PſalmusXLVIII.

ſi vere fideles ſūt: nox eſt nōdum videt̉ qd̓tenemus. Nō quieſcāt manꝰ ī bonis operibꝰ. Un̄ alibi dr̄: In die tribulatōnis meedeū exquiſiui manibus meis: nocte corameo: ⁊ nō ſum deceptus. Apparebit labor nr̄mane: ⁊ erit fructus mane: vt illi qui modolaborāt: poſtea dominent̉: et illi qͥ modo ſeiactant ⁊ ſuꝑbiūt: poſtea ſubijciant̉. Quidem̄ ſequit̉? Sic̄ oues ī inferno poſite morspaſtor eſt eis. Et dominabunt̉ eisrecti mane: Puto iam planū eſſe iſtumv̓ſum: quia p̄locuti ſumꝰ: dominabunt̉ eisrecti mane. Tolera noctē: deſidera mane:ne putes qꝛ nox habet vitā: ⁊ mane nō habet vitam. Ergo qͥ dormit viuit: et qui ſurgit non viuit. Nonne qui dormit morti ſimilior eſt? Et qui ſunt qui dormiūt? Quosexcitat apoſtolꝰ Paulus: ſi tamē velint euigilare. Quibuſdam enim dicit: Surge quidormis: ⁊ exurge a mortuis: ⁊ illumīabit techriſtꝰ. Qui gͦ illuminant̉ a chriſto: iā vigilant: ſed nodū apparet fructꝰ vigiliaꝝ. Mane apparebit: id ē cū ſeculi huiꝰ īcerta trāſierit. Ip̄a ē em̄ nox: nūc tibi vident̉ qͣſi tenebre. Facit male: viuit: floret: t̓ret: honorat̉.Facit bn̄ rep̄hendit̉: blaſphemat̉: accuſat̉:laborat: terret̉: quaſi tenebre ſunt. In radice aūt vigor: fructꝰ: opulētia: vita nōdū ē īramiſ: ſed radix nō aruit: ſil̓is areſcenti eſt:ſed tp̄us venit: veſtit̉ honore ſuo: fecūdat̉fructibꝰ ſuis. Tūc illi de quibꝰ ſcriptū eſt:vt non eos zelemus: Quid em̄ de illis aitpſalmꝰ: Qm̄ ſicut fenū cito areſcēt: et ſicutolera prati cito cadent. Cadēt cū videbūtad dexterā ſanctos qͥbꝰ īſultauerūt laborātibus: ⁊ dicēt intra ſe penitentiā agentes: ſꝫpenitētia ſera ⁊ infructuoſa. Qui noluerūtmō agere fructuoſam: agent tūc infructuoſam. Quid gͦ dicēt iam ī penitētia infructuoſa: Hi ſunt qͦs aliqn̄ in riſum habuimꝰ: ⁊ īſimilitudinē improperij. Uerba dico libride ſapiētia: cognoſcūt qͥ ea ſolent audire.Uerba em̄ ſt̓ maloꝝ futura qn̄ videbūt iudicē: etiaꝫ oēs fideles ad dexterā eiꝰ: ⁊ oēsſanctos eiꝰ cū illo iudicātes: hoc habēt dicere: verba ip̄oꝝ dicit ſcriptura. Hi ſūt qͦsaliqn̄ habuimꝰ in riſum: ⁊ in ſil̓itudinē improperij: nos inſenſati vitā illorū eſtimabamus inſaniā. Cum em̄ ceperit deo qͥſqꝫviuere: mūdum contemnere: iniurias ſuasnolle vlciſci: nolle hic diuitias: nō hic querere felicitatē terrenā: cōtemnere oīa: dn̄mſolum cogitare: viā chriſti nō deſerere: nonſolum a paganis dicit̉ inſanis: ſed qd̓ ma-

gis dolendū eſt: quia ⁊ intꝰ multi dormiūt:⁊ vigilare nolūt: a ſuis chriſtianis audiūt:quid pateris? Fratres mei homini vinentiẜm viam chriſti: qui dicit: Quid pateris?Putamus quid dicit? Horremus iudeosquia dixerūt domino Ieſu chriſto: demonium habes: ⁊ quando audimus euangelio recitari: tundimus pectora noſtra. Scelera tam rem dixerunt iudei chriſto: demonium habes. Age tu chriſtiane: quādo videris de corde hominis expulſum diabolum: ⁊ inhabitare chriſtū: ⁊ dicis: quid pateris: demoniū tibi videt̉ habere. Dictumeſt ⁊ de ip̄o domino ꝙ inſaniret: quādo loquebat̉ verba que illi non caperet. Dictūeſt: inſanit: demoniū habet: ⁊ tamen aliquieuigilabant a ſomno: ⁊ dicebant: non ſuntiſta verba demoniū habētis. Sic et modofratres qͣꝫdiu iſta verba audiūt ⁊ gentes: etqui inhabitāt orbem: ⁊ terrigene ⁊ filij hominū: ⁊ diues et pauꝑ: id eſt ⁊ qui ꝑtinentda Adam: ⁊ qui ꝑtinēt ad chriſtū: Alij dicunt: demoniū habet: Alij dicūt: non ſuntverba demoniū habentis. Alij em̄ tenentviam ſeculi: ⁊ iſta ad tempus audiūt. Alijnō fruſtra audiūt: ſed faciūt qd̓ dictum eſt:Auribus ꝑcipite qui habitatis orbē: ⁊ cuꝫagūt iſta incertus eſt fructus. Sed qui male agūt: ⁊ viā ſeculi eligūt: mors paſtor eſteis. Qui aūt eligunt viā dei: vitā paſtor ēeis. Ueniet ip̄a vita iudicatura: ⁊ damnatura cum paſtore ſuo: eos quibꝰ dicet̉: Itein ignē eternū qui p̄paratus eſt diabolo etangelis eis. Illi autē quibꝰ inſultatū eſt: etqui irriſi ſunt: quia credebant: audiant abip̄a vita quā habēt paſtorē: Uenite benedicti patris mei: ꝑcipite regnū quod vobisparatū eſt ab origine mūdi. Dominabunt̉gͦ eis recti: nō modo: ſed mane. Nemo dicat: qͣre ſū chriſtianꝰ: īperē iniqͥs: Quiſqͥses noli feſtinare: dominaberꝭ: ſꝫ mane. Etauxiliū eorū veteraſcet in inferno agloria eoꝝ. Modo habēt gloriā: ī infernō veteraſcēt. Quid ē auxiliū eorū? Auxiliū de pecunia: auxiliū de amicis: auxiliuꝫde v̓tute ſua: ſed cū mortuus fuerit homo:ī illa die periēt oēs cogitatiōes eiꝰ. Quātāviſus eſt gloriā habere inter homines cumviueret: tantā vetuſtatē ⁊ corruptionē ſupplicioꝝ hēbit cū mortuꝰ fuerit apd̓ inferos.Uerūtame deus redimet animamea: Uidete vocē ſperātis de futuro: verūtamē deꝰ redimet animā meā. Forte voxē adhuc volētis liberari de p̄ſſura. Neſcio

Alia lr̄aeoꝝ iuſti inmatutino.