PſalmusLXXV

LXXV

oblatio magnū habet ſacram̄tū. Sꝫ ī oībꝰillis generibꝰ ſacrificioꝝ intelligit̉ vnū illd̓ſacrificium: ⁊ vnica victima in cruce dn̄i.Pro quibꝰ oībꝰ ſacrificijs vnū nos habemus: qꝛ ⁊ illa figurabāt hoc: id eſt hec illisfigurabāt̉. Accepit ppl̓s ille legeꝫ: accepitmādata iuſta ⁊ bona. Quid tā iuſtū: qͣꝫ nōoccides: nō mechaberis: nō furaberis: nōfalſū teſtimoniū dices: honora patrē ⁊ matrē: nō ꝯcupiſces rē ꝓximi tui: vnū deumadorabis: ⁊ illi ſoli ſeruies? Omnia iſta advnū ꝑtinēt. Illa v̓o carnalia quaſi reſederūt: vt remanerēt apd̓ illos: ⁊ efunderet̉ inde oīs ſpiritualis intellectꝰ. Calix v̓o ī manu dn̄i: id eſt in ptāte dn̄i: vini meri: id ē legis ſincere: plenꝰ eſt mixto: id ē cū fece corporaliū ſacram̄toꝝ. Et qꝛ hūc humiliat ſuperbū iudeū: ⁊ hūc exaltat ꝯfitentē gētilēinclinauit ex hͦ in hūc: id eſt a iudaico populo in gētilē ppl̓m. Quid inclinauit? Legē. Eliquatꝰ eſt inde ſpiritualis intellectꝰ.Uerūtn̄ fex eiꝰ nō eſt exinanita: qꝛ omniaſacramēta carnalia apd̓ iudeos remāſer̄t.Bibēt oēs pctōres terre. Qui bibēt? Omnes pctōres terre. Qui pctōres terre? Iudei quidē erāt pctōres: ſed ſuꝑbi: gentilesaūt erāt pctōres: ſed humiles. Oēs peccatores bibēt: ſed vide qͥ fecē qͥ vinū. Eteniꝫilli bibēdo fecē euanuerūt: iſti bibendo vinū iuſtificati ſunt. Audeā dicere: ⁊ inebriatos nō timebo: atqꝫ vtinā oēs ſic inebriamini: recordamini: calix tuꝰ inebriāſ qͣꝫ preclarꝰ eſt. Quid eniꝫ? Putatꝭ frēs mei oēsillos qui ꝯfitendo chriſtū etiā mori voluerunt ſobrios fuiſſe? Uſqꝫ adeo ebrij erant:vt ſuos nō agnoſcerēt. Oēs ꝓpinqui ſui qͥeos a ſpe celeſtiuꝫ p̄mioꝝ terrenis blandimētis auertere moliti ſūt: nō ſūt agniti: nōſūt auditi ab ebrijs. Nō erāt ebrij qͥbꝰ mutatū cor erat? Nō erāt ebrij quoꝝ mēs alienata erat ab hoc ſecl̓o? Bibēt inqͥt omnespeccatores terre. Sꝫ qui bibēt vinū? Peccatores bibūt: ſed ne remaneant pctōres:vt iuſtificent̉: nō vt puniāt̉. ¶ Ego aut.Nā oēs bibūt: ſed ſeorſum: ego id eſt chriſtus cū corpore ſuo. In ſeculū gaudebo: pſallā deo iacob: ꝓmiſſiōe illa futura de qua dicit̉: ī finē ne corrūpas. Egoaūt in ſeculū gaudebo. ¶ Et omnia cornua peccatoꝝ ꝯfringa: ⁊ exaltabūtur cornua iuſti. Hoc ē: hūc humiliat⁊ hūc exaltat. Nolūt ſibi frāgi cornua peccatores: que ſine dubio frangēt̉ ī fine. Nōvis vt ille tūc frangat: tu hodie frāge. Au-

diſti enī ſupra: noli ꝯtēnere: dixi iniqͥs: nolite inique agere: et delinquētibꝰ nolite exaltare cornu. Qn̄ audiſti: nolite exaltarecornu cōtempſiſti: exaltaſti cornu: veniesad finem: vbi fiet: oīa cornua pctōꝝ confringaꝫ: ⁊ exaltabūt̉ cornua iuſti. Cornuapeccatorū dignitates ſuꝑboꝝ: cornua iuſti munera chriſti. Per cornua enī ſb̓limitates intelligunt̉. Oderis in terra ſublimitatē t̓renā: vt poſſis habere celeſtē. Amasterrenā: non te admittit ad celeſtē: terrenavt poſſis habere celeſtē: ⁊ ad ꝯfuſionē ꝑtinebit quo frangit̉ tibi cornu: quō ad gloriam ꝑtinebit: ſi exaltet̉ tibi cornu. Modogͦ ē tibi tpꝰ ēeligēdi: tūc nō erit. Non es dicturus: dimittar ⁊ eligā. Preceſſerūt enimvoces: dixi iniquis. Si nō dixi: para excuſationē: para defenſionē: Si aūt dixi: p̄occupa cōfeſſionē: vt nō venias ad damnationē: quia tunc ꝯfeſſio ſera erit: ⁊ defenſionulla erit.¶ Explicit Tractatus de psͣ. LXXIIIIIncipit Tractatus de psͣ. LXXV¶ Prefatio.Olēt inimici dn̄i noſtri Ieſu chriſtioībus noti iudei gloriari in iſto pſalmo queꝫ cantauimꝰ dicentes. Notꝰ in iudea deꝰ: in iſrael magnū nomē eius: ⁊ īſultare gētibꝰ quibꝰ nō eſt notus deꝰ: ⁊ dicereqꝛ ſibi ſoli notꝰ eſt deus: qn̄ ꝓpheta dicit:notꝰ in iudea deꝰ: alibi ergo ignotꝰ. Not̉eſt aūt reuera in iudea deus: ſi ītelligāt qͥdſit iudea. Nā vere nō eſt notꝰ deꝰ: niſi in iudea. Ecce ⁊ nos hͦ dicimus: qꝛ niſi qͥſqͣꝫ fuerit in iudea: notꝰ ei deꝰ eſſe nō poteſt. Sꝫquid dicit Apl̓s? Qui in occl̓to iudeꝰ eſt:qͥ circūciſiōe cordiſ: nō lr̄a ſed ſpiritu. Sūtergo iudei ī circūciſiōe carnis: ⁊ ſūt iudei īcircūciſiōe cordis. Patres nr̄i ml̓ti ſancti⁊ circūciſionē carnis habebāt ꝓpter ſignaculū fidei: ⁊ circūciſionē cordis ꝓpt̓ ip̄amfidē. Ab his patribꝰ degenerantes iſti mōī noīe gloriant̉: ⁊ facta ꝑdiderunt. Ab hisergo patribꝰ degenerātes remāſerūt in carne iudei: in corde pagani. Ip̄i enī iudei qͦſūt? Ex Abraā a quo Iſaac natꝰ eſt: ⁊ ex illo Iacob: ⁊ ex Iacob duodecī pr̄iarche: ⁊ex duodecī pr̄iarchis ppl̓s vniuerſꝰ iudeorū. Sꝫ iudei ꝓpt̓ea maxīe appellati ſunt: qꝛiudas vnꝰ erat d̓ filijs duodecī Iacob: patriarcha int̓ duodecī filios Iacob. ⁊ d̓ ſtirpe eius regnū veniebat iudeis. Nā oīs ille ppl̓s ſcd̓m nūerū filioꝝ Iacob duodeciꝫtribꝰ habebat. Tribꝰ dicunt̉ tanqͣꝫ curie ⁊

Alia lr̄aannūciabo inculū.fcantabo.