Druckschrift 
Aurelij Augustini secunda quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusLXXXI

LXXXI

dicatis iniqͥtate: facies pctōꝝ ſumitis. Sic̄ alibi: Uſqꝫ graues corde?Nunqͥd vſqꝫ ad aduētū eiꝰ lumē ē cordis? Dedi legē durit̓ reſtitiſtꝭ: miſi ꝓph̓as:iniurijs affeciſtis: aut int̓feciſtꝭ: aut agētibus cōhibuiſtis. Sed vt illis nec loqͥ dignū ſit occiderūt ſeruos dei p̄miſſos adſe: vos qui hec fierēt tacuiſtis: id ē vosqui eos tunc tacuerunt velut innocētesimitari voluiſtꝭ: vſqꝫ iudicatis iniqͥtateꝫ: facies pctōꝝ ſumitis. Nunqͥd etiā nūcip̄e hereſ veniēs occidēdus ē? Nōne ip̄ept̄ vos ſine pr̄e eſſe voluit tanqͣꝫ pupillus:Nōne ꝓpt̓ vos eſuriuit ſitiuit vt egenꝰ:Nōne ad vos clamauit: Diſcite a me qͥamitis ſū hūilis corde? Nōne pauꝑ factꝰeſt diues eēt: vt ip̄ius pauꝑtate ditaremi. Iudicate:: pup illo egeo:humile paupere iuſtificate. illos ꝓpter ſe ſuꝑbos diuites: ſed iſtū ꝓpt̓vos hūilē pauꝑem: iuſtū credite: iuſtūdicate. Sꝫ īuidebāt ei: nec oīno parcēt: dicunt hic ē heres: venite occidamꝰ: nr̄aerit hereditas. Auferte:: inope:paupere de manu pctōrisᶠ eruite.Hec dicta ſūt: vt ſciret̉ in eo ppl̓o in nat occiſus ē chriſtꝰ: nec illos fuiſſe īmunesa tāto ſcelere: eēt tāte multitudīs: vteos ſicut euāgeliū loquit̉ timerent iudei:ꝓpterea ī chriſtū manū mitte̓ auderēt: poſtea cohibuer̄t: eūqꝫ īterī a malignisinuidis iudeoꝝ pͥncipibꝰ ꝑmiſerūt: ſi voluiſſet timeret̉ ſꝑ: nūqͣꝫ in cum ſceleratoꝝp̄ualerent manus. De his qͥppe alibi d̓r:Canes muti neſcier̄t latrare: De his etiā illud: Ecce quō iuſtꝰ perijt: nēo cōſiderat.Perijt quātū in ip̄is eſt ꝑdere voluerūt. quō ille poſſet ꝑire moriendo: eo potiꝰ qd̓ erat ꝑditū reqͥrebat? Porro ſiiſti iuſte increpāt̉: merito arguūt̉ tm̄ ſcelfieri diſſimulādo ſiluer̄t quo īcrepādi: autne īcrepādi qͥdem: ſed ſeueritate dānādiſūt: hoc ꝯſilio maliciaqꝫ fecerūt? Uerū tn̄oībus qd̓ ſequit̉ rectiſſime ꝯgruit. Neſcierūtʸᶠ intellexerūt in tenebrꝭambulāt: Quia illi ſi cogͦuiſſent nūqͣꝫdn̄m gl̓ie crucifixiſſent: illi ſi cogͦuiſſent:nūqͣꝫ Barrabā liberādū: chriſtū crucifigēdū pete̓ ꝯſenſiſſent. Sed qm̄ ſuꝑ memorata cecitas ex ꝑte iſrael facta ē: donec plenitudo gentiū intraret: hanc vtiqꝫ illiusppl̓i cecitatē crucifixo chriſto. Mouebutur oīa fundamenta terre. Sic motaſūt mouebūtur donec ītret p̄deſtinata

eſt gentiū plenitudo. Nam in ipſa mortedn̄i terra mota ē: petre ſciſſe ſūt. Et ſi ītelligamꝰ fundamēta terre t̓renoꝝ bonoꝝ copia felices: recte p̄dictū ē qd̓ mouerent̉. vl̓admirādo ſic amari: ſic coli hūilitatē: pauꝑtatē: mortē velut magnā ẜm ip̄os miſeriāchriſti. vel ipſi qͦꝫ huius mūdi vana felicitate ꝯtēpta: illā diligēdo atqꝫ ſectādo. Itamouent̓ oīa fundamēta terre: ꝑtim mirant̉: ꝑtim etiā cōmutant̉. Sicut em̄ abſurde d:cimus fundamēta celi: quibꝰ reg celoꝝ: ſuꝑedificat̉ in ſanctꝭ ac fidelibꝰ:quos dicit ſcpͥtura lapides viuos: quoruꝫfundamentū ē primitꝰ ip̄e chriſtꝰ ex v̓gine:de quo dicit Apl̓us: Fundamentuꝫ aliudnemo pōt ponere p̄ter id qd̓ poſituꝫ eſt qd̓eſt chriſtꝰ Ieſus: Deinde ipſi apl̓i ꝓph̓eqͦꝝ auctoritate locus celeſtis eligit̉: vt eosſectādo coedificemur: Un̄ dic̄ ad Epheſios: eſtis ꝑegrini inqͥlini: ſꝫ eſtis ciues ſctōꝝ: domeſtici dei: ſuꝑedificati ſuꝑfundamentū apl̓orū ꝓphetaꝝ ipſo ſūmoangulari lapide exiſtēte chriſto Ieſu: inomnis edificatio cōpacta creſcit in tēpluꝫſanctū in dn̄o: ita incōueniēter fundamēta terre intelligunt̉: quorū terrenā felicitatem p̄pollentē atqꝫ potentem hoīes inuidēdo eoꝝ auctoritati: ad hꝰ mūdi bōa ꝯcupiſcenda ꝑtrahunt̉: adipiſcēdo coedificant̉: tanqͣꝫ terra ſuꝑ terra: ſicut in illo ſuꝑ edificio celū ſuꝑ celū: qꝛ peccatori dictū eſt: Terra es in terrā ibis: celi enarrant gloriā dei: in oēm terrā exijt ſonuseoꝝ: in fines orbis terre verba eorū. Terrene aūt felicitatis regnū ſuꝑbia eſt: ꝯͣ quāvenit hūilitas xp̄i exprobrans eis qͦs vultex hūilitate filios altiſſimi facere atqꝫ increpans. Ego aūt dixi dij eſtis: filijʳ altiſſimi oēs. Uos autē ſicut hoīesmoriemī: ſic̄ vnꝰ ex pͥncipibꝰ cadetꝭ. Siue ad illoſ dixerit: Ego dixi dij eſtꝭ filij altiſſimi oēs: ad eos vtiqꝫ p̄deſtīati ſūt ī vi et̓nā: ad alios vo. Uos aūt ſicuthoīeſ moriemī: ſic̄ vnꝰᶠ ex prīcipibꝰ cadetꝭ. Hoc etiā deꝰ diſcernēs: ſiue oēs ſil̓ īcreꝑat: vt obediētes correctoſqꝫdiſcernat: Ego īqͥt dixi: dij eſtꝭ: filij altiſſimi oēs: id ē oībus vob̓ ꝓmiſi felicitatē celeſtē. Uos aūt īfirmitatē carnis: ſic̄ hoīesmoriemī: elationē animi: ſicut vnus exprincipibꝰ: id ē diabolꝰ extollemini: ſedcadetis. Uelut ſi diceret: Cum tam pauciſint dies vite veſtre: vt cito ſicut hoīes morianimi: vobis prodē ad correctionē: ſꝫ

S 4

Alia lr̄seripite paupeē: egenū.ͦ liberate.

Alia lr̄a.ne

Alia lr̄a.f de.

Alia lr̄a.fexcelſi.