PſalmusLXXVII.
Excitatus eſt ergo tanqͣꝫ dormiēs dominꝰ.Tanqꝫ potens crapulatus a vino.Nullus hoc de deo dicere auderet: niſi ſpiritus eiꝰ. Dixit em̄: ſicut videt̉ impijs inſultantibꝰ: ꝙ velut ebrius diu dormitat qn̄ nōtam cito: qͣꝫ putant homībꝰ ſubuenit. Etꝑcuſſit inimicos ſuos ī poſteriora:Illos vtiqꝫ qui gaudebāt ꝙ arcam eiꝰ captiuare potuerūt. Percuſſi em̄ ſunt in ſedipus ſuis: qd̓ eius pene ſignū mihi videturqua quiſqꝫ cruciabit̉ ſi in poſteriora reſpexerit: que ſicut apoſtolꝰ eſtimare debet vtſtercora. Qui ſic ſuſcipiūt teſtamentū dei:vt veteri vanitate nō ſe exuant: ſimiles hoſtibus ppl̓i eius: qui arcā teſtamēti captiuatā iuxta ſua idola poſuerūt: ⁊ illa quidē vetera etiā illis nolentibus cadunt: qꝛ omniscaro fenū: ⁊ claritas homīs vt flos feni. Fenū aruit: flos decidit: arca dn̄i manet īeternū: ſecretum ſcꝫ teſtamenti regnum celorūvbi eſt eternū verbū dei. Sed illi qui poſteriora dilexerūt: ex ip̄is iuſtiſſime cruciabūtur. Opprobriū ſempiternū deditillis. Et reppulit tabernaculumIoſęph: ⁊ tribūʳ effrem nō elegit.Ex elegit tribum Iuda: Nō dixitreppulit tabernaculū Ruben: qui fuit primogenitus Iacob: nec eos qui ſequūtur ⁊Iudā naſcendo precedūt: vt illis repulſis⁊ nō electis: tribus iuda eligeretur. Poterat enī merito dici illos repulſos: quia ⁊ inbenedictione Iacob qua filios ſuos benedixit peccata eoruꝫ cōmemorans grauiterdeteſtātur: qͣꝫuis in eis tribus leui ſacerdotaliſ tribus eſſe meruit vnde etiā Moyſesfuit. Nec dixit reppulit tab̓naculū Beniamin vl̓ tribū Beniamī nō elegit: ex qͣ rex eēiā ceperat: nā inde electꝰ fuerat Saul. Un̄ex ipſa vicinitate tēporis: qn̄ ille repulſuseſt: atqꝫ reprobatus: ⁊ Dauid electꝰ cōueniēter poſſet hoc dici: nec tamē dictū eſt: ſꝫeos potiſſimū nominauit: qui clarioribusmeritis videbātur excellere. Naꝫ Ioſephpauit ī egypto patrē ⁊ fratres ſuoſ: ⁊ impievenditus: merito pietatis: caſtitatis: ſapiētie: iuſtiſſime ſublimatus eſt: ⁊ Effrem maiori fratri aui ſui Iacob benedictiōe prelatus eſt: et tamē deus reppulit tabernaculūIoſeph ⁊ tribū Effrem nō elegit. Ubi perhec preclari meriti nomina: quid aliud: qͣꝫvniuerſū populū illū vetuſta cupiditate adn̄o terrena premia requirētē: repulſū ⁊ reprobatū intelligimꝰ. Electā aūt tribum Iuda: nō ꝓ meritis ip̄iꝰ Iude. Longe quippe
maiora ſunt merita Ioſeph: ſed ꝑ tribū Iuda: qm̄ inde extitit chriſtus ẜm carnem nouum populū chriſti illi populo veteri p̄latum ſcriptura teſtat̉: Aperiente domino inparabolis os ſuū. Iaꝫ vide etiā qd̓ ſequit̉.Monte ſyon quem dilexit. Eccleſiāchriſti melius intelligimꝰ: nō ꝓpter p̄ſentistemporis beneficia carnalia deū colenteꝫ:ſed futura et eterna p̄mia oculis fidei lonſpeculantē. Nam ⁊ ſyon ſpeculatio interp̄tat̉. Deniqꝫ ſequit̉. Et edificauit ſic̄vnicornioꝝ ſanctificatōeꝫ ſua: Uelſic̄ quidā interp̄tes v̓bū nouū fecerūt. Sāctificiū ſuū. Unicornij recte intelligunt̉:quorū firma ſpes ī vnū illud erigit̉: de quodicit alius pſalmꝰ. Unā petij a dn̄o hāc requirā. Sanctificiū v̓o dei eſt ẜm apl̓m Petrū: ītellecta plebs ſancta ⁊ regale ſacerdotiū. Qd̓ v̓o ſequit̉. In terra qua fundauitᶠ ineternū. Quod habet greci codices έίστου αιωνα: vtrū in eternū an inſeculū dicat̉: a nobis in latinoꝝ interpretūpoteſtate eſt: quoniā vtrūqꝫ ſignificat: et iōin latinis codicibus illud ī alijs: in alijs illud inuenit̉. Habent aliqui etiā pluraliter:id eſt in ſecula: qd̓ in grecis quos habuimꝰnō inuenimus. Quis v̓o fidelium dubiteteccleſiā etiā in alijs abeūtibꝰ: alijs veniētibus ex hac vita mortaliter tranſit: tn̄ ineternum eſſe fundataꝫ? Et elegit Dauidſeruū ſuū: Tribū ergo Iuda ꝓpter Dauid: Dauid aūt ꝓpter chriſtū. Tribū igit̉Iuda ꝓpter chriſtū: quo tranſeūte clamauerunt ceci: Miſerere nobis fili Dauid: etꝯtinuo miſericordia eius lumē receperūt:quia verum erat quod clamauerunt. Hocigit̉ non trāſeunter dicit: ſed attentē cōmēdat apoſtolꝰ ſcribens ad Timotheū. Memor eſto chriſtū Ieſum reſurrexiſſe a mortuis ex ſemine Dauid ẜm euangeliū meū:in quo laboro vſqꝫ ad vincula tanqͣꝫ malefaciens: ſed ſermo dei non eſt alligatꝰ. Ip̄eitaqꝫ ſaluator ẜm carnem factus ex ſemineDauid: figurat̉ in hoc loco nomine Dauid: Aꝑiente domino in parabolis os ſuū.Nec moueat quod cū dixiſſet: Elegit Dauid: quo nomine chriſtū ſignificauit: addidit ſeruū ſuum: nō filium ſuum. Immo v̓ohinc agnoſcamus: non patri coeternā vnigeniti ſubſtantiā: ſed formaꝫ ſerui ſuſceptāex ſemine Dauid. Et ſuſtulit eū de gregibus ouium: ⁊ de poſtfetantes accepit eum. Paſcere Iacob ſeruūſuum: ⁊ iſrael hereditate ſuam. Ille
R
Alia lr̄a.Efraim.Sed.
Alia lr̄a.t vnicorniū.
Alia lr̄a.f in ſecula.