PſalmusLXXXVIII
Nunqͥd ip̄e ſaluator corporis: vel in terra:vel in celo peccauit: qui ſedet ad dexteraꝫeius: ⁊ interpellat pro nobis? A chriſto tn̄ſed a mēbris eius: a corꝑe eius qd̓ eſt eccleſia. Sic em̄ ꝓ magno dic̄ qd̓ ab illo nōdiſpergat miſcd̓iam ſuā: quaſi nō agnoſcimus vnigenitū filiū qui eſt in ſinu patris.Nō em̄ ꝓ ꝑſona ſua ibi cōparatur homo:ſed vna ꝑſona eſt deꝰ ⁊ homo. Ergo ab eonō diſpergit miſericordiā ſuā: cū a mēbriseius: cū ab eius corpore nō diſpergit miſericordiā ſuā: in quo ⁊ ipſe in terra ꝑſecutiones patiebat̉ cū iam ſederet in celo: ⁊ de celo clamabat: Saule ſaule: nō quid ꝑſequeris ſeruos meos: nec quid ꝑſequeris ſanctos meos: nec quid ꝑſequeris diſcipulosmeos: ſed qͥd me ꝑſequeris? Sicut ergo cūeum ſedentē in celo nemo ꝑſequeretur clamauit: quid me ꝑſequeris: cū caput membra ſua cognoſceret: ⁊ a cōꝑage corꝑis ſuicaput caritas nō ſeꝑaret: ſic cū miſericordiam ſuā nō diſpergit ab eo: a nobis vtiqꝫnō diſpergit qui ſumus mēbra eiꝰ ⁊ corpꝰeius: nec ideo tn̄ debemus ſecuri peccare:⁊ ꝑuerſe nobis polliceri: qm̄ qͥcquid fecerimus nō perimꝰ. Sunt em̄ quedā peccata:⁊ quedā iniqͥtates: de quibꝰ quidē diſſere̓atqꝫ diffinire: aut impoſſibile nobiſ eſt: autſi iam eſſet poſſibile certe tempori longū eſſet. Nemo .n. pōt ſe dicere eē ſine pctō: qꝛſi dixerit mentiet̉. Si em̄ dixerimꝰ quia peccatū nō habemꝰ: noſmetipſos decipimꝰ: ⁊veritas in nobis nō eſt. Ergo vnuſqͥſqꝫ ꝓpeccatꝭ ſuis neceſſario flagellat̉: ſed ab eoſi chriſtianꝰ eſt dei miſcd̓ia nō diſpergitur.Plane ſi in tantas ieris iniquitates vt repellas a te virgā verberātis: ſi repellas manū flagellātis: ⁊ d̓ diſciplina dei indignerꝭ:⁊ fugias a patre cedentē: ⁊ nolis eū verberantē patrē pati: qꝛ nō parcit peccanti: tute alienaſti ab hereditate: ip̄e te nō abiecit.Nā ſi maneres flagellatus: nō remaneresexheredatꝰ. Miſcd̓iā v̓o inqͥt meā nō diſꝑgā ab eo: neqꝫ nocebo in v̓itate mea. Ad hͦem̄ nō diſperget̉ miſcd̓ia liberātꝭ: vt nō noceat veritas vindicātis. Neqꝫ ꝓphanaboteſtamentū meū: ⁊ que ꝓcedunt de labijsmeis nō reprobabo. Nō qꝛ filij eiꝰ peccāt:iō ego mēdax inueniar: ꝓmiſi facio. Pone qꝛ volūt illi etiā cū deſperatione peccare: ⁊ ſtare oīno in peccato: vt offendāt oculos patris: ⁊ exhereditari mereant̉: nonneipſe eſt deꝰ: de quo dictū eſt: De lapidibꝰiſtꝭ ſuſcitabit filios Abrae? Itaqꝫ dico vo-
bis fratres: multi chriſtiāi tolerabilit̓ peccant: multi flagello a peccato corrigūtur: ⁊emendant̉: ⁊ ſanant̉: multi oīno auerſi dura ceruice obnitētes aduerſus diſciplinaꝫpatris: ⁊ ip̄am oīno dei hereditatē recuſantes: habētes tn̄ ſignū chriſti: eūt in tales iniqͥtates: vt nō poſſit niſi recitari cōtra eos:qm̄ qui talia agūt regnū dei non poſſidebūt. Nō tn̄ ꝓpter hos remanebit chriſtusſine hereditate: nō ꝓpter paleā etiā frumēta interibūt: nō ꝓpter piſces maloſ nihil exilla ſagena mittetur in vaſcula. Nouit dominus qui ſunt eiꝰ. Securꝰ em̄ ꝓmiſit quinos an̄qͣꝫ eſſemus p̄deſtinauit: quos aūt p̄deſtinauit illos ⁊ vocauit: quos aūt vocauit ipſos ⁊ iuſtificauit: quos aūt iuſtificauit illos ⁊ glorificauit. Peccēt quātū volunt deſꝑati: reſpondeāt mēbra chriſti: Sideus ꝓ nobis qͣs ꝯtra nos? Nō ergo nocebit deꝰ in veritate ſua: nō erit fallax: nec ꝓphanabit teſtamentū ſuū. Manet īmobile teſtamentū eius: qꝛ ipſe ſibi p̄ſciens p̄deſtinauit heredes: ⁊ que ꝓcedunt de labijseiꝰ nō reprobabit. Audiſti cōfirmationemtuā: audi ſecuritatē tuā: ſi te in mēbriſ chriſti eſſe cognoſcis. Semel iuraui inſancto meo ſi Dauid mentiar: Expectas: vt iteꝝ iuret deꝰ. Quotiēs iuraturus eſt: ſi ſemel iurādo mentit̉? Unā iurationē ꝓ vita nr̄a habuit: qͥ ꝓ nobis ad mortē vnicū ſuū miſit. Semel iuraui in ſanctomeo ſi Dauid mētiar. Seme eius ineternū manebit. Ineternū manet ſemēeius: qꝛ nouit dn̄s qui ſunt eius. Etᶠ ſedes eiꝰ ſicut ſol in cōſpectu meo: ⁊ſicut luna ꝑfecta ineternuꝫ: ⁊ teſtisin celo fidelis. Sedes eius quibus dominat̉: in quibꝰ ſedet: in quibꝰ regnat. Sꝫſedes eiꝰ ⁊ mēbra eius: qꝛ etiā membra noſtra ſedes ſunt capitis noſtri. Uidete quēadmodū cetera oīa membra noſtra caputportent. Caput aūt ip̄m ſuper ſe nō portataliqͥd: ſꝫ ip̄m portat̉ a ceteris mēbris nr̄is:qͣſi totū corpus hoīs ſedes ſit capitis. Sedes ergo eius om̄s in quibꝰ regnat deus.Sic erūt inqͥt oēs in ꝯſpectu meo ſicut ſolꝫqꝛ iuſti fulgebunt in regno patris mei ſicutſol: ſed ſol ſpūaliter nō cōporaliter: ſicut lucet iſte de celo quē facit oriri ſuꝑ bonos etmalos: ⁊ pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ iniuſtos. Deniqꝫ iſte ſol in cōſpectu eſt nō ſolū hoīm: veꝝetiā pecorū minutiſſimarūqꝫ muſcaꝝ. Qd̓em̄ quorūlibet viliſſimorū aīalium nō videt ſolē iſtū? At vero de iſto ſole quid ait:
Alia lr̄a.r thronus