PſalmusLXVII

LXVII

diceret: Quid indignaris hūana cōditiohr̄e te exitum mortis: et dn̄i tui exitus nonaliꝰ qͣꝫ mortis fuit? Potiꝰ gͦ ꝯſolare qͣꝫ indignare: nam ⁊ dn̄i exitus mortis. Spe eniꝫſalui facti ſumus. Si aūt qd̓ nō videmusſperamus: ꝑ patīam expectamꝰ. Patiēterergo etiā ip̄am mortē feramus illius exemplo qͥ licet peccato nullo eſſet debitor mortis ⁊ dn̄s eſſet: a quo nemo aīam tolleret: ſꝫip̄e eaꝫ a ſemetip̄o poneret: etiā ip̄iꝰ fuit exitus mortis. Uerntn̄ deꝰᶠ coquaſſabit capita inimicorū ſuorū: verticem capilli ꝑambulantium in delictis ſuis. Id eſt nimis ſe extollentiū: nimis ſuꝑbientiū in delictis ſuis: in qͥbꝰ ſaltem humiles eſſe deberēt dicētes: Dn̄e ꝑpitius eſto mihi peccatori. Sꝫ conquaſſauit eorū capita: qm̄ qui ſe exaltat hūiliabitur: ac ꝑ hoc qͣꝫuis ⁊ dn̄i ſit exitus mortis:tn̄ idem dn̄s qm̄ deus eſt: ⁊ voluntate nonneceſſitate ẜm carnē mortuus eſt: Cōquaſſauit capita inimicorū ſuoꝝ: nō ſolū eoruꝫqͥ crucifixo illudētes ⁊ mouētes capita ſuadicebāt: Si filiꝰ dei eſt deſcēdat de cruce:ſed etiaꝫ oīm extollentiū ſe aduerſus doctrinā eius: ⁊ tanqͣꝫ mortē hoīs irridētiuꝫ.Idem qͥppe ip̄e de quo dictuꝫ ē. Alios ſaluos fecit: ſemetip̄m n̄ pōt ſaluū face̓: deꝰ ēſanitatū noſtraꝝ: ⁊ deus ē ſaluos faciēdi:ſꝫ ꝓpter humilitatis ⁊ patīe documētum⁊ ſanguine ſuo delendū noſtroꝝ chirographum peccatoꝝ: etiam ſuū eē voluit exitūmortis: ne mortē iſtā timeremꝰ: ſꝫ illā potiꝰvn̄ nos liberauit ꝑ iſtam. Uerūtn̄ illuſus ⁊mortuus cōquaſſauit capita inimicorumſuoꝝ: de qͥbus ait: Reſuſcita me ⁊ reddaꝫill̓: ſiue bona ꝓ mal̓: dum ſibi ſubdit capita credentiū: ſiue iuſta ꝑ iniuſtis: dū punitcapita ſuꝑbientium. Utroqꝫ enim mō conquaſſant̉ ⁊ confringunt̉ capita inimicorū:cū a ſuꝑbia deijciunt̉: ſiue hūilitate correcti: ſiue ī ima tartari abrepti. Dixit dominꝰ ex baſan cōuertar: Ul̓ vt nonnulli codices hn̄t. Ex baſan cōuertaꝫ.Ille quippe ꝯuertit vt ſalui ſimus: de quodictū ē ſupra. Deꝰ ſanitatū nr̄aꝝ: ⁊ de ſaluos faciendi. Ei quippe ⁊ alibi dicit̉: Dev̓tutū ꝯuerte nos: ⁊ oſtende faciē tuā ⁊ ſalui erimus. Item alibi: Conuerte nos deuſſanitatum noſtraꝝ. Ille aūt dixit ex baſancōuertam. Baſan interp̄tat̉ ꝯfuſio. Quidē gͦ conuertā ex confuſione: niſi qꝛ confundit̉ de peccatis ſuis qui ꝓ eis dimittendisp̄catur miſcd̓iam dei? Inde ē ꝙ ille publi-

canuſ nec oculos ad celū audebat leuare:ita ſe ꝯſiderans ꝯfundebat̉: ſꝫ deſcendit iuſtificatus: qꝛ dixit dn̄s: ex baſan ꝯuertam.Baſan interp̄tat̉ ⁊ ſiccitas. Et recte intelligitur dn̄s ex ſiccitate ꝯuertere: id eſt ex inopia. Nam qͥ ſibi vident̉ copioſi: cum ſintfamelici: ⁊ pleni cū ſint inaniſſimi: nō ꝯuertunt̉. Beati enī qͥ eſuriūt ⁊ ſitiūt iuſticiaꝫ:qm̄ ip̄i ſaturabūt̉. Ex iſta dn̄s ſiccitate cōuertit. De aīa quippe ſicca illi dicit̉: Extendi manus meas ad te aīa mea velut terraſine aqͣ tibi. Ibi illud quoqꝫ nō abſurde inde intelligitur: qd̓ hn̄t alij codiceſ ex baſanꝯuertar. Cōuertit̉ enī ad noſ etiā ip̄e qͥdic̄:Conuertimī ad me: ⁊ ego ꝯuertar ad vos:⁊ nō niſi extra cōfuſionem: cū pctm̄ noſtrūan̄ nos eſt ſꝑ ⁊ extra ſiccitatē: quia eiꝰ deſideramus imbrem qͥ pluuiā voluntariaꝫ ſegregauit hereditati ſue. Naꝫ ſiccitate infirmata eſt: ip̄e v̓o ꝯuerſus ꝑficit eam cui dr̄:Et ꝯuerſus viuificaſti me. Dixit ergo dn̄sex baſan ꝯuertam. Conuertā in profundū maris. Si cōuertā: qͣre in ꝓfundum maris? In ſeip̄m qͥppe cōuertit dn̄s:cū ſalubrit̓ cōuertit: ⁊ n̄ ē vtiqꝫ ī ſe ꝓfundūmaris. An fallit forte latina locutio: ⁊ proeo poſitū ē ī ꝓfundū: qd̓ eſt in ꝓfūdo? Nōenī ille ſe cōuertit: ſꝫ ibi cōuertit eos qui inꝓfundo huiꝰ ſeculi iacēt dimerſi ponderepeccatorū: vbi ꝯuerſus ille dicit: De ꝓfundis clamaui ad te dn̄e. Si aūt nō eſt ꝯuertam: ſꝫ ꝯuertar in ꝓfundū mariſ: hoc intelligit̉ dixiſſe dn̄m noſtꝝ qd̓ ſua miſcd̓ia cōuerteret̉ etiaꝫ in ꝓfundū maris ad eos qͦꝫliberādos qͥ eſſent etiā deſperatiſſimi peccatores: qͣꝫqͣꝫ in aliquo greco inueneri: nōin ꝓfundū: ſꝫ in ꝓfunidis: hoc ē ευ βύθοισquod pͥorem ſenſum ꝯfirmat: qd̓ etiam ibideus ꝯuertat ad ſe de ꝓfundis clamātes.Qui ⁊ ſi intelligat̉ ibi ip̄e ꝯuertit ad liberādos etiam tales: nō eſt incongruum: et itaeos ꝯuertit: vl̓ ad eos liberādos conuertitur ita. Et intingat̉ pes tuus in ſanguine. Qd̓ ad ip̄m dn̄m ꝓpheta dicit: vttingat̉ pes tuus in ſanguine: id eſt vt ip̄i qͥad te ꝯuertunt̉: vel ad qͣs liberādos cōuerteris: licet in ꝓfundo maris onere iniqͥtatꝭdep̄ſſi fuerint: ī tātū gr̄a tua proficiāt: qm̄vbi abūdauit peccatū ſuꝑabūdauit gͣtia:vt fiat pes tuus inter mēbra tua ad annūciandū euangeliū tuū: ⁊ ꝓ nomīe tuo diuducētes martyriū vſqꝫ ad ſanguinē certēt.Sic enī vt arbitror conuenientiꝰ intelligit̉pes eius tinctus in ſanguīe. Deniqꝫ adiu

Alia lr̄aſconfringet