PſalmusLXXX
LXXX
erūt: nō reſtat niſi vt ſint a ſiniſtrꝭ. Siniſtrꝭquid dicet? Ite in ignē eternū: qͥa erit tempus eoꝝ ineternū. Expōe gͦ inqͥt nobis: ligna: fenū: ſtipulā: q̄ qui edificāt ſuper fūdamētū: qūo nō pereāt: ſed ſalui fiāt; ſic tamēqͣſi ꝑ ignē. Obſcura qͥdē illa queſtio: ſed vtpoſſū breuiter dico: Frēs: ſunt hoīes oīnocontēptores ſeculi huius: qͥbꝰ nō eſt gratūqͥcquid tēporaliter fluit: nō herent dilection aliqͣ terrenis oꝑbꝰ: ſctī: caſti: ꝯtinēteſ.iuſti: fortaſſis ⁊ oīā ſua vēdētes: ⁊ pauꝑibꝰdiſtribuētes: aut poſſidētes tāqͣꝫ nō poſſidētes: ⁊ vtētes hoc mūdo tāqͣꝫ nō vtētes.Sūt aūt alij. qui rebus infirmitati ꝯceſſis:inherent aliqͣꝫtū dilectione. Nō rapit villāalienā: ſed ſic amat ſuā: vt ſi ꝑdiderit conturbetur: nō appetit vxorem alienā: ſed ſiciheret ſue: ſic miſcetur ſue: vt modū nō ibiteneat p̄ſcriptū tabulis liberoꝝ ꝓcreādocā. Nō tollit aliena: ſed repetit ſua: ⁊ hꝫ cūfr̄e ſuo iudiciū. Talibꝰ em̄ d̓r: iā qͥdeꝫ oīnodelictū ē in vobis: quod iudiciū habeatisvobiſcū: verum ip̄a iudiciā in eccl̓ia iubetagi: non ad forū trahi: tn̄ delicta eſſe dicit.Cōtēdit enim chriſtianꝰ ꝓ rebus terrenisāpliꝰ qͣꝫ decet eū cui ꝓmiſſū ē regnū celoꝝ.Nō totū cor ſurſuꝫ leuat ſed aliquā ꝑtē eiꝰtrahit in terrā. Deniqꝫ ſi veniat temptatiovicēdi martyrij: illi qui hn̄t in fundamētochriſtū ⁊ edificāt auꝝ: argentū: lapides p̄cioſoſ: qͥd dicūt ex hac opportunitate: Bonū ē mihi diſſolui ⁊ eſſe cū chriſto: Alacreſcurrunt: aut nihil: aut modice de terrenafragilitate cōtriſtant̉. Illi aūt amantes resꝓprias: domos ꝓprias: grauiter ꝯturbāt̉:fenū: ſtipula: ⁊ lignū ardet. Hn̄t enī lignafenū: ſtipulā: ſuꝑ fundamentū: ſed reꝝ cōceſſaꝝ nō illicitaꝝ. Dico enī frēs: poſſidesfūdamentū: here celo: calca terrā. Si talises: nō edificas niſi auꝝ: argētū ⁊ lapidesp̄cioſos. Cū aūt dixeris: amo poſſeſſionēiſtam: timeo ne pereat: ⁊ īminet dānū: ⁊ tucōtriſtaris: nō qͥdē p̄ponis eā chriſto. Nāſi ſic amas poſſeſſionē iſtā: vt ſi dicat̉ tibi:ip̄am vis an̄ xp̄m? Et ſi triſtꝭ eā ꝑdis: plustn̄ amplecteris chriſtū: quē poſuiſti in fundamentū: ſaluus eris tanqͣꝫ per ignē. Audi aliud. Nō potes tenere poſſeſſionē iſtā:niſi dixeris falſum teſtimoniū: ⁊ hoc nō facere: chriſtū in fundamēto ponere eſt. Ueritas em̄ dixit: Os quod mentitur occiditanimā. Ergo ſi poſſeſſinonē tuam diligis:nō tn̄ ꝓpter illā facis rapinā: nō ꝓpter illādicis falſum teſtimoniū: nō ꝓpter illā facꝭ
homicidiū: nō ꝓpter illam falſū iuras: nonꝓpter illā chriſtū negas: eo quod nō ꝓpterillā facꝭ̓ hec: chriſtū habes in fundamēto:ſed tamē qꝛ diligis illā ⁊ cōtriſtaris ſi ꝑdaſillam: ſuꝑ fundamētuꝫ poſuiſti: non aurū:nō argentū: nō lapideſ p̄cioſos: ſed lignū:fenū: ſtipulam: Saluꝰ ergo eris cū ardereceperit quod edificaſti: ſic tn̄ quaſi ꝑ ignē.Nemo enim ſuꝑ fundemētū hͦ edificansadulteria: blaſphemias: ſacrilegia: idolatria: ꝑiuria: ⁊ putet ſe ſaluū futuꝝ ꝑ ignem:qͣſi iſta ſint ligna: fenū: ſtipula: ſꝫ qͥ edificatamorē terrenoꝝ ſuꝑ fūdamentū regni celoꝝ: id eſt ſuper chriſtū: ardebit amor rerūtēporaliū: ⁊ ipſe ſaluꝰ erit ꝑ idoneū fundamentū. Inimici dn̄i mētiti ſunt ei dicēdo:eo ad vineā ⁊ nō eundo: et erit tempꝰ eoꝝ:nō ad tēpꝰ ſꝫ īeternū. Et qͥ ſūt iſti? Et cibauit illos ex adipe frumēti? Noſtꝭadipem frumēti: vn̄ cibant̉ multi innimiciqui mentiti ſūt ei. Et cibauit eos ex adipefrum̄ti: miſcuit eos ſacramētis ſuis. Et Iudam qn̄ dedit buccellā: ex adipe frumenticibauit: et inimicꝰ dn̄i mentitꝰ eſt ei: et erittempꝰ eiꝰ ineternū: Et cibauit illos ex adipe frumēti. Et de petra melle ſaturauit eos. O īgratos cibauit ex adipe frumenti: et de petra melle ſaturauit eos. Inheremo de petra aquam produxit nō mel.Mel ſapientia eſt pͥmatū dulcoris tenensin eſcis cordis. Quam ergo multi inimicidn̄i mētientes dn̄o cibāt̉: nō ſolū ex adipefrumēti: ſed eciā de petra melle: de ſapientia chriſti. Quā ml̓ti delectant̉ verbo eiusex cognitione ſacramētoꝝ eiꝰ: ſolutōe ꝑabolarum eius: qͣꝫ multi delectant̉: qͣꝫ multiclamāt: ⁊ nō eſt hͦ mel de quolibet homine:ſed de petra. Petra aūt erat chriſtus. Ꝙͣmulti gͦ ſatiant̉ de melle iſto: clamāt: dicūt:ſuaue ē: dicūt: nihil meliꝰ: nihil dulciꝰ: velītelligi: vl̓ dici potuit: ⁊ tn̄ īimici dn̄i mētitiſūt ei. Nolo āpliꝰ īmorari in rebꝰ dolēdis:qͣꝫqͣꝫ terribiliter pſalmus ad hoc finitꝰ fittn̄ a fine eius obſecro vos recurramus adcaput. Exultate deo adiutori noſtro.Explicit Tract̉. de psͣ. LXXX.¶ Cōmendatio ppl̓i ⁊ exhortatio ⁊ inuitatio ad ſeq̄ntē tractatū audiēdū: ⁊ ludos ſeculares ꝯtemnendū.On parū vr̄as mētes in noīe chriIn ſti diuīa ſpectacl̓a tenuer̄t ⁊ ſuſpēIderūt vos nō ſolū ad appetendaq̄dā: ſed ad q̄dā etiā fugienda. Iſta ſuntſpectacula vtilia: ſalubria: edificatia nō de
S 3