PſalmusLVII
cupiſcētiaſ cordis eoꝝ: vt faciāt q̄ nō cōueniūt. Ut adult̓ fit: iā pena ē: vt mēdax: vtauarꝰ: vt fraudulētꝰ: vt homicida: iā peneſūt. Cuiꝰ pctī pene? Prioris apoſtaſie illiꝰſuꝑbie: Initiū pctī hoīs apoſtatare a deo:⁊ litiū oīs pctī ſuꝑbia. Propt̓ ea ip̄ꝫ pctm̄priꝰ dixit: Qui cū cogͦuiſſent deū: nō vt deum gl̓ificauer̄t: aut gras egerunt: ſꝫ euanuerūt ī cogitatiōibꝰ ſuis: ⁊ obſcuratū eſt inſipiēs cor eoꝝ. Iā iſta pena eſt obſcuratiocordis. Sꝫ vn̄ ꝯtigit? Dicētes enī ſe eē ſapiētes: ſtulti facti ſunt. Quia a ſe hr̄e dicebāt: qd̓ a deo acceꝑāt. Aut ſi cognouerūta qͦ acceper̄t: nō eū gl̓ificauerūt a qͦ ſe accepiſſe cōguerūt. Hoc eſt: Dicētes ſe eſſe ſapiētes. Et ibi ſtatī pena ſecuta ē: Stulti facti ſūt: ⁊ obſcuratū ē inſipiēs cor eoꝝ. Dicētes ſe eſſe ſapiētes: ſtulti facti ſūt. Parua iſta pena ē: vt de iſta ſola loqͣmur. Obſcuratio cordis: excecatio mētis: ꝑua ē pena? Si qͥs furtū faciēs: ſtatī oculuꝫ ꝑdidiſſet: oēs dicerēt: deū pn̄tē vīdicaſſe. Oculum cordis amiſit: ⁊ ei peꝑciſſe putat̉ deꝰ:Sic̄ cera liq̄facta: auferēt̉. Suꝑceciditignis ⁊ nō viderūt ſole. Uidetꝭ quōdic̄ quandam penā obſcurationis. Ignisſuꝑcecidit: ignis ſuꝑbie: ignis fumoſus:ignis ꝯcupiſcētie: ignis iracūdie. Quantꝰigniſ eſt: ſuꝑ quē ceciderit nō videbit ſolēIō dictū eſt: nō occidat ſol ſuꝑ iracūdiaꝫvr̄am. Ergo frēs ignē male ꝯcupiſcētie timēte: ſi nō vultis liq̄fieri ſicut cera: ⁊ perirea facie dei. Suꝑcadit enī ignis iſte ⁊ ſolēnō videbitꝭ. Quē ſolē? Nō iſtū quē tecumvident ⁊ pecora: et muſce: et boni et mali.Quia fac̄ ſolē ſuū oriri ſuꝑ bonoſ ⁊ maloſ.Eſt ⁊ aliꝰ ſol: de qͦ dicturi ſt illi: Et ſol nō ortus eſt nob̓: trāſier̄t oīa illa tāqͣꝫ vmbra. Exgo errauimꝰ a via veritatꝭ: ⁊ iuſticie lumennō luxit nob̓: ⁊ ſol nō ortꝰ eſt nob̓. Quareniſi qꝛ deſuꝑ cecidit igniſ: ⁊ nō vider̄t ſolē?Uicit illos ꝯcupiſcētia carnis. Et iſta ꝯcupiſcētia vn̄ veīt: attēdite. De traduce nat̉es: cū eo ꝙ vincaſ. Noli tibi hoſtes adde̓:vince cū q̄ natꝰ es. Ad ſtadiū vite huiꝰ cūillo veniſti: ꝯgredere cū eo qͥ tecuꝫ ꝓceſſit.Ip̄o nō victo: qͣre ꝓuocas cateruas ꝯcuiſcētiaꝝ? Delectatio enī carnalis frēs cūhoīe naſcit̉. Sꝫ qͥ bn̄ erudit̉: cito videt hoſtem ſuū: ⁊ aggredit̉ ⁊ luctat̉: ⁊ cito vincit.Idoneꝰ eſt enī nōdū creſcētibus hoſtibꝰ.Qui aūt illā ꝯcupiſcētiā cū qͣ d̓ pctī ꝓpagine natꝰ ē ꝯtēnit vincere: ⁊ ml̓tas adhucexcitat exeritqꝫ libidies: difficult̉ eas ſuꝑ-
at ⁊ aduerſus ſe ip̄e diuiſus: igne ꝓpͥo cōcremat̉. Ne itaqꝫ ſꝑes qͣſi illas ſolas penaſfuturas: pn̄tes vide. Suꝑcecidit ignis etnō vider̄t ſolē. Priuſqꝫᶠ ꝓducat ſpinas vr̄as rānꝰ: tāqͣꝫ viuētesˣ tāqͣꝫin iraʳ cōbibit eos. Quid ē rānꝰ? Spinaꝝ genꝰ ē: dēſiſſime q̄dā ſpine eſſe dicūt̉.Primo herba ē: ⁊ cū herba ē mollis ⁊ pulchra eſt: ibi ſunt tn̄ ſpine poſtea ꝓceſſure.Mō gͦ delectāt pct̄a: ⁊ qͣſi non cōpūgunt:herba ē rānꝰ: ⁊ mō tn̄ ē pena: priuſqͣꝫ ꝓducat ſpinas rānꝰ: pͥuſqͣꝫ miſeraꝝ delectationū ⁊ voluptatū māifeſta torm̄ta ꝓcedāt: īt̓rogēt ſe qͥ aliqͥd amāt ⁊ ad id ꝑuenire nōpn̄t: videat ſi nō cruciāt̉ deſiderio: ⁊ cū ꝑuenerīt ad id qd̓ illicite deſiderāt: attēdātſi nō ciuciant̉ timore. Uideant gͦ h̓ penasſuas an̄qͣꝫ veīat illa reſurrectio: cū ī carnereſurgētes nō īmutabūt̉. Oēs enī reſurgemꝰ: ſꝫ nō oēs īmutabimur. Habebūt qͥppereſurrectionē carnis ī qͦ doleāt: nō ī qͣ moriant̉: aliqͥn ⁊ illi dolores finirēt̉. Tūc ſpineilliꝰ rāni: id ē dolores oēs ⁊ cōpūctionestormētoꝝ ꝓducent̉. Quales ſpinas patiētur illi qͥ dicturi ſūt: Hi ſūt qͦs aliqn̄ habuimꝰ ī riſū? Spine cōpūctiōis pnīe: ſꝫ ſere etinfructuoſe ſūt: ſic̄ ſpinaꝝ ſterilitas. Pnīahꝰ tꝑis: dolor medicinal̓ ē: pnīa illiꝰ tꝑis:dolor penalis ē: Nō vis illas pati ſpinas:hic cōpūgere ſpinis pnīe: vt facias qd̓ dictū ē: Conuerſus ſū ī erūna mea dum configit̉ ſpina. Pctm̄ meū cogͦui: ⁊ īiqͥtatē meam nō oꝑui: Dixi ꝓnūciabo aduerſus medelictū meū dn̄o: ⁊ tu remiſiſti īpietatē peccati mei. Mō fac: mō cōpūge̓: nō in te fiatqd̓ dictū ē d̓ qͥbuſdā deteſtabilibꝰ: Diſciſſi ſūt: nec cōpūcti ſūt. Attēdite qui diſciſſiſūt: nec cōpūcti ſūt. Uidetꝭ diſciſſos: ⁊ nōvidetꝭ cōpūctos. Ecce p̄ter eccl̓iā ſūt ⁊ nōeos penitet vt redeāt vn̄ diſciſſi ſūt: ꝓducit poſtea ſpinas eoꝝ rānꝰ. Nolūt mō hr̄ecōpūctionē medicinalē: hēbūt poſtea penalē. Sꝫ etiā mō pͥuſqͣꝫ ꝓducat ſpinas rānus: ſuꝑcecidit ignis: qͥ eos nō ꝑmittit videre ſolē: qͥ eos adhuc viuētes ī ira dei: cōbibit. Ignis ꝯcupiſcētiaꝝ malaꝝ: honorūvanoꝝ: ſuꝑbie: auaricie ſue. Et in qͥd eosp̄mit? Ne cogͦſcāt v̓itatē: ne victi videāt̉:ne ſubijciat illos vl̓ ip̄a v̓itas. Quid enimgl̓ioſiꝰ frēs qͣꝫ ſb̓ijci ⁊ vīci a v̓itate? Suꝑette v̓itaſ volētē. Nā ⁊ īuitū ip̄a ſuꝑabit. Ergo ille ignis ꝯcupiſcētiaꝝ malarū qͥ ſuꝑcecidit vt non videant ſolem: combibit ramnum priuſqͣꝫ producat ſpinas eoruꝫ: id eſt
Alia lr̄a.f intelligerentſpine vr̄e rānūſ ſicut ſic⁊ abſorbet