PſalmusLXXVIII.

¶ Incipit Tractatus de psͣ. LXXVIII.Prefatio.N titulo pſalmi huius tam breui ⁊ſimplici īmorandum eſſe non puto. Prophetiā v̓o quam hic premiſſam legimus: euidenter ſcimus impletam. Cum enim iſta canerent̉ temporibusregis Dauid: nihil tale adhuc contigeratex aduerſitate gentium ciuitati hieruſaleꝫ:nec templo dei: qd̓ nec edificatum adhucerat. Poſt mortem quippe Dauid filiumeius Salomonem deo templū feciſſe quisneſciat? Dicit̉ ergo tanqͣꝫ preteritū: quodin ſpiritu videbat̉ futurū.¶Expoſitio pſalmi.Eus venerunt gentes in heId Preditatem tuam: Qua loquēdi conſuetudine etiam illud eſt ꝓphetatum de domini paſſione: Dederūt ineſcam meam fel: ⁊ in ſiti mea potauerūt meaceto: ⁊ alia que in eodem pſalmo: ventura velut facta narrant̉. Nec illud mirandūeſt ꝙ deo iſta dicunt̉. Non enim. neſcientiindicantur quo reuelante preſciuntur: ſedamat cum deo loqui pietatis affectu quenouit deus. Nam et angeli que hominibꝰnunciant: neſcientibus nunciant: que autēdeo nūciant: ſcienti nūciant: quādo illi offerunt oratōnes noſtras: ⁊ ineffabili modode actibus ſuis eternam veritatem tanqͣꝫ legem incōmutabilem conſulūt. Et iſte ergohomo dei dicit deo: qd̓ diſcat a deo tanqͣꝫdiſcipulus magiſtro non ignoranti: ſed iudicanti: ac ſic aūt approbāti qd̓ docuit: autqd̓ non docuit reprehendenti: maxime qͥaſpecie p̄ſenti ꝓpheta eos in ſe tranſfiguratqui tūc futuri eſſent: quādo iſta veniebāt.Solent autē in oratione dici deo que vindicans fecerit: ⁊ adiungi petitio: vt iam miſereatur ⁊ parcat. Hoc modo ⁊ hic dicunt̉a quo p̄dicunt̉: tanqͣꝫ ab eis dicant̉ quibuſacciderunt: ⁊ ip̄a deploratio atqꝫ p̄dicatio:ꝓphetatio eſt. Deus venerunt gentes ī hereditatem tuam. Polluerunt templuꝫſanctum tuum: poſuerunt hieruſalem in pomorū cuſtodiam. ¶ Poſuerunt morticina ſeruorū tuorumeſcas volatilibus celi: carnes ſanctorū tuorū bęſtijs terrę. ¶ Effuderunt ſanguine eorum ſicut aquamin circuitu hieruſale: ⁊ non erat quiſepeliret. Si in iſta ꝓphetia quiſqͣꝫ noſtꝝeam vaſtationē hieruſalē intelligendā putauerit: que facta eſt a Tito imperatore ro

mano cuꝫ iam dn̄s Ieſus chriſtus poſt reſurrectionē ⁊ aſcenſioneꝫ ſuam predicaret̉in gentibus: non mihi occurrit quomō dici potuerit: iam ille populus hereditas deinon tenens chriſtū: quo reprobato ⁊ occiſo factus eſt reprobus: qui in eum nec poſteius reſurructionē credere voluit: et inſuꝑmartyres eius occidit. Ex illo enim populo iſrael quicūqꝫ in chriſtū crediderūt: quibus facta eſt chriſti p̄ſentatio: ⁊ quodāmodo ꝓmiſſi redditio ſalubris atqꝫ fructuoſa:de quibus et ip̄e dominus dicit: Non ſummiſſus niſi ad oues que perierunt domusiſrael: Ipſi ex illis ſunt filij ꝓmiſſionis: ipſideputant̉ in ſemine: ipſi ꝑtinent ad hereditatem dei. Hinc fuit Ioſeph homo iuſtus:⁊ virgo Maria que peperit chriſtū: HincIohanes baptiſta amicus ſpoſi ⁊ parēteseis Zacharias ⁊ Elizabeth. Hinc Symeon ſenex ⁊ Anna vidua: qui chriſtū nō loquēteꝫ ſenſu corporis audierūt: ſed adhucinfantem non loquētem: ſpiritu cognouerūt: Hinc beati apoſtoli: Hinc Nathnaelin quo dolus nō erat. Hinc alius Ioſephqui expectabat etiā ip̄e regnum dei. Hinctanta illa multitudo que p̄cedebat ⁊ ſequebatur iumentū eius dicens: Benedctus qͥvenit in nomīe domini: In qua erat ⁊ congregatio puerorū: in quibus dixit impletum: Ex ore infantiū ⁊ lactētium perfeciſtilaudem. Hinc etiam illi poſt eius reſurrectionē qͦrū die vno triamilia: ⁊ alio quinqꝫmilia baptizata ſunt ī aīaꝫ vnā: ⁊ cor vnūconflati caritatis igne: quoruꝫ nemo dicebat aliquid ꝓprium: ſed erant illis omniaꝯmunia. Hinc ſancti dyaconi quoꝝ Stephanus ante apoſtolos martyrio eſt coronatus. Hinc totē eccleſie Iudee̓ que ī chriſto erant: quibus erat facie Paulus ignotus. Notus aūt ſeuicia famoſiſſima: ſed notior chriſti miſericordiſſima gr̄a. Hīc ⁊ ip̄eẜm premiſſam de ſe ꝓphetiam: Lupꝰ rapaxmane rapiens: ⁊ ad veſpeꝝ diuidēs eſcas:id eſt prius rapiēs perſecutor ad mortem:poſtea paſcens predicator ad vitam. Hierant ex illo populo hereditas dei. Undeait ⁊ ip̄e minimus apoſtolorū doctor gentium. Dico ergo: nunquid deus reppulitplebem ſuam? Abſit. Nam et ego iſraelitaſum ex ſemine iſrael: tribu Beniamin: nonreppulit deus plebem ſuam quam p̄ſciuit.Hec plebs que ex illa gente chriſti corporiacceſſit: hereditas dei eſt. Nam quod aitapoſtolus: Non reppulit deus plebē ſuam

R 2

Alia lr̄f tan