Druckschrift 
Aurelij Augustini secunda quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusLXXXV

LXXXV

gnoſcāt vnū veꝝ deū. enī illi ibūt adviſioneꝫ pr̄is: ibi videbūt filiuꝫ. Si eſſet filiꝰ in pr̄is viſiōe: diceret ipſefiliꝰ diſcipul̓ ſuis: qꝛ filius in pr̄e ē: pr̄ ī filio. Dicūt illi diſcipuli: Oſtende nob̓ pr̄eꝫ ſufficit nobis. Ait ill̓. Tāto tꝑe vobiſcuꝫſum: me noſtis? Philippe videt me:videt pr̄em. Uidetis qꝛ in viſione pr̄isfilij viſio ē: in viſione filij pr̄is viſio eſt. ꝯſequēt̉ ſb̓iecit dixit: Neſcitis qꝛ egoin pr̄e pr̄ in me eſt? Id eſt me viſo videt̉pr̄: pre viſo videt̉ filiꝰ. Pr̄is filij ſeꝑari pōt viſio. Ubi vniꝰ ſeꝑat̉ naturaſb̓a: viſio ſeꝑari pōt. vt noueritis illuc debere ꝑ̄ꝑari cor ad vidēdā diuinitatēpr̄is filij ſpūſſctī: in quā viſā credimꝰ credēdo cor vn̄ videri poſſit mūdamus:ip̄e dn̄s alio loco dicit: Qui audit mandata mea: ẜuat ea: ille ē diligit me: auteꝫdiligit me: diliget̉ a pr̄e meo: ego diligaꝫ manifeſtabo ei meip̄m. Nunqͥdvidebāt qͥbus loq̄bat̉? Et videbāt videbāt. Aliqͥd videbāt: aliqͥd credebāt. Uidebāt hoīeꝫ: credebāt deū. In iudicio aūteūdem dn̄m Ieſum chriſtū videbūt hoīeꝫ impijs: poſt iudiciū videbunt deū pret̉impios. Da ptātem puero tuo. Et ſaluufac filiū ancille tue. Dn̄s filius ancilletue. Dn̄s filius ancille: cuius ancille? Cuinaſciturꝰ qn̄ nūciatus eſt: rn̄dit ait: Ecceācilla dn̄i: fiat mihi ẜm v̓bū tuū. Saluū fec̄filiū ancille ſue: filiū ſuū. Filiū ſuuꝫ in forma dei: filiū ancille ſue ī forma ẜui. De ancilla natꝰ ē dn̄s ī forma ẜui: dixit. Saluum fac filiū ancille tue. Et ſaluatꝰ ē a morte ſicut noſtis: reſuſcitata carne ſua mortua erat. Sed vt videatis quia deus eſt:non a patre ſic eſt ſuſcitatus: vt a ſe non ſitſuſcitatus: quia ip̄e carnem ſuam ſuſcitauit: habes in euāgelio dictū. Deſtruiteplū: in triduo ſuſcitabo illud. Ne autēnos aliud ſuſpicaremur: euāgeliſta ſecutꝰait. Dicebat aūt de tēplo corꝑis ſui. Saluus factꝰ ē filiꝰ ancille. Dicat vnuſqͥſqꝫchriſtianꝰ in corꝑe chriſti poſitꝰ: Saluumfac filiū ancille tue. Forte potes dicere:Da ptātem puero tuo: qꝛ ille filiuſ accepitptāteꝫ. Sꝫ qͣre dicit? An̄ ẜuis dictuꝫ ē: Sedebitis ſuꝑ duodecī ſedes iudicātes duodecī tribꝰ iſrl̓. Et ẜui dicūt: Neſcitis qꝛ angelos iudicabimꝰ? Accipitvnuſquiſqꝫ ſctōꝝ ptāteꝫ: ē vnuſqͥſqꝫ ſctōrum filius ancille eiꝰ. Quid ſi de pagananatꝰ eſt: chriſtianus factꝰ ē? Filiꝰ pagane

quō pōt eſſe filius ancille ip̄iꝰ? Eſt qͥdē pagane filius carnalit̓: ſꝫ filiꝰ eccl̓ie ſpūaliterEt ſaluū fac filiū ancille tue. Fac mecuſignū inᶠ bono. Qd̓ ſignum niſi reſurrectionis? Dn̄s dicit: Beneratio hec praua amaricās ſignū q̄rit: ſignū dabit̉ einiſi ſignū Ione ꝓph̓e. Sicut enī Ionas fuit in ventre ceti tribꝰ diebꝰ tribꝰ noctibꝰſic erit filius hoīs in corde terre. Fac mecum ſignū in bono. Ergo capite nr̄ofactū eſt ſignū in bono. Dicat vnuſquiſqꝫ nr̄m: Fac mecū ſignū in bono: qꝛ in nouiſſima tuba in aduētu dn̄i mortui reſurgēt incorrupti: nos immutabimur: eritſignū in bono. Fac mecum ſignū in bono.Vt videāt oderūt me ꝯfūdāt̉.In iudicio ꝯfundent̉ ꝑnicioſe: nolūtꝯfundi ſalubrit̓. ꝯfundant̉: accuſētvias ſuas malas: teneant viā bonā: qꝛ nemo nr̄m viuit ſine ꝯfuſione: niſi pͥus confuſus reuiuiſcat. Prebet ill̓ deꝰ aditū ſalubris ꝯfuſionis: ſi ꝯtemnāt medicinaꝫꝯfeſſionis. Si aūt nolūt ꝯfundi: tūc cofundent̉ qn̄ deducent eos ex aduerſo iniqͥtates eoꝝ. Quō ꝯfundent̉? Qn̄ dicēt: Hiſunt quos aliqn̄ habuimus in riſu ſimilitudineꝫ improperij: Nos inſenſati vitā illorū eſtimabamꝰ inſaniaꝫ: Quō cōputatiſunt int̓ filios dei? Quid nobis ꝓfuit ſuꝑbia: tūc dicent: dicāt ſalubrit̉ dicāt.Cōuertat̉ enī vnuſqͥſqꝫ humil̓ ad dn̄m: et dicat: Quid mihi ꝓfuit ſuꝑbia: et audiat ab apl̓o: Quā enī gl̓aꝫ habuiſtis ī hiſin qͥbꝰ nūc erubeſcitis? Uidetis eſſę etꝯfeſſionē ſalubrē ī loco pnīe: tūc aūt ſerā:inutilē: infructuoſā. Quid nob̓ ꝓfuit ſuꝑbia: aut qͥd diuitiaꝝ iactātia ꝯtulit nobis?Trāſierūt oīa tāqͣꝫ vmbra. Quid enī? Qn̄ viuebas: videbas: qꝛ trāſier̄t iſta oīatāqͣꝫ vmbra? Tu ne relinqͥres vmbrā eſſes ī luce: poſtea diceres: trāſierunt oīavelut vmbra: qn̄ ab vmbra ī tenebras iturus es. Fac mecū ſignū in bono: vt videāt me oderūt ꝯfundāt̉. Qm̄ tu dn̄e adiuuiſti me: ꝯſolatꝰ es me. Adiuuiſti me ī certamīe: ꝯſolatꝰ es ī triſticia. Nemo enī ꝯſolatiōꝫ q̄rit: niſi ē ī miſeria.vultis ꝯſolari: dicite qꝛ felices eſtis audiſtis ppl̓s meꝰ. reſpōdetis: audio murmur bn̄ tenentiū ſcripturas. Deuſ ſcripſit in cordibꝰ veſtris: cōfirmet in factisvr̄is. Uidetis fratres qꝛ vobis dicūt: felices eſtis: ſeducūt vos. Populus meus vos felices dicūt: in errorē vos mittunt:

Alia lr̄afbonum