PſalmusLXXIII

LXXIII

preſſum. Si aūt mordetis ⁊ comedetis inuicē: videte ne ab inuicem conſumamini.Quid eſt mordetis ⁊ comedetis inuicē? Litigatis cū inuicem: detrahitis inuicem: opprobria obijcitis inuicem. Attendite ergonunc his morſibus ꝯſumi diabolū. Quisnō iratus ſeruo ſuo etiā paganus dicat illiſathanas? Uide diabolū datuꝫ in eſcam.Hoc dicit chriſtianus: hoc dicit iudeus:hoc dicit paganꝰ: ip̄m adorat: ⁊ de ip̄o maledicit. Uideamꝰ ergo reliqua fratres: obſecro intendite cū magna voluptate audiuntur: qꝛ audita etiā in orbe terraꝝ cognoſcunt̉. Hec qn̄ dicebant̉: nō fuerūt: qꝛ tūcꝓmittebantur nō reddebantur: nunc vero qꝛ voluptate afficimur: cū ea q̄ p̄dicta legimꝰ in libro: cōpleri videmꝰ in mūdo. Uideamꝰ qͥd fecerit: quē iā intellexit Aſaphꝫqd̓ oꝑatus eſt ſalutē in medio terre. Tudirupiſti fontes ⁊ torrētes: Ut manarēt liquorē ſapientie: vt manarēt diuitias fidei: vt irrigarēt ſalſitatē gentiū: vt oēsinfideles in fidei dulcedinē ſua irrigatiōecōuerterent: dirupiſti fontes ⁊ torrentes.Forte diſcretū eſt: forte vnuꝫ eſt: qꝛ fontestā largi fuerūt vt flumina facerent. Tu dirupiſti fontes ⁊ torrētes. Si aūt ad diſcretionē in alijs fit verbū dei fons aq̄ ſaliētisin vitā eternā: Alij autē audiētes verbū: ⁊nō ſic habētes vt bn̄ viuant: tn̄ nō tacēteslingua torrētes fiunt. Torrētes em̄ dicunt̉ꝓprie qui nō ſunt ꝑhēnes. Nā aliqn̄ ⁊ trāſlate dicitur torrens ꝓ fluuio: ſicut dictū ē:Inebriabuntur ab vbertate domus tue: ⁊torrente deliciarū tuarū potabis eos. Nōem̄ ille torrens aliqn̄ ſiccabitur: ſed torrentes ꝓprie dicūt̉ fluuij qͥ eſtate deficiūt: aqͥsautē hyemalibꝰ inundātur ⁊ currunt. Uides ergo hominē bene fidelē ꝑſeueraturūvſqꝫ in finē: nō relicturū deū in temptatione omni ꝓ veritate: non ꝓ falſitate ⁊ errore omnes moleſtias ſuſtinentē. Hic vn̄ ſicviget: niſi qꝛ verbū factū eſt in eo fons aq̄ſalientis in vitā eternam: Alius aūt accipit verbū: p̄dicat: nō tacet: currit: ſed eſtasprobat fontē aut torrentem: tn̄ ex vtroqꝫ rigatur terra ab eo qui operatꝰ ē ſalutem inmedio terre: Exundent fontes: currāt torres. Tu dirupiſti fontes ⁊ tortes. Tu ſiccaſti fluuios ethan. Hac rumpit fontes ⁊ torrentes: hac ſiccat fluuios ethā: vtvn̄ currāt aque: ⁊ que aq̄ ſiccētur. Fluuioſinqͥt ethan. Quid ē ethan? Uerbū em̄ hebreū eſt. Quid interp̄tatur ethā? Fortꝭ: ro-

buſtus. Quis eſt iſte fortis ⁊ robuſtus cuius fluuios ſiccat deus? Quis niſi ille ipſedraco? Nemo em̄ intrat in domū fortis vtvaſa illius diripiat: niſi priꝰ alligauerit fortem. Ipſe em̄ eſt fortis de virtute ſua p̄ſumens: ⁊ deuꝫ deſerens. Ipſe eſt fortis quiait: Ponā ſedem meā ad aquiloneꝫ: ⁊ eroſimilis altiſſimo. De ipſo calice ꝑuerſe fortitudinis homini ꝓpinauit. Fortes eſſe voluerūt qͥ ſe deos futuros de cibo vetito crediderūt. Factus eſt Adam fortis cū audiret: Ecce factus eſt Adam quaſi vnus exnobis. Fortis ⁊ iudei de iuſticia ſua p̄ſumētes: Ignorātes em̄ dei iuſticiā ⁊ ſuā querētes cōſtituere iuſticiā: tanqͣꝫ fortes iuſticiedei nō ſunt ſubiecti. Uidete hominem digeſſiſſe fortutudinē ſuā: ⁊ remāſiſſe īfirmū:inopē longe ſtantē: nec oculos ſuos ad celos leuare audentē: ſed ꝑcutienteꝫ pectusſuū: ⁊ dicentē: Dn̄e ꝓpitius eſto mihi peccatori. Iā infirmus eſt: iaꝫ infirmitatē cōfitetur: nō eſt fortꝭ arida terra ē: rigatur fontibus ⁊ torrentibꝰ. Illi adhuc fortes ſuntqui de virtute ſua p̄ſumūt: ſiccent̉ fluminaeorū: nō ꝓficiant doctrine gentiū: aruſpicū: mathematicoruꝫ: magice artes: qm̄ ſiccati ſunt fluuij fortes. Tu ſiccaſti fluuiosethan. Areſcat illa doctrina: mūdētur mētes euāgelio veritatꝭ. Tuus eſt dies⁊ tua eſt nox: Quis hoc ignorat qn̄ ip̄efecit hec omnia: qꝛ ꝑ verbū facta ſunt oīa?Illeipſe qui oꝑatus eſt ſalutē in medio terre: illi dicitur: Tuus eſt dies ⁊ tua eſt nox.Aliqͥd hic intelligere debemus qd̓ ꝑtineatad ip̄aꝫ ſalutē quā oꝑatꝰ ē deꝰ in medio terre. Tuuſ eſt dies. Qui ſunt iſti? Spūales.Et tua ē nox. Qui ſūt iſti? Carnales. Tueſt dies ⁊ tua ē nox. Loquātur ſpūales ſpiritualia ſpiritualibꝰ. Dictū eſt .n. ſpūalibſpūalia cōꝑātes: ⁊ ſapientiā loqͥmur interꝑfectos. Nondū capiūt iſtam ſapientiamcarnales: Nō potui vobis loqͥ quaſi ſpūalibus: ſed quaſi carnalibus. Ergo cū ſpūales ſpiritualibus loquūtur: dies diei eructat v̓bū. Cū vero ⁊ ip̄i carnales nō tacētfidē crucifixi chriſti quā pn̄t capere parui:nox nocti indicat ſcientiaꝫ. Tuꝰ eſt dies:⁊ tua eſt nox: ad te ꝑtinent ſpūaleſ: ad te ꝑtinēt carnales: Illos illuſtras incōmutabili ſapiētia ⁊ v̓itate: illos ꝯſolarꝭ carnis manifeſtatōe tanqͣꝫ luna ꝯſolans noctē. Tuꝰeſt dies: ⁊ tua ē nox. Uis audire diē? Uideſi capis: erige quantū potes mentē tuā: videamꝰ ſi ꝑtines ad diē: iā videamus ſi nō