū qd̓ ī homine ceꝑat̉ eſſe prauū. Sic gͦ dn̄s te oſtendēs dixit: Triſtis ē aīma mea vſqꝫ ad mortem: Et dixit: Pr̄ ſi fieri pōt tranſeat a mecalix iſte. Sꝫ ſtatim fac̄ qd̓ ideo fecit: vt tedoceret: verū nō qd̓ ego volo: ſꝫ qd̓ tu vispat̓. Si enī hͦ feceritis: iuſticiā habebitis:ſi iuſticiā habebitis: rectum ē cor: ſi rectuꝫē cor: iuſticia illa que mō tolerat ꝯuertet̉ iniudiciū: ⁊ poſtea iudicāte dn̄o tuo: nō ſolūnō expaueſcis mala: ſꝫ etiaꝫ gloriaberis decorona. Tūc vides quō ꝓfecerit patiētiadei: vel ad illoꝝ pena: vl̓ ad tuā coronam.Mō nondū vides: crede qd̓ nōdū videſꝫne erubeſcas cū videriſ. Quoaduſqꝫ iuſticia ꝯuertat̉ in iudiciū: ⁊ qͥ hn̄t eā omnes recto ſunt corde. ¶ Quis exurget mihiaduerſus malignantes: aut quisſconſiſtet mihi aduerſus oꝑantesiniqͥtatem? Perſuadēt multi multa mala: ſuſurrare ẜpens nō deſinit: vt facias iniqͥtatem. Quacūqꝫ te ꝯuerteris: forte ſi profeciſti: q̄ris cuꝫ aliquo bn̄ viuere: ⁊ vix inuenis. Multi mali te circūdant: qꝛ paucagrana ml̓taꝫ paleā hn̄t. Hec area gͣna ſuapauca: ſꝫ adhuc laborāt. Separata ergo a

Alia lr̄a.fconſurgAlia lr̄afſtabit meo