PſalmusLXV.

vite ſue: annis ſuccedētibꝰ minuit̉. Nō em̄addunt̉ anni: ſed ſubtrahunt̉ creſcentibuſ:ſicut aqua flumīs ꝓrſus accedit: ſꝫ a fonter̄cedit: ⁊ volūt creſce̓ pueri vt careāt dn̄atumaioꝝ. Ecce creſcūt: agit̉ cito: ꝑueniūt adiuuētutem. Qui exceſſerūt puericiā: ſi poſſint teneāt iuuētutē. Trāſit ⁊ ip̄a: ſenectusſuccedit: vel ſenectꝰ et̓na ſuccedit: vl̓ ſenectꝰ et̓na ſi morte auferat̉. gͦ fluuiꝰ eſt carnisnaſcētꝭ. Hūc fluuiū mortalitatꝭ nemo mortaliū rerū cōcupiſcētia ſubuertat ⁊ rapiat:facile trāſit qͥ hūiliter: id eſt pede tranſit duce illo qui prior tranſijt: qui de torrente invia vſqꝫ ad mortē bibit: ꝓpterea exaltauitcaput. Tranſeūtes ergo pede fluuiū iſtuꝫ:id eſt facile tranſeuntes mortalitatē iſtamfluentem ibi iocūdabimur in ip̄o. Modoautē in quo niſi in ſpe ip̄ius? Et ſi em̄ iocūdamur modo in ſpe iocūdamur: tunc autēin ip̄o iocūdabimur: ⁊ modo in ip̄o ſed perſpem: tunc autē facie ad faciem: ibi iocūdabimur ī ip̄o. In quo. Qui dominat̉in virtute ſua ineternū: Naꝫ nos quāvirtutē habemus? Nūquid eternā? Si eterna eſſet virtus noſtra: nō lapſi eſſemus: nōcecidiſſemus in peccatū: nō meruiſſemusmortalitatē penalem. Ille volūtate ſuſcepit: quia nos meritū noſtrum deiecit. Quidominat̉ in virtute ſua ineternū: Eius ꝑticipes efficiemur in cuiꝰ virtute nos erimusfortes: ille autē in ſua. Nos illuminati: illelumen illuminans. Nos auerſi ab illo contenebramur: ille auerti a ſe nō poteſt. Calore ip̄ius accendimur vnde recedētes frigidi eramus: accedētes rurſum accēdimur.Ergo dicamus ei: cuſtodiat nos in virtuteſua: qꝛ in ip̄o iocūdabimur qui dominat̉ invirtute ſua ineternū. Sed nō hoc ſolis iudeis preſtitit credētibus: quia multū ſe extulerūt iudei de virtute ſua p̄ſumentes: poſtea cogͦuerūt ī cuiꝰ v̓tute fuerūt ſalubriterforteſ: ⁊ quidā eoꝝ crediderūt: ſꝫ nō ſufficitchriſto: ml̓tū ē qd̓ dedit: magnū p̄ciū dedit:nō ꝓ ſolis iudeis debuit valere qd̓ dedit.Oculi eiꝰ ſuꝑ gētes reſpiciūt. Ergooculi eius ſuꝑ gentes reſpiciunt. Et qͥd facimus; Murmurabunt iudei: dicturi ſuntiudei quod nobis hoc ⁊ illis: nobis euāgelium: illis euangeliū: nobis gratiā reſurrectionis: ⁊ illis gratiā reſurrectiōis: nihil nobis ꝓdeſt qd̓ nos legem accepimꝰ: ⁊ ī iuſtificationibꝰ legis viximus: ⁊ tenuimus precepta patrū: nihil valebit hoc illis qd̓ nobis. Non litigent: non contendant. Qui

famaricant non exaltent̉ in ſemetip̄is. O caro miſera ⁊ tabeſcēs: nōne peccatrix es? Quid clamat lingua tua? Attendatur conſcientia. Omnes enim peccauerunt ⁊ egent gloria dei. Agnoſce te infirmitas humana: accepiſti legem vt preuaricatrix legis eſſes. Non enim tenuiſti ⁊ impleſti quod accepiſti. Acceſſit tibi ex lege noniuſtificatio quam lex iubet: ſed p̄uaricatioquam tu feciſti. Si ergo abundauit peccatum: quid inuides ſuꝑabundanti gratieNoli amaricare: qꝛ qͥ amaricant nō exaltētur. Quaſi maledixiſſe videtur qui amaricant non exaltent̉: īmo exaltent̉ ſed non inſeipſis. Humilient̉ in ſeip̄is: exaltentur inchriſto. Qui enim ſe humiliat exaltabitur:⁊ qui ſe exaltat humiliabit̉. Oui amaricātnon exaltentur in ſeipſis. Benedicitegentes deum noſtrū: Ecce repulſi ſūtqui amaricant: reddita eſt illis ratio: aliquiconuerſi: ſunt aliqui ſuperbi remanſerunt.Non vos terreant qui gratiam euāgelicaꝫinuident gentibus: iam venit ſemē Abraein quo benedicunt̉ omnes gentes. Benedicite in quo benedicimini: benedicite gentes deum noſtrū. Etᶠ audite voce laudis eius. Ne voſipſos laudetis. ſed ip̄mlaudetis. Que eſt vox laudis eius? Quiagratia ip̄ius ſumus: quicquid boni ſumuſ.Qui poſuit anima meamᶠ in vitam: Ecce vox laudis eiꝰ: qui poſuit animā meam ī vitā. Ergo ī morte erat: erat inmorte: erat in te. Inde eſt quod nō debuiſtis exaltari in vobiſipſis. Ecce in morteerat in te. Ubi erat in vita niſi in illo qui dixit: Ego ſum viā: veritas: ⁊ vita? Quomōqͥbuſdā credētibꝰ ait apl̓s: Fuiſtis aliqn̄ tenebre: nūc aūt lux ī dn̄o. Tenebre gͦ in vobis: lux ī dn̄o: ſic mors ī vobis: vita ī dn̄o.Qui poſuit animā meam in vitam. Ecce poſuit animā noſtram in vitā: quia credimus in eum qui in vita poſuit animamnoſtram. Sed quid deinde opus eſt niſi vtꝑſeueremus vſqꝫ in finem? Et hoc quis dabit: niſi de quo conſequenter dictum eſtEt non dedit inᶠ motum pedes meos. Ipſe poſuit animā meam in vitaꝫ: ip̄eregit ⁊ pedes ne nutēt: ne moueant̉ ⁊ dent̉in motū: ⁊ ipſe nos facit viuere: ipſe ꝑſeuerare vſqꝫ in finem vt ineternum viuamus.Et non dedit in motū pedes meos. Quare hͦ dixiſti: ⁊ nō dedit ī motū pedes meoſQuid .n. paſſus es: aut qͥd pati potuiſti vtmouerēt̉ pedes tui? Quid. Audi q̄ ſequāt̉

Alia lr̄a.retaſpera

Alialr̄a.f auditū faciu

Alia lr̄a.t cōmotione

Alialra.f ad