Druckschrift 
Aurelij Augustini Prima Quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

lapſus hec audit: aliquid mali in conſcientia tenet: v̓ba huiꝰ pſalmi aduertat. Attēdat qͥdē vulneris magnitudinē: ſed nondeſꝑet medici maieſtatē. Pctm̄ deſperatiōe certa morſ. Nemo dicat: ſi iam aliqͥd mali feci: dānandꝰ ſū: deꝰ malis talibus ignoſcit: Cur addo pctā peccatiſ? Fruar ſecl̓o in voluptate: ī laſciuia: ī cupiditate nefaria. ꝑdita ſpe reꝑatōis: vl̓hoc habeā qd̓ video: ſi poſſū hr̄e qd̓ credo. Iſte pſalmꝰ ſicut cautos facit eos ceciderunt: ſic deſperatos vultceciderūt. Quiſqͥs peccaſti dubitas agere penitētiā pctō tuo deſꝑando ſalutemtuā: audi Dauid gemētē. Ad te Nathanꝓpheta ē miſſus: ip̄e Dauid ad te miſſus eſt: Audi clamātē ſil̓ clama: audigementē cōgemiſce. Audi flētē lachrymas iūge: audi correctū cōdelectare. Sitibi potuit int̓cludi peccatū: ſpes venie int̓cludat̉ Miſſus eſt ad iſtū virū Nathan ꝓpheta: Attēde regis hūilitatē.reſpuit verba precipientis: dixit: audeſmihi loqui regi? Rex ſublimis ꝓphetā audiuit: plebs eiꝰ hūilis chriſtū audiat. Audi ergo hec: dic illo. Expoſitio psͣ.Iſerere mei deus ſcd̓m mamagnā miſericordiā dep̄cat̉: magnā miſericordia tuaꝫ. Quignā miſeria ꝯfitet̉. Querāt ꝑuā miẜicordiam tuā: neſciēdo peccauer̄t. Miſere̓ inqͥtmei: ſcd̓m magnā miẜicordiā tuā. Subueni graui vulneri: ſcd̓m magnā medicinā tuam. Graue ē qd̓ habeo: ſꝫ ad oīpotētē ꝯfugio. De meo letali vulnere deſperareꝫ:niſi tm̄ medicū reperirē. Miſerere mei deus: ſcd̓m magnā miẜicordiā tuā. Et ſcd̓ꝫmultitudine miſerationū tuaꝝ dele iniqͥtatem meā. Qd̓ ait: dele iniqͥ ta meā: hoc ē miſere̓ mei deꝰ: qd̓ ait: ſcd̓mmultitudinē miſerationū tuaꝝ: eſt ſcd̓mmagnā miẜicordiā tuā. Quia magna, eſtmiſericordia: multe ſūt miſericordie: Et demagna miſericordia tua: multe ſūt miſeratiōes tue. Attēdis ꝯtēptores vt corrigas:attēdis neſciētes vt doceas: attēdis ꝯfitētes vt ignoſcaſ. Fec̄ neſciēs: qͥd ait? Fecerat aliqͣ: ml̓ta mala fecerat. Miſericordiā inqͥt ꝯſecutꝰ ſum: qꝛ igͦrās feci in incredulitate. Iſte dauid poſſet dicere: ignorās feci. enī igͦrabat qͣntū mali eſſettrectatio ꝯiugis aliene: aut qͣntū mali eēt īterfectio mariti neſciētiſ: nec ſaltē iraſcentis. Cōſequunt̉ ergo miſericordiā dn̄i qui

ignorātes fecerūt: qui ſcientes ꝯſequuntur: quālibet miſericordiā: ſꝫ magnā mi glia lr̄a.ſericordiā. Magis magiſqꝫ laua rampliꝰ.me abᶠ iniuſticia mea: Quid eſt magꝭ f iniquitate.magiſqꝫ laua? Multū inqͥnatum. Magismagiſqꝫ laua pctā ſciētis: qꝛ abluiſti pctāignorātis: nec ſic deſperādū de miſericor/ Alia lr̄a.dia tua. Et aᶠ delicto meo mūda me. pctō.Quō merito? Medicus ē: offer mercedē.Deꝰ ē: offer ſacrificiū. Quid dabis vtderiſ? Uide enī quē īuoces. Iuſtū īuocaſ:odit pctā. Si iuſtꝰ ē vīdicat ī pctīs: ſi iuſtꝰē vtiqꝫ poterꝭ auferre a dn̄o deo iuſticiāeiꝰ. Implora miẜicordiā: ſꝫ attēde iuſticiā.Miẜicordia ē vt iqͦſcat peccāti: iuſticia ēvt puniat pctm̄. Quid g? Querꝭ miẜicordiā: pctm̄ īpunitū remāebit. Rn̄deat Dauid: rn̄deāt lapſi: rn̄deāt Dauid vt miẜicordiā mereāt̉ ſic̄ Dauid: dicāt: dn̄e: erit īpunitū pctm̄ meū. Noui iuſticiaꝫ:cuiꝰ q̄ro miẜicordiā. īpunitū erit: ſꝫnolo vt tu me punias: qꝛ ego pctm̄ meumpunio peto vt igͦſcas: qꝛ ego agnoſco. Alia lr̄a.Qm̄ iiqͥtate meā ego agnoſco: t pctm̄ meū. delictuᶠ cora me e ſꝑ. Non poſui pꝰ f ꝯtra.dorſū meū qd̓ feci: ītueor alios oblitusmei: affecto ſtipulā eijcere de oculo fratris mei: ſit trabes ī ocl̓o meo: peccatuꝫmeū ante me eſt: poſt me. Fuit enī poſtme qn̄ ad me miſſus eſt ꝓpheta: de ouepauꝑis ſil̓itudinē mihi ꝓpoſuit. Ait enimNathan ꝓpheta ad Dauid. Erat diues hn̄s plurimas oues: pauꝑ aūt vicinuseius habebat vnā ouiculā quā ī ſinu ſuode ſuo cibo nutriebat. Ueīt hoſpes diuiti:nihil de grege ſuo abſtulit: ouiculaꝫ vicinipauꝑis ꝯcupiuit: ip̄aꝫ ſuo hoſpiti occidit.Quid dign eſt? At ille ꝓfert iratꝰ ſententiā. Plane tūc rex neſciēs vbi captus eēt:morte dignū diuitē dixit: ouē reddēdamin quadrupluꝫ ſeueriſſime atqꝫ iuſtiſſime.Sꝫ pctm̄ eiꝰ nōdū erat corā eo: poſt dorſūerat qd̓ fecerat. Suā iniqͥtatē nodū agnoſcebat: id̓o aliene ignoſcebat. Sedpheta ad miſſus: abſtulit a dorſo pctm̄: an̄ ocl̓os poſuit: vt videret illā ſnīaꝫ tamſeuerā ī ſe eſſe ꝓlatā. Ad ſecādū ſanādūvulnꝰ cordis eiꝰ: ferramētū fecit de linguaeius. Hoc fecit dn̄s iudeis qn̄ ad euꝫ adulteratā mulierē adduxerunt: ꝓponenteslaqueū tēptationis: in id qd̓ ꝓpoſuerantincidētes. In adulterio īqͥunt mulier deprehenſa eſt. Moyſes huiuſmōi lapidareiuſſit: tu de illa quid cenſes? Tāqͣꝫ bicipiti