LXIPſalmus

vos ad audiendū exhortat̉. Uideo vos ſine faſtidio audire: ⁊ gaudeo palato cordiſvr̄i: a quo id qd̓ ſalubre ē nō reſpuit̉: ſꝫ cuꝫauiditate ꝑcipit̉: ⁊ vtiliter ꝯtinet̉. Loqͣmurgͦ vobis ⁊ hodie qͣꝫtum dn̄s donat de iſtopſalmo quē mō catauimus. Titulus eiꝰ ē.In fine ꝓ idithū pſalmus ip̄i Dauid. Iā vobis inſinuatū eſſe qͥd ſit idithūrecolo. Ex interp̄tatiōe enī hebree līgue vtad nos ꝑuenit. latine d̓r idithun traſiliēseos. Traſilit q iſte qui cātat qͦſdā qͣs deſuper deſpicit. Uideamꝰ quouſqꝫ trāſilierit⁊ qͦs trāſilierit: ⁊ vbi qͣꝫuis qͦſdā tranſilieritpoſitꝰ ſit: de quo ſpūali qͦdā ⁊ ſecuro loco ītueat̉ ima: nō ita reſpiciēs vt cadat: ſed vtmoneat qͥ trāſiliuit pigros vt ſequāt̉ ⁊ laudet locū quo trāſiliendo ꝑuenit. Ita enimiſte trāſiliens ſuꝑ aliqͥd ē vt ſub aliqͦ ſit: vn̄pͥus nobis inſinuare voluit ſub quo tutusſit: vt illud qd̓ trāſiliuit nō ſit ſuꝑbie ſꝫ ꝓuectus. In quodā ergo loco munito poſitꝰ:¶ Expoſitio pſalmi.ait.Onne deo ſbijcietur aīmamea? Audierat enī: Qui ſe exaltat humiliabit̉: ⁊ qui ſe hūiliat ex-altabit̉: ⁊ trepidus ne tranſiliendo ſuꝑbiret: ne elatꝰ ex his q̄ infra eſſent: ſꝫ humil̓ exeo qui ſupra eſſet taqͣꝫ minātibus ei ruinaꝫinuidis q̇ eū trāſiliuiſſe doluerāt reſpōdit:Nōne deo ſubijciet̉ aīa mea? Quid eſt qd̓mihi veluti trāſilienti q̄ritis laq̄os: inſultatione deijcere me vultis: aut ſeductiōe decipere? Nūqͥd ita memī ſupra qd̓ ſū vt oblitus ſim ſub quo ſum? None deo ſubiectaerij aīa mea? Ꝙtūcūqꝫ accedā: qͣꝫtūcūqꝫaſcendā: qͣꝫtūcūqꝫ trāſiliā: ſub deo ero nōꝯͣ deū. Securus gͦ tranſcēdo cetera: qn̄ ille me ſub ſe tenet qui ē ſuꝑ oīa. Nōne deoſubiecta erit aīa mea. Ab ip̄o enī ſalutare meū. Etenī ip̄e eſt deuſ meꝰ⁊ ſalutaris meus: ſuiceptor meuſ.no mouebor amplius. Scio quis ſupra me ſit: ſcio qͥs p̄tēdat miſcd̓iaꝫ ſuā ſcientibus ſe: ſcio ſub cuiꝰ alarū tegmīe ſperem: nō mouebor ampliꝰ. Agitis qͥdē vosait quibuſdā trāſiliēs eos ip̄os quibꝰ dic̄.Agitis qͥdē vos vt mouear: ſꝫ nō veīat mihi pes ſuꝑbie. Ex hͦ enī fit qd̓ ⁊ in ip̄o pſalmo ſeqͥt̉. Nec manꝰ pctōꝝ dimoueat me:cui ꝯſonat: Nō mouebor ampliꝰ. Ad illoenī qd̓ ibi dictum ē: nec manꝰ pctōꝝ dimoueat me: rn̄detur h̓: nō mouebor ampliuſ.Ad illud aūt qd̓ ibi dictū ē: Nō veniat in

erit aīa mea. Ergo de ſuꝑiori loco munitꝰ⁊ tutus cui factꝰ ē dn̄s refugiū: cui eſt ipſedeꝰ in locū munitū: reſpicit ad eos qͦs trāſiliuit: ⁊ deſpiciēs eos loqͥt̉ tāqͣꝫ de turri excelſa. Nā ⁊ hͦ dictū eſt de eo. Turris fortitudinis a facie inimici. Attēdit gͦ ad eoſ: ⁊dicit. ¶ Quouſqꝫˣ apponitis ſuperhoīem? Inſultando. opprobria iaciēdo:inſidiando: ꝑſequendo: apponitis ſuꝑ hominē onera. Apponitis ſuꝑ hoīem quātuꝫpōt ferre hō: ſꝫ vt ferat hō ſub illo ē qͥ fecithoīeꝫ. Quoāduſqꝫ apponitis ſuꝑ hoīemliSi ad hoīem attēditiſ. Interficite omnes. Ecce apponite: ſeuite: int̓ficite oēs.Tanqꝫ parieti inclinato ⁊ macerieimpulſe. Inſtate: īpellite: qͣſi deiecturi.Et vbi eſt non mouebor ampliꝰ? Sꝫ qͣre n̄mouebor ampliꝰ? Quia ip̄e ē deus ſalutaris meus: ſuſceptor meus. Ergo hoīes poteſtis apponere hoīeꝫ ſuꝑ hoīeꝫ: nūqͥd ſuꝑdeū qui tuet̉ hoīem? Interficite oēs. Qd̓tantū ſpaciū corꝑis ī vno hoīe vbi poſſit īterfici ab hoībus? Sꝫ debemꝰ intelligere ꝑſonā nr̄am: ꝑſonā eccl̓ie nr̄e: ꝑſonā corꝑisxp̄i. Unꝰ enī hō cū capite ⁊ corꝑe ſuo Ieſus chriſtus ſaluator corꝑis ⁊ mēbra corporis: duo in carne vna ⁊ in voce vna: ⁊ īpaſſiōe vna: ⁊ cū tranſierit iniqͥtas in reqͥevna. Paſſiōes itaqꝫ chriſti nō in ſolo chriſto: īmo paſſiōes chriſti n̄ niſi ī chriſto. Sienī chriſtū intelligas caput ⁊ corpꝰ: paſſiones chriſti nō niſi ī chriſto. Si aūt chriſtuꝫintelligas ſolū caput: paſſiōeſ chriſti nō niſi ī ſolo chriſto. Si enī paſſiōes chriſti ī ſolo chriſto: īmo in ſolo capite: vn̄ dic̄ qd̓dāmēbꝝ eiꝰ Paulus apl̓s vt ſuppleā q̄ deſūtp̄ſſurarū chriſti ī carne mea. Si gͦ ī mēbrischriſti es qͥcūqꝫ hō: quiſqꝫ hͨ audiſ: qͥſqͥs hͦnūc nō audis: ſꝫ tn̄ audis ſi in mēbris chriſti es: quicqͥd pateris ab eis qͥ nō ſūt in mēbris chriſti: deerat paſſionibus chriſti. Iōaddit̉: qꝛ deerat: menſurā īplēs nō ſuꝑfundens. Tm̄ gͦ pateris: qͣꝫtū ex paſſionibꝰ ſuis inferendū erat vniuerſe paſſioni chriſti:qui paſſus ē in capite nr̄o ⁊ patit̉ ī mēbrisſuis: id eſt ī nobiſip̄is ad cōem hāc qͣſi rempublicā. Nā qͥſqꝫ ꝓ modulo nr̄o exoluimꝰqd̓ debemus: ⁊ ꝓ poſſe virium noſtraꝝ qͣſicanonē paſſionū inferimuſ: paratoria plenaria paſſionū oīm nō erit niſi cū ſeculumfinitū fuerit. Quouſqꝫ apponitꝭ ſuꝑ hoīeꝫ?Quicqͥd paſſi ſunt ꝓph̓e a ſanguīe Abeliuſti vſqꝫ ad ſāguinē Zacharie: appoſitū ēſuꝑ hoīeꝫ: qꝛ p̄ceſſerunt aduentū incarna-

Alia ir̄aſubiecta erit.

Alia lr̄aNam et

Aua lr̄arinterficitiſ miuerſi vosAlia lr̄.t depule

Alia lr̄afirruitis in