Pſalmus
cium iuſticie. Modo autem ſacrificiuꝫpro iniquitate: ſpiritum contribulatum etcor humiliatum: tunc ſacrificium iuſticie:laudis ſolius. Beati em̄ qͥ habitāt in domo tua: in ſecula ſeculorum laudabunt te.Hoc eſt enim ſacrificium iuſticie. Oblationes etᶠ holocauſtomata. Que ſūtholocauſtomata? Totū igne conſumptū.Quando totū pecus imponebatur are deiigne conſumendum: holocauſtum dicebatur. Totos nos diuinus ignis abſumat: ⁊feruor ille totꝰ arripiat. Quis feruor? Neceſt qui ſe abſcondat a calore eiꝰ. Quis feruor? De quo dic̄ Apl̓s: Spiritu feruētes.Non tantum anima noſtra abſumatur abillo igne diuino ſapientie: ſed et corpusnoſtrum mereatur ibi īmortalitatem. Sicleuetur holocauſtum: vt abſorbeat̉ morsin victoriam. Oblatiōes ⁊ holocauſtomata. Tunc imponent ſuper altare tuum vitulos. Unde vitulos? Qui tibielegit innocentiā noue etatis: liberat collaa iugo legis.Salmus in nomine chriſti: ⁊ ſi fortenō vt volumus: veruntū vt potuimꝰterminatꝰ eſt: Reſtat paucis alloqui vosfratres: propter multa mala inter que viuimus. Neqꝫ enim viuentes in rebus humanis migrare poſſumus a rebus humanis.Cum tolerantia viuendum eſt nobis intermalos: quia cum mali eſſemus: cum tolerantia vixerūt boni inter nos: Non obliuiſcentes quid fuerimuſ: non deſperauimusde his q̄ nūc ſunt qd̓ fuimꝰ. Uerūtn̄ cariſſimi in tāta moꝝ diuerſitate: ⁊ tā deteſtabili corruptela regite domos vr̄as: regite filios vr̄os: regite familias vr̄as. Quō adnos ꝑtinet ī eccleſia loqͥ vobis: ſic ad vospertinet in domibus veſtris agere: vt bonam rationem reddatis de his qui vobisſunt ſubditi. Amat deus diſciplinam: peruerſa autem ⁊ falſa innocētia eſt: habenaslaxare peccatis. Ualde inutiliter: valde ꝑnitioſe ſētiet filiꝰ pr̄is lenitatē: vt iuſte poſtea dei ſentiat ſeueritatem. Et hoc nō ſolusſed cum diſſoluto patre ſuo. Quid enimſi ipſe non peccat ⁊ non facit quod filiuseius: ideo non debet ab ipſa nequicia filiūprohibere? An forte vt videatur filio eiusqꝛ ⁊ pater talia faceret niſi ſenuiſſet? Peccatū quod tibi non diſplicet in filio tuo: delectat te: ſed etas deſeruit non cupiditas.Maxime fratres mei filios veſtros fidelesattendite: qͦs fide genuiſtis: vt baptizarē-
tur. Sꝫ forte negligit malus filius: vel monita patris: vel obiurgationem: vel ſeueritatem: tu imple perſonam tuam: deus deillo exigit ſuam.Diui Auguſtini deuota oratio: quāpoſt ſingulos ſermones atqꝫ tractatꝰ pſalmorum dicere conſueuit.Onuerſi ad dominū deū patrē omnipotētē: puro corde ei quātū poteſtparuitas noſtra: maxīas atqꝫ veras gratias agamuſ: precantes toto aīo ſingularēmanſuetudinē eius: vt p̄ces nr̄as in beneplacito ſuo exaudire dignet̉: Inimicuꝫ qͦqꝫ a noſtris actibꝰ ⁊ cogitationibꝰ ſua virtute expellat: Nobis fidē multiplicet: mentem gubernet: Spirituales cogitatiōes cōcedat: Et ad beatitudinem ſua perducat:Per Ieſum Chriſtū filiū ſuū: Qui cuꝫ eoviuit ⁊ regnat in vnitate ſpūſſancti deꝰ: ꝑomnia ſecula ſeculoꝝ Amen.¶ Diui Aurelij Auguſtini Hipponenſisep̄i: de qͥnquageſimo ⁊ vltimo pͥme Quinquagene pſalmo Tractatꝰ felicit̓ explicit.
locauſta