PſalmusLXXIII

LXXIII

tanqͣꝫ ꝑ ſerpentē: qꝛ a ſerpēte mors ſeminata eſt. Sꝫ in fine ſeculi: tāqͣꝫ cauda redimꝰad manū dei: ⁊ efficimur ſtabilitū regnumdei: vt impleat̉ in nobis: redemiſti virgā hereditatis tue. Sed qꝛ ſynagoge vox eſt: redemit aūt virgam hereditatis: magis apparet in gētibꝰ. Occulta aūt ſpes iudeoꝝ:vel eoꝝ qͥ futuri ſūt vt credāt: vel eoꝝ qͥ eotꝑe crediderūt: qn̄ miſſo ſpirituſctō diſcipuli oīm gentiū linguis locuti ſūt. Tūc .n.aliquot milia de iudeis ip̄is chriſti crucifixoribus crediderūt: ⁊ qꝛ ꝓpe īuēti erāt: itacrediderūt: vt oīa que habebāt venderent⁊ p̄cia rerū ſuarū ante pedes apl̓oꝝ ponerēt. Quia gͦ occultū erat hoc magiſqꝫ redēptio virge dei clara futura erat in gētibusexpropͥat vn̄ dicat: quod dixit: virgam hereditatꝭ tue. Hoc dixit nō de gētibꝰ in quibus manifeſtū ē. Sed vn̄? Monte ſyo:Ad hec ⁊ mōs ſyon pōt aliter ītelligi iſtū.Inᶠ quem habitaſti inᶠ ip̄o. Ubi eratppl̓s an̄: vbi inſtitutū templū: vbi celebrata ſacrificia: vbi oīa illo tꝑe neceſſaria chriſtū ꝓmittentia. Promiſſo cū reddit̉ res iāſit ſuꝑflua: nam anqͣꝫ reddat̉ qd̓ ꝓmittiturneceſſaria ē ip̄a ꝓmiſſio: ne ꝓmiſſum ſi obliuiſcat̉ cui ꝓmittit̉: ⁊ nō expectādo moriatur. Oportet gͦ vt expectet: vt cuꝫ veneritaccipiat: iō nō debet deſerere ꝓmiſſionē.Propter hoc nō deſerebant̉ figure: vt veniēte die: vmbre tollerēt̉. Motē ſyon iſtūquē ihabitaſti ī ip̄o. Et elęua manutuā in ſuꝑbia eorū in fine: Quō nosrepellebas in finē: ſic eleua manū tuā ī ſuꝑbiā eoꝝ in finē. Quorū ſuperbiā? A quibꝰeuerſa eſt hieruſalē. A quibꝰ aūt niſi a regibus gentiū? Bn̄ eleuata eſt manꝰ eiꝰ in ſubiā eoꝝ in finē: nā ⁊ ip̄i iā chriſtū cognouerūt. Finis em̄ legis chriſtꝰ ad iuſticia omnicredenti. Ꝙ bn̄ illis optat: qͣſi iratus loqͥtur: ⁊ maledicere videt̉: ⁊ vtinā eueniat qd̓maledicit: immo in nomine chriſti eueniregaudeamꝰ. Iam tenētes ſceptrū ſubdunt̉ligno crucis: iā fit qḋ p̄dictū ē: Adorabūteū oēs reges terre: oēs gentes ſeruient illi.Iā in frontibꝰ regū p̄cioſius ē ſignū crucꝭ:qͣꝫ gemma diadematis. Eleua manū tuaꝫin ſuꝑbiā eoꝝ in finē. Quātaᶠ maligneoꝑatus ē inimicꝰ inᶠ ſanctis tuis.In his q̄ ſancta tua erāt: id eſt in tēplo: inſacerdotio: in illis oībus ſacramētis q̄ illotꝑe fuerūt: quāta maligne oꝑatus ē inimicus. Reuera inimicꝰ tūc oꝑatus ē. Gētesem̄ tūc q̄ hoc fecerūt: deos falſos colebāt:

ſimulachra adorabāt: demonibus ſeruiebāt: oꝑati ſūt tn̄ multa mala in ſanctis dei.Quādo poſſent: niſi ꝑmitterētur? Qn̄ aūtꝑmitterent̉: niſi iā ſancta illa pͥma ꝓmiſſiua nō eſſent: cū ip̄e qͥ ꝓmiſerat teneret̉? Exgo quāta malignatus eſt inimicꝰ in ſanctistuis. ¶ Et gloriati ſuntᶠ oēs qͥ oder̄tte? Seruos attende demonū: ſeruos ſimulachrorū: quales tūc gētes erāt: qn̄ euerterūt templū ⁊ ciuitatē dei. Et gloriati ſunt:In medio ſolēnitatis tue. Memētote qd̓ dixi tūc euerſam eſſe hieruſalē: cū ipſa ſolēnitas ageret̉: in qua ſolēnitate dn̄mcrucifixerūt. Cōgregati ſeuierūt: cōgregati perierūt. ¶ Poſuerūt ſigna ſua ſigna ⁊ nō cognouerūt: Habebāt ſignaſua que ibi ponerēt vexilla ſua: aquilas ſuas: dracones ſuos: ſigna romana: aut etiāſtatuas ſuaſ: quas pͥmo in tēplo poſuerūt:aut forte ſigna ſua que audierāt a vatibusdemonū ſuoꝝ: ⁊ nō cognouerūt. Quid nōcognouerūt? Quia nō haberes in me ptātē: niſi tibi data eſſet deſuꝑ. Nō cognouerūt: qꝛ nō ip̄is honor delatꝰ eſt: vt affligerēt: vt caperēt: vl̓ euererēt ciuitatē: ſed impietas eoꝝ tanqͣꝫ ſecuris dei facta eſt. Facti ſunt inſtrumētū irati: nō in regnū placati. Facit hoc em̄ deꝰ: qd̓ plerūqꝫ facit ⁊ hō.Aliqn̄ iratus homo apprehēdit virgā iacētē in medio fortaſſe qualecūqꝫ ſarmētū: cedit inde filiū ſuū: ac deinde ꝓijcit ſarmentū in ignē: ⁊ filio ſeruat hereditatē. Sic aliqn̄ deus ꝑ malos erudit bonos: ⁊ ꝑ tꝑaleꝫpotentiā dānandoꝝ exercet diſciplinā liberādoꝝ. Quid em̄? Putatꝭ fratres: qꝛ vere ſic data eſt diſciplina illi gēti: vt oīno periret? Quāti inde poſtea crediderūt: quātiadhuc credituri ſunt? Alia eſt palea: aliudfrumentū: ſuꝑ vtrūqꝫ tn̄ intrat tribula: ſedſub vna tribula aliud cōminuit̉: aliud purgatur. Quantū bonū p̄ſtitit nobis deꝰ demalo Iude traditoris: de ip̄a ſeuitia iudeorum: quantū bonū preſtitū eſt fidelibusgentibus. Occiſus eſt chriſtus: vt eſſet incruce quo attēderet qui eſſet a ſerpēte percuſſus. Sic ergo ⁊ iſti forte a diuinis ſuisaudierāt: qꝛ debuerunt ire ad hieruſalē: etcapere eā: ⁊ cū cepiſſent atqꝫ euertiſſent eādixerunt ſibi: qd̓ a demonibꝰ ſuis factū ſit.Poſuerūt ſigna ſua ſigna: ⁊ nō cognoue-rūt. Quid nō cognouer̄t? Sicut īᶠ egreſſu deſuper. Quia niſi deſuper egrederetur iuſſio: nunqͣꝫ ſeuientibꝰ gentibus in iudeorū populū talia licerēt. Sed egreſſū eſt

O 3

Alia lr̄a.r̄malignatꝰ eſf ſancto.

Alia lr̄.Leua mantuas ī ſuꝑbias

Alia lr̄a.Mons.Alia lr̄a.f quo.τ eo.

Alia lr̄aj in exitu ſuꝑſummū.

Alia lr̄a.f nō habet.