PſalmusLXII.

ſit dei: quādo aliquis quietus eſt non perquietem diſſoluat̉ ⁊ obliuiſcat̉ deū. Si memor eſt dei qn̄ quietus eſt: in actionibꝰ ſuisin deū meditat̉. Diluculo enim dixit actiones: qꝛ oīs hō diluculo incipit aliqͥd age̓.Quid gͦ dixit? Si mēor fui tui ī ſtrato meo:⁊ in dilucul̓ meditabor ī te. Si gͦ nō fui memor ī ſtrato meo: nec ī diluculo meditaborī te. Qui qn̄ ocioſus ē nō cogitat deū: ī actionibus ſuis cogitare deū pōt? Qui autēmemor eiꝰ ē: qn̄ quietꝰ ē: in ip̄o meditat̉ cūagit ne ī actiōe deficiat: Iō qͥd adiecit? Etin diluculis meditabor ī te: qꝛ factꝰ es adiutor meus. Etenī niſi deꝰ adiuuet bona oꝑanr̄a: impleri a nobis nō pn̄t: ⁊ digna debemꝰ oꝑari: id ē tāqͣꝫ ī luce: qn̄ xp̄o demōſtrāte oꝑamur. Quicūqꝫ oꝑatur mala ī nocteoꝑat̉: nō in diluculo: apl̓o dicēte: Qui inebriant̉ nocte inebriant̉: ⁊ qui dormiunt nocte dormiūt: Nos qͥ diei ſumꝰ: ſobrij ſimꝰ.Hortat̉ nos vt ẜm diem ambulemꝰ honeſte: ſicut in die inqͥt: honeſte ambulemꝰ. Etiterū: vos inqͥt filij lucis eſtis ⁊ filij diei: nōeſtis noctis neqꝫ tenebrarū. Qui ſunt filijnoctis: ⁊ filij tenebraꝝ? Qui oīa mala operant̉. Uſqꝫ adeo filij noctis ſt̓: vt timeāt videri q̄ oꝑant̉: ⁊ q̄ publice oꝑant̉ mala: ideopublice oꝑant̉: qꝛ multi illa oꝑant̉ q̄ paucioꝑant̉ ī abſcondito/ Qui aūt talia publiceoꝑant̉: ſūt quidē in luce ſolis: ſꝫ in tenebriscordis. Nemo gͦ in diluculo oꝑat̉ niſi qui īchriſto oꝑat̉. Sꝫ qͥ ocioſus memor ē chriſtiin ip̄o meditat̉ ī oībꝰ actiōibꝰ ſuis: et eſt illiadiutor ī bono oꝑe: ne ꝑ infirmitatē ſuā deficiat. Si memoratꝰ ſum tui ſuꝑ ſtratū meūi diluculis meditabor ī te: qꝛ factꝰ es adiutor meꝰ. Et ī velamētoᶠ penaꝝ tuaꝝexultabo: Hilareſco in bonis oꝑbꝰ: qꝛſuꝑ me eſt velamē pēnaꝝ tuaꝝ. Si me nonꝓtegas: qꝛ pullꝰ ſum: miluꝰ me rapiet. Dicit em̄ quodā loco ip̄e dn̄s deꝰ nr̄ ad hierl̓mquādā ciuitatē illā vbi cructfixꝰ ē: Hierl̓mhierl̓m inqͥt quotiēs volui filios tuos cōgregare tanqͣꝫ gallina pullos ſuos et noluiſti.Paruuli ſumꝰ gͦ: ꝓteget nos deꝰ ſub vmbraculo alaꝝ ſuaꝝ. Quid cū maiores factifuerimꝰ; Bonū ē nob̓ vt et tūc ꝓteget nosvt ſub illo maiore ſꝑ nos pulli ſimꝰ. Sꝑ em̄ille maior eſt quātūcūqꝫ creuerimꝰ. Nemodicat: ꝓtegat me cū paruulꝰ ſum: qͣſi aliqn̄ad tantā magnitudinē poſſit ꝑuenire qͣ ſibiſufficiat: ſine ꝓtectiōe dei nihil es: ſemꝑ abillo ꝓtegi velimꝰ. Tūc ſꝑ in illo magni eſſepoterimꝰ: ſi ſꝑ ſub illo ꝑuuli ſimꝰ. Et ī velamēto pēnaꝝ tuaꝝ exultabo.ᶠ-

ta ē aīa mea poſt te. Uide deſiderantē:vide ſitientē: videte quō heret deo. Naſcat̉ī nobis affectꝰ: ſi iā germīat cōpluat̉ ⁊ creſcat: ꝑueniat ad tale robur: vt ⁊ vos dicatꝭex toto corde: agglutinata ē aīa mea pꝰ te.Ubi ē ip̄m gluten? Ip̄m gluten caritas eſt.Caritatē habe qͦ glutine agglutinet̉ aīa tuapꝰ deū: nō cū deo: ſꝫ pꝰ deū: vt ille p̄cedat: tuſeqͣrꝭ. Qui .n. voluerit deū antecede̓: ꝯſilioſuo vult viuere: ⁊ non vult ſeqͥ p̄cepta dei.ꝓpterea ⁊ Petrꝰ repulſus ē: qn̄ voluit cōſiliū dare chriſto paſſuro pro nobiſ. Adhucem̄ infirmꝰ erat Petrꝰ: ⁊ quāta vtilitas eētgenerꝭ hūani ī ſanguīe chriſti nō nouerat.Dn̄s aūt qͥ venerat redime̓ nos ⁊ dare precium ꝓ nobis: ſanguinē ſuuꝫ cepit p̄dicarepaſſionē ſuā. Expauit Petrꝰ qͣſi moriturūdn̄m quē volebat h̓ ſꝑ viuere: quō illuꝫ videbat: quia carnalibꝰ oculis deditꝰ: carnali affectu circa dn̄m tenebat̉: ⁊ ait illi: Abſita te dn̄e ꝓpitiꝰ eſto tibi. Et dn̄s: Redi poſtme ſathanas: non em̄ ſapis q̄ dei ſūt: ſꝫ quehoīm. Quare: q̄ ſunt hoīm? Quia antecedere me vis. Redi pꝰ me vt ſeqͣris me: Utiā ſequēs chriſtuꝫ diceret: Agglutinata eſtaīa mea poſt te. Merito annectit. Me ſuſcepit dextera tua. Agglutinata ē poſtte aīa mea: me ſuſcepit dextera tua. Dixit hͦchriſtꝰ ī nobis: id eſt ī homīe quē geſtabatꝓ nobis: quē offerebat ꝓ nobis: dixit hoc:dicit hoc ⁊ eccleſia in chriſto: dicit ī capiteſuo: qꝛ ⁊ ip̄a paſſa ē hic ꝑſecutōes magnas⁊ ſingillatim etiā mō patit̉. Quis em̄ pertinēs ad chriſtū: nō varijs tēptatiōibꝰ agitat̉:⁊ quotidie agit cū illo diabolꝰ et angeli eiꝰvt ꝑuertat̉ qͣlibet cupiditate: qͣlibet ſuggeſtione: aut ꝓmiſſiōe lucri: vel terrore dani:vel ꝓmiſſione vite: vel terrore mortis: autalicuius potētis inimicitijs: aut alicuiuspotentis amicitijs? Omnibꝰ modis inſtatdiabolus quēadmodum deijciat: ⁊ in ꝑſecutionibꝰ viuimꝰ: ⁊ habemꝰ ꝑpetuos inimicos: diabolū et angelos eiꝰ: ſꝫ nō timeamꝰ.Sic ſūt diabolꝰ ⁊ angeli eiꝰ qͣſi milui: Subilliꝰ galline alis ſimꝰ: ⁊ nō nos pōt ꝯtīgere.Gallina em̄ q̄ nos ꝓtegit: fortis ē: infirmaeſt ꝓpter nos: ſꝫ fortis ē in ſe dn̄s nr̄ Ieſuschriſtꝰ: ip̄a ſapiētia dei. Ergo dicit hͦ ⁊ eccleſia: Agglutinata ē aīa mea poſt te: me ſuſcepit dextera tua. Ip̄i v̓o īuanū qͣſierūt aīaꝫ meā. Quid mihi fecer̄t? Queſierūt aīaꝫ meā ꝑde̓. Utinā q̄rerēt aīaꝫ meā vtcrederēt mecū: ſꝫ q̄ſierūt aīaꝫ meā vt ꝑderētme. Quid facturi? Nō em̄ rapturi erātglu

G 4

Alia lr̄a.ralarū.

Ilia lr̄a.Fadheſit.