PſalmusLXX
LXX
tator eius: ip̄e illi lux ⁊ aer eſt. Incipit videre quemadmodum videbat antea. Anima non ſic exuſcitatur. Anima enim exuſcitatur a deo: qͣꝫqͣꝫ ⁊ corpus exuſcitatur adeo. Sed deus quādo exuſcitat corpusmūdo reddit: qn̄ exuſcitat aīam ſibi reddit. Si recedat aer mundi iſtius morit̉ corpus: ſi recedat deus morit̉ aīa. Cū gͦ aīamſuſcitat deus niſi aſſit qͥ ſuſcitauit: ſuſcitata nō viuit. Nō enī ſuſcitat: ⁊ dimittit vt viuat ſibi: ſicut Lazarus qn̄ reſuſcitatus ē qͣtriduanus mortuus: ſuſcitatus eſt corpore ꝑ domī corꝑaleꝫ preſentiā. Acceſſit enīcorꝑaliter ad ſepulchrū: clamauit: Lazareveni foras: ⁊ ſurrexit Lazarus: ꝓceſſit deſepulchro ligatꝰ: deinde ſolutus diſceſſit.Reſuſcitatus eſt dn̄o p̄ſente: ſꝫ vixit ⁊ dn̄oabſente. Ꝙqͣꝫ eū dn̄s corꝑaliter reſuſcitaſſet: qͣꝫtū ad viſibilia ꝑtinet: ceteruꝫ p̄ſentiamaieſtatis ſuę illuꝫ ſuſcitauit: qua p̄ſentianuſqͣꝫ recedit. Interim tn̄ ad p̄ſentiā viſibꝰleꝫ dn̄s ſuſcitauit Lazarū. Diſceſſit de ip̄aciuitate dn̄s vel de illo loco: nūqͥd Lazarnō vixit? Nō ſic aīa ſuſcitat̉. Suſcitat ullaꝫdeus: morit̉ ſi diſceſſerit deus. Dicam enīaudacter fratres: ſꝫ tn̄ verū. Due vite ſūt:vna corꝑis: altera aīe. Sicut vita corporꝭaīa: ſic vita aīe deus. Quō ſi aīma deſeratmorit̉ corpus: ſic aīa morit̉ ſi deſerat deꝰ.Ip̄a eſt enī gratia eius vt ⁊ ſuſcitet ⁊ ſit nobiſcū. Ꝙ gͦ nos ſuſcitat a morte noſtra p̄terita: ⁊ innouat quodāmodo vitā noſtrā:dicimus ei: Deus docuiſti me ex iuuentute mea. Quia v̓o nō recedit ab eis qͦs ſuſcitat: ne cū receſſerit moriant̉: dicimꝰ ei: Etvſqꝫ nūc annūciabo mirabilia tua: qꝛ cummecū es viuo: ⁊ aīe mee vita tu ēs: q̄ morietur ſi dimittat̉ ſibi. Ergo dum adeſt vitamea: hͦ ē. deus meus vſqꝫ nūc: qͥd poſtea?Et vſqꝫ in ſenecta ⁊ ſenium. Duoiſta noīa ſenectutis ſunt: ⁊ diſcernūt̉ a grecis. Grauitas enī poſt iuuentutē alid̓ nomen hꝫ apud grecos: ⁊ poſt ip̄am gͣuitateꝫveniens vltīa etas aliud nomē habꝫ. Nāπρέόρύτησ dr̄ gͣuis: ⁊ γεραιοσ ſenex. Qꝛv̓o in latinā lingua duoꝝ iſtorū noīm diſtiīctio defecit: de ſenectute: ambo ſūt poſitaſenecta ⁊ ſeniū. Scitꝭ aūt duas eſſe etateſ.Docuiſti me gratiā tuā a iuuentute mea: ⁊vſqꝫ nūc: poſt iuuētuteꝫ meā annunciabomirabilia tua: qꝛ mecū es vt nō moriar: qͥaveniſti vt ſurga. Et vſqꝫ ī ſenectā ⁊ ſeniū:id eſt vſqꝫ ad vltimū meū: niſi mecū fuerꝭ:non erit aliqͥd meriti mei: gratia tua ſꝑ ꝑſe
ueret mecū. Hoc diceret etiā vnus hō: tuille: ego. Quia v̓o vox iſta vniꝰ cuiuſdammagni hoīs eſt: hoc eſt ip̄ius vnitatiſ: voxeſt enī eccl̓e: queramꝰ iuuentutem eccleſie.Qn̄ venit chriſtus: mortuus ē: crucifixuseſt: ſurrexit: vocauit gētes: ceperūt conuerti: facti ſunt martyres fortes in chriſto: fuſus eſt ſanguis fidelis: ſurrexit ſeges ecclelie: hec iuuētus. Progredientibꝰ aūt temporibus: cōfiteat̉ eccleſia: dicat: Uſqꝫ nūcannūciabo mirabilia tua: non tantū in iuuentute qn̄ Paulus: qn̄ Petrus: qn̄ pͥmiapoſtoli nunciauerūt: p̄cedente etiā etate:egoip̄e: id eſt vnitas tua: mēbra tua: corꝑtuū: annūciabo mirabilia tua. Quid poſtea? Et vſqꝫ ad ſenectā ⁊ ſeniū annunciabo mirabilia tua: vſqꝫ in finem ſeculi erit h̓eccl̓ia. Si enī non hic futura ē vſqꝫ in finēſeculi: qͥbus dn̄s dixit: Ecce ego vobiſcuꝫſum vſqꝫ in conſummationē ſeculi? Quare iſta oportebat vt dicerent̉ in ſcripturiſ:Quia futuri erant inimici chriſtiane fideiqui dicerent: ad certum tꝑus ſunt chriſtiani: poſtea ꝑibunt ⁊ redibūt idola: redit qd̓erat antea: Ꝙͣdiu erūt chriſtiani? Uſqꝫ adſenectā ⁊ ſeniū: id eſt vſqꝫ in finem ſeculi.Tu cuꝫ expectas miſer infidel̓ vt tranſeātchriſtiani: tranſis tu ſine chriſtianis: ⁊ chriſtiani vſqꝫ in finem ſeculi ꝑmanebūt: et tuꝑ infidelitatē tuam: cū finieris breuē vitaꝫtuā: qua fronte exies ad iudicē: queꝫ cumviueres blaſphemaſti? Ergo a iuuentutemea ⁊ vſqꝫ nūc ⁊ vſqꝫ ad ſenectā ⁊ ſeniuꝫ.Dn̄e ne derelinquas me. Non quōdicūt inimici mei vſqꝫ ad tꝑs erit. Ne derelinqͣs me. Donec annūciē brachiutuū generationi omīᶠ ſuꝑuenture.Et brachiū dn̄i cui reuelatū eſt? Brachiūdomī chriſtꝰ. Noli ergo derelinquere me:Nō gaudeāt qui dicunt: Uſqꝫ ad certumtempus erunt chriſtiani. Sint qui annuncient brachium domī. Cui? Generationiomni ſuꝑuenture. Si ergo omni generationi ſuꝑuenture vſqꝫ in finem ſeculi: Finitoenim ſeculo: iam nulla ſuꝑueniet generatio. Potentiam tuam ⁊ iuſticiamtuā. Hoc eſt annunciem generatiōi omniſuperuenture brachium tuum. Et quid p̄ſtitit brachium tuum? Liberationē noſtraꝫgratuitā. Hoc gͦ annūciē: ip̄am gr̄am omīgenerationi ſuꝑuēture. Dicā oī hoī naſcituro: nihil es ꝑ te: dn̄m īuoca: tua pct̄a ſūt:merita dei ſunt: ſupplicium tibi debetur: etcum premiū venerit: ſua dona coronabit̉:
Alia lr̄afdeus
Alia lr̄aī q̄ vētura eſ