PſalmusLXXIII
LXXIII
litarū vocē: quō dixit Apl̓us: Nam ⁊ egoiſraelita ſum ex ſemine Abrae d̓ tribu Beniamin. Hic gͦ intelligamꝰ qd̓ ꝓph̓e dixerūt: Reliqͥe ſalue fient. Reliquiaruꝫ itaqꝫſaluatarū audiamª hic vocē: vt loquat̉ ſynagoga que acceꝑat vetꝰ teſtamentū: ⁊ intēta erat in ꝓmiſſa carnalia: ⁊ ex hͦ factū eſtvt nutarēt ei pedes. Nā ⁊ in alio quodampſalmo: vbi titulus etiā habet aſaph qͥd dicitur? Ꝙ bonus deus iſrael rectis corde.Quare rectis corde? Mei autem pene cōmoti ſt̓ pedes. Et qͣſi dice̓mꝰ: vn̄ tibi cōmoti ſūt pedes: paulominꝰ inqͥt effuſi ſūt greſſus mei: qꝛ zelaui in peccatoribꝰ pacē peccatorū videns. Cuꝫ em̄ ẜm ꝓmiſſa dei advetus teſtamentū ꝑtinētia expectaret felicitatem terrenā: aīaduertit eam abundareapud impios in his rebꝰ qͣs expectauerat adeo pollere illos qui nō colerent deū: ⁊ tanqͣꝫ ſine cā deo ſeruiſſet nutauer̄t pedes eiꝰ.Ibi em̄ dicit: Ecce ip̄i pctōres abundantes in ſcl̓o obtinuerūt diuitias Nūquid invano iuſtificaui cor meū? Uidete quēadmodū paulominꝰ effuſi ſunt greſſus eiꝰ: vtiā dicat ſibi aīa: Que vtilitas qꝛ ẜuio deoEcce ille nō ſeruit ⁊ felix eſt: ego ſeruio ⁊ laboro. Poſtremo puto: qꝛ ⁊ ego felix ſum:qn̄ ⁊ ille felix ē qͥ nō ſeruit. Quare me putēideo felicē eſſe qꝛ ſeruio? Ille aūt pſalmuscuiꝰ teſtimoniū ꝓduxi p̄cedit iſtū quē nūcin manibꝰ habemꝰ. Opportune aūt nō exnr̄a ſed ex dei diſpēſatione factū eſt: vt mōaudiremus ex euāgelio: qꝛ lex ꝑ Moyſendata ē: gratia ⁊ veritas ꝑ Ieſū chriſtū fac̄ta eſt. Si em̄ diſcernimꝰ duo teſtamēta: vetus ⁊ nouū: nō ſūt eadē ſacramēta: nec eadē ꝓmiſſa: eadē tn̄ pleraqꝫ p̄cepta. Nā nōoccides: nō mechaberis: nō furaberis: honora patrē ⁊ matrē: ⁊ nō falſū teſtimoniuꝫdixeris: nō ꝯcupiſces res ꝓximi tui: nō cōcupiſces vxorē ꝓximi tui: ⁊ nobis p̄ceptūeſt: ⁊ qͥſquis ea nō obſeruauerit deuiat: necoīno dignꝰ eſt qui accipere mereat̉ montēſanctū dei: de quo dictū eſt: Quis habitabit in tabernaculo tuo: ⁊ qͥs reqͥeſcet in mōte ſancto tuo? Innocēs manibus ⁊ mūdocorde. Hec dicimꝰ fratres cariſſimi: vt omnes de nouo teſtamēto diſcatis: nō inherere terrenis rebꝰ: ſꝫ celeſtia adipiſci. Diſcuſſa gͦ p̄cepta: aut oīa eadeꝫ inueniūtur: autvix aliqͣ in euāgelio q̄ nō dicta ſunt a ꝓphetis. Precepta eadē: ſacramēta nō eadē: ꝓmiſſa nō eadē. Uideamꝰ quare p̄cepta eadē: qꝛ ẜm hec deo ſeruire debem. Sacra-
menta nō eadē: qꝛ alia ſūt ſacramēta dantia ſalutē: alia ꝓmittētia ſaluatorē. Sacramēta noui teſtamēti dāt ſalutē: ſacramētaveteris teſtamēti ꝓmiſerūt ſaluatorē. Cuꝫergo iā teneas ꝓmiſſa qͥd q̄ris ꝓmittētiaHabēs iā ſaluatorē hoc dico teneas ꝓmiſſa: nō qd̓ iam acceperimꝰ vitā eterna: ſꝫ qꝛiā venerit chriſtꝰ qui ꝑ ꝓph̓as p̄nūciabat̉.Mutata ſūt ſacramēta: facta ſt̓ faciliora:pauciora: ſalubriora. Promiſſa quare nōeadem? Quia promiſſa eſt terra chanaan:terra copioſa: fructuoſa: affluens lacte ⁊melle: ꝓmiſſū regnū temporale: ꝓmiſſa felicitas ſeculi: ꝓmiſſa fecunditas filiorū: ꝓmiſſa ſubiectio inimicoruꝫ: hec oīa ad terrenā felicitatē pertinēt. Sed quare ip̄a primo ꝓmitti oportebat? Quia nō primo qd̓ſpirituale eſt: ſed qd̓ aīale poſtea inqͥt ſpūale. Primus homo d̓ terra terrenꝰ: ſcd̓s hōd̓ celo celeſtis: qͣlis terrenꝰ: tales ⁊ terreni:⁊ qͣlis celeſtis tales ⁊ celeſtes. Sicut portauimꝰ imaginē terreni: portemus ⁊ imaginēeius qui de celo eſt. Ad imaginē terreni ꝑtinet vetus teſtamētū: ad imaginē celeſtisnouū teſtamentū. Sꝫ ne quiſqͣꝫ putaret abalio factū eſſe hominē terrenū: ab alio celeſtē: ideo deus oſtendēs ſe eē vtriuſqꝫ creatorē: etiā vtriuſqꝫ teſtamēti ſe eē voluit auctorē: vt ⁊ terrena ꝓmitteret in veteri teſtamento: ⁊ celeſtia in nouo teſtamento. Sedtādiu pͥmus homo terrenus eſt: qͣꝫdiu terrena ſapis. Nunqͥd qm̄ puero dant̉ q̄dampuerilia ludrica: quibꝰ puerilis animꝰ auocet̉: ꝓpterea grādeſcenti nūmi nō excuciātur e manibus: vt aliqͥd vtilius tractet qd̓grandē decet? Uerumtn̄ tuip̄e dediſti filiotuo ⁊ nuces ꝑuulo ⁊ codicē grandi. Nō gͦqꝛ illa quaſi ludicra puerorū deus ꝑ nouūteſtamentū excuſſit de manibus filiorū: vtaliquid vtilius daret grandeſcentibꝰ: propterea priora illa nō ip̄e dediſſe putanduseſt. Ip̄e vrunqꝫ dedit: ſꝫ lex ip̄a ꝑ Moyſendata eſt: gratia ⁊ veritas ꝑ Ieſum chriſtuꝫfacta eſt. Gr̄a: qꝛ inplet̉ ꝑ caritatē: qd̓ ꝑ litterā videbat̉: veritas qꝛ redditur qd̓ ꝓmittebat̉. Hoc gͦ intellexit Aſaphiſte. Deniqꝫ oīa que iudeis ꝓmiſſa fuerāt ablata ſūt.Ubi eſt regnū eorū? Ubi templū: vbi vnotio? vbi ſacerdos? vbi iā apud illos ꝓph̓e?Ex quo venit qui ꝑ ꝓphetas p̄dicabat̉ inilla gente: iā nihil horū eſt: iam ꝑdidit terrena: ⁊ nondū querit celeſtia. Inherere ergo terrenis: qͣꝫuis ea deꝰ donet: nō debes.Uerūtn̄ nō qꝛ eis inherere nō debemus:
Q 2