PſalmusLXX
verūetiaꝫ falſum iuras: Quō in ore tuo tota die laus dei? Qn̄ ſi chriſtianus es etiaꝫex ore tuo blaſphemat̉ nomē dei: vt dicat̉:Ecce qͣles ſunt chriſtiani? Ergo ſi ꝓptereaiſte totā die laudem dei dicit: qꝛ nō cognouit negociatiōeſ: corrigant ſe chriſtiani nōnegocient̉. Sed ait mihi negociator: Ecce ego affero qͥdem ex longinquo merces:ad ea loca in qͥbus nō ſunt ea que attulerovnde viuā tanqͣꝫ mercede laboris mei: peto vt carius vendā qͣꝫ emero. Un̄ enim viuam cū ſcriptū ſit: Dignus ē oꝑarius meicede ſua? Sed agit̉ de mendacio: de periurio: hoc vitiū meū ē: nō negociatiōis. Neqꝫ enī non ſi vellem poſſem agere ſine iſtovitio. Nō gͦ eā culpam auctor ad negociūcium tranſfero: ſed ſi mentior ego mētior:non negocium. Poſſem enī dicere: tantoemi: tanto vendam: ſi placet eme. Nonenī iſtam veritatē audiēs emptor repelleretur: ⁊ non oēs potius accurrerēt: quia pluſfidem qͣꝫ mercedem diligerēt. Hoc gͦ inqͥtme mone: ne mentiar: ne ꝑiurē. nō vt abij.ciam negociū vn̄ me tranſigo. Quo enimvocas: qn̄ hinc reuocas? Forte ad artē aliquam: ero ſutor: calciamēta faciā hominibus. Mēdaces enī ⁊ ip̄i nō ſunt? Periuri⁊ ip̄i nō ſunt? Nōne locatis ab alio calciamentis: cū acceperint ab alio p̄ciuꝫ: dimittunt qd̓ faciebāt: ⁊ ſuſcipiūt alteri facere: ⁊fallunt eū cui ꝓmiſerant cito ſe facturos?Nōne ſepe dicūt: hodie facio: hodie īpleoDeinde in ip̄a ſutura tātas fraudes nō faciunt? Faciūt iſta ⁊ dicūt iſta: ſed ipſi maliſunt: non ars quam ꝓfitent̉. Oēs gͦ artifices mali: deum non timentes: vel ꝓ lucro:vel ꝓ timore damni: aut egeſtatis mentiuntur: ꝑiurāt: non eſt ꝯtinua laus ī eis. Quōgͦ reuocas a negociatione? An vt agricolaſim: ⁊ aduerſus deū tonantē murmurem:vt grandinē timens: ſortilegū conſuleꝫ: vtq̄ram qͥd faciam ꝯͣ celū: vt oꝑtem pauperibꝰ famē: quo poſſē vēdere qd̓ ẜuaui? Ad hͦme adducis? Sꝫ nō ea faciūt inqͥs agricole boni: nec illa negociatores boni. Quidenī? Iam ⁊ filios habere malū eſt: qꝛ quando eis caput dolet: male ⁊ infideles mr̄esligaturas ſacrilegas ⁊ incantatiōes q̄rūt.Iſta hoīm non reꝝ peccata ſunt. Poteſtmihi hͦ dicere negociator. Quere ergo epiſcope quemadmodū ītelligas negociationes qͣs legiſti in pſalterio: ne forte tu nō intelligas: ⁊ me a negociatione prohibeas.Mone gͦ quemadmodū viuam ſi bn̄: bn̄
mihi erit: vnum tn̄ ſcio: qꝛ ſi malus fuero:non negociatio mihi facit: ſꝫ iniqͥtas mea.Qn̄ veꝝ dicit̉: non eſt qd̓ ꝯͣdicat̉. Queramus ergo qͣs dixerit negociatiōes: qͣs vere qͥ non cognouit tota die laudat deum.Negociatio ⁊ ī greca ligua ab actu dicit̉:⁊ in latina. Negociatio ſiue actus: ſiue negocium diſcutiat̉ qͥd ſit. Qui enī negociatores actuoſi quaſi ex eo qd̓ agūt p̄ſumūt:oꝑa ſua laudant: nō ꝑueniūt ad gr̄aꝫ dei.Ergo ꝯͣ illam gratiam ſunt negociatores:quam cōmendat h̓ psͣ. Illam enim gratiācōmendat: vt nemo de ſuis oꝑibus glorietur. Quō quodam loco dr̄: Medici nō reſuſcitabūt: deſerere debēt homīes medicinam? Sed qͥd ē hoc? Sub iſto noīe intelligunt̉ ſuꝑbi: pollicentes ſalutē hoībus: cūdomī ſit ſalus. Quō ergo ꝯͣ medicos: id ēſuꝑbos ſalutis pollicitatores vigilat hͦ qd̓dictuꝫ ē: tota die ſalutē tuā: ſic cōtra negociatores: id eſt qͥ de actu ſuo ⁊ oꝑibꝰ gaudent: vigilat hͦ qd̓ dictum eſt. Os meū annunciauit iuſticiā tuā: id ē non meā. Quiſunt negociatores: id eſt qͣſi de actu ſuo ſibi placentes? Qui ignorātes dei iuſticiaꝫ⁊ ſuā volentes cōſtituere: iuſticie dei n̄ ſūtſubiecti. Merito ⁊ negociū dictū eſt quodnegat ocium. Ꝙͣtum mali eſt quod negatocium? Merito dn̄s expulit illos de templo qͥbus dictum ē: Scriptuꝫ ē: domꝰ meadomus oratiōis vocabit̉: vos aūt feciſtiseā domū negociatiōis: id eſt gloriātes deoꝑibus veſtris: ociū non q̄rentes: nec audientes ꝯͣ inquietudinē ⁊ negociationē veſtram: dicentē ſcripturā. Uacate ⁊ videte:qm̄ ego ſum dn̄s. Quid eſt: vacate ⁊ videte: qm̄ ego ſum dn̄s: niſi vt ſciatis qꝛ deuseſt q̄ oꝑatur in vobis: ⁊ nō de vr̄is oꝑibusextollamī? Nō audis vocē dicentis: Uenite ad me oēs qui laboratis ⁊ onerati eſtis:⁊ ego vos reficiam: Tollite iugum meū ſuper vos: ⁊ diſcite a me qꝛ mitis ſuꝫ ⁊ humilis corde ⁊ inuenietis reqͥem animabꝰ veſtris? Hec requies cōtra negociatores predicat̉: hec requies ꝯtra eos qͥ oderūt ociūp̄dicat̉: agēdo ⁊ iactando ſe de operibusſuis: vt non lōgius requieſcāt in deo: ⁊ tāto lōgius a gr̄a deſiliant: qͣꝫtomagis de ſuis oꝑbus extollunt̉. Sed eſt in qͥbuſdamexemplaribus. Qm nō cognoui litteraturā. Ubi alij codices habent negociationem: ibi alij litteraturā. Quō cōcordent: inuenire difficile eſt: ⁊ tamē interp̄tūdiuerſitas forte ſenſum oſtēdit: non errorē