Pſalmus
me laudat qui quaſi de ſuo bn̄ viuit. Sednūqͥd ille phariſeꝰ qͣſi d̓ ſuo talis erat cū diceret: gr̄as tibi ago qꝛ nō ſum ſic̄ ceteri homines? Gr̄as deo agebat ex eo qd̓ bonuꝫin ſe habebat. Ꝙͣuis gͦ aliqͥd bonū ī te ſit:qͣꝫuis iā intelligas: nō ex te eſſe qd̓ bonū ē:ſed a deo te accepiſſe: tn̄ ī eo ip̄o: ſi te extuleris ſuꝑ aliū non habentē: inuidꝰ teneris:nōdū laudator meꝰ eris. Primo gͦ corrigete a via peſſima: incipe viuere bn̄: intelligeqꝛ nō corrigeris niſi dono dei. Adn̄o eniꝫgreſſus hoīs dirigunt̉. Hoc cū intellexerꝭ:faue ⁊ alijs: vt ſint qd̓ ⁊ tu eſ: qꝛ hͦ eras ⁊ tuqd̓ ⁊ illi ſūt. Faue qͣntū potes: ⁊ noli deſperare: nō enī vſqꝫ ad te diues deꝰ. Nō ergolaudat qͥ male viuēdo offendit dn̄m: nonlaudat qͥ cū iā ceꝑit bn̄ viuere: de ſuo putat eſſe qd̓ bn̄ viuit: nō acceptū a deo. Necille laudat: qui cū ſciat ſe qd̓ bn̄ viuit accepiſſe a deo: tn̄ vſqꝫ ad ſe vult eſſe diuitē deum. Ille itaqꝫ qͥ dicebat: gr̄as tibi ago deꝰ:ꝙ nō ſū ſic̄ ceteri hoīes: iniuſti: raptores:adulteri: ſic̄ ⁊ publicanꝰ iſte: nōne ibi habebat vn̄ diceret: dona ⁊ publicano huic qd̓mihi donaſti: ſupple ⁊ mihi q̄ nōdum dediſti? Sꝫ iā quaſi ſaturatꝰ ructabat: nō dicebat: ego āt egenꝰ ⁊ pauꝑ: qd̓ dicebat publicanus ille: dn̄e ꝓpitiꝰ eſto mihi pctōri. Iōdeſcēdit iuſtificatꝰ publicanꝰ: magiſqͣꝫ illephariſeꝰ. Ergo audite qͥ bn̄ viuitis: auditeqͥ male viuitis: ſacrificiū laudis gl̓ificabitme. Nemo mihi offert hͦ ſacrificiū: ⁊ maluſeſt. Nō dico: nō h̓ mihi offerat malꝰ: ſꝫ nemo qui mihi hoc offerat malus. Qui eniꝫlaudat bonus eſt: quia ſi laudat etiam bene viuit: quia ſi laudat: non ſolum lingualaudat: ſed ⁊ vita cū lingua ꝯſentit. Sacriiter quo. ficiū laudis gl̓ificabit me. Etᶠ ibi viā eſtin qua oſtēdā illi ſalutare dei. In ſacrificio laudis via eſt: qua illi oſtendā ſalutare dei. Qd̓ ē ſalutare dei? Chriſtꝰ Ieſus.Et quō in ſacrificio laudis: nobis oſtēdit̉chriſtꝰ? Quia chriſtꝰ cū gr̄a venit ad nos.Hec dic̄ Apl̓s. Uiuo aūt iā nō ego: viuitv̓o in me chriſtus. Qd̓ aūt in carne viuo:in fide viuo filij dei: qͥ me dilexit: ⁊ tradiditſemetip̄m ꝓ me. Agnoſcāt ergo pctōres:qꝛ nō opꝰ eſſet medicꝰ ſi ſani eēnt. Etenimchriſtꝰ ꝓ impijs mortuꝰ eſt. Cū gͦ agnoſcūtīpietates ſuaſ: ⁊ primo imitant̉ publicanūillū dicentē: dn̄e ꝓpitius eſto mihi pctōri:oſtendūt vulnerā: implorāt medicū. Et qꝛnō ſe laudāt: ſed rep̄hēdūt ſe: vt qͥ gloriat̉nō in ſe: ſed in dn̄o gl̓iet̉: agnoſcūt cām ad
uētꝰ chriſti: qꝛ iō veīt vt pctōres ſaluos faceret: qꝛ Ieſus chriſtꝰ venit inqͥt: ī hūc mūdū peccatores ſaluos facere: quoꝝ pͥmusego ſū. Proinde illos iudeos de oꝑe ſuogloriātes: ſic arguit idē Apl̓s: vt eos diceret ad gr̄am nō ꝑtinere: qͥ meritis ⁊ oꝑibuſſuis mercedē deberi arbitrabant̉. Qui ergo ad gr̄am ſe ſcit ꝑtinere: qd̓ eſt chriſtꝰ: etqd̓ eſt chriſti: nouit qꝛ indiget gr̄a. Si gr̄avocat̉: gͣtis dat̉. Si gratis dat̉: nulla merita tua p̄ceſſerūt vt det̉. Nā ſi p̄ceſſerūt merita tua: merces nō imputet̉ ſcd̓m gratiaꝫ:ſed ſcd̓m debitū. Si gͦ dicis p̄ceſſiſſe merita tua: te vis laudari nō deū: id̓o nō agnoſcis chriſtū: qui venit cū gratia dei. Cōuerte ergo te ad merita tua: vide illa mala fuiſſe: vt nō tibi deberet̉ niſi ſuppliciū: nō p̄mium. Et cuꝫ viderꝭ qͥd tibi ꝑ meritū debeat̉:agnoſcis quid ꝑ gratiā donet̉: et ſacrificiolaudis glorificas deū. Ibi eſt em̄ via ī quanoueris chriſtū ſalutare dei.Explicit Tractatus de psͣ. XLIX.Incipit Tractatus de psͣ. L. et vltimoprime quinquagene. ¶ Prefatio.Ultitudinis huius: nec frequētiafraudāda eſt: nec infirmitas onerāda. Silentiū petimꝰ ⁊ qͥetem: vtvox noſtra poſt heſternū laborē poſſit aliquātis viribꝰ ꝑdurare. Credēdū ē caritatem veſtrā: nō ob aliud hodierno die cōpioſius ꝯueniſſe: niſi vt oretꝭ ꝓ eis qͦs abſentia fac̄ alienos ⁊ ꝑuerſus affectꝰ. Neqꝫ enīloqͥmur de paganis: neqꝫ de iudeis: ſed dechriſtianis. Neqꝫ de his adhuc cathecuminis: ſꝫ de ml̓tꝭ etiā baptiſatis a quoꝝ lauacro nihil diſtatis: ⁊ eoꝝ tn̄ cordi diſſil̓eseſtis. Ꝙͣ ml̓tos enī hodie frēs nr̄os cogitamꝰ ⁊ plāgimꝰ ire in vanitates ⁊ inſaniasmēdaces: negligere qd̓ vocati ſūt. Qui ſiforte in ip̄o circa aliqͣ ex cā expaueſcāt. cōtinuo ſe ſignāt: ⁊ ſtāt illic portātes ī frōte:vn̄ abſcederēt ſi hͦ ī corde portarēt. Dep̄cāda eſt miẜicordia dei: vt donet intellectuꝫad iſta dānāda: ⁊ affectū ad fugiēda: ⁊ miẜicordiā ad ignoſcēda. Opportune gͦ d̓ penitētia pſalmꝰ hodie cātatꝰ eſt. Loqͣmur etcū abſentibꝰ. Erit ad eos vox nr̄a: mēoriavr̄a. Nec vt ſaucios ⁊ lāguidos negligatis: ſꝫ vt faciliꝰ ſanetis: ſani ꝑmanere debetis. Corrigite arguēdo: ꝯſolamī alloquendo: exēplū p̄bete bn̄ viuēdo. Aderit eis qͥaffuit ⁊ vobis: Nō enī vobis iaꝫ iſta ꝑicl̓ap̄tergreſſis: fons miſericordie dei p̄ciſus ē.Quā veniſtis: veniēt: qͣ trāſiſtis: trāſibūt.