PſalmusXLV
terra videbatur gens iudeoꝝ. Nō em̄ idolatrie amaritudine tegebat̉: ſed erat tanqͣꝫarida: amaritudine gentiū: tanqͣꝫ mari circūdata. Futurū erat vt turbaret̉ terra: id ēilla ip̄a gens iudea. Tranſferent̉ mōtes incor maris: id ē pͥmo ipſe mons magnꝰ paratꝰ in cacumine mōtiū. Deſeruit em̄ gētiiudeā: ⁊ factꝰ eſt in gentibꝰ: trāſlatus eſt deterra ad mare. Ttraſferentibꝰ quibꝰ? Apoſtolis quibꝰ dixerat: Si habueritis fidē invobis: tanqͣꝫ granū ſinapis: dicetis montihuic: tollere ⁊ mitte̓ in mare ⁊ fiet: id eſt ꝑ fideliſſimā vr̄aꝫ p̄dicationē fiet: vt mōs iſte:hoc eſt: ego ipſe p̄dicer in gētibꝰ: glorificerin gentibꝰ: agnoſcar in gentibꝰ: ⁊ fiat qd̓ deme p̄dictū eſt: Ppl̓us quē nō cognoui ſeruiuit mihi. Qn̄ aūt ⁊ illi mōteſ trāſlati ſūt?Et hoc indicet nob̓ ſcpͥtura dei: Qn̄ Apoſtolus p̄dicabat iudeis: reſpuerūt verbū: ⁊ait apl̓s Paulus: Ad vos miſſi eramꝰ: ſꝫqꝛ reſpuiſtꝭ v̓bū dei: imꝰ ad gētes. Trāſlatiſūt mōtes in cor maris. Uere em̄ gētes crediderūt montibꝰ: vt in corde maris eſſentmōtes illi: nō ſicut iudei de quibꝰ dictū eſt:Ppl̓us hic labijs me honorat: cor aūt eorū lōge ē a me. Hoc em̄ ⁊ de nouo teſtamēto ꝓmittit deꝰ ꝑ ꝓphetā dicens: Dabo leges meas in cordibꝰ eoꝝ. He leges: hec p̄cepta ꝑ apl̓os īdita oīm gētiū fidei ⁊ credulitati: moteſ dicti ſūt trāſlati ī cor marꝭ: tūcnos nō timebimꝰ. Qui n̄ timebimꝰ? Illi qͥcōpūcti ſumꝰ corde: ne fieremꝰ de numeroreproboꝝ iudeoꝝ: tanqͣꝫ ramoꝝ fractorū.Credider̄t em̄ qͥdā illoꝝ ⁊ adheſer̄t apl̓is.Timeāt gͦ illi qͦs deſeruerūt mōtes: nos amōtibꝰ nō receſſimus: ⁊ qn̄ trāſlati ſūt ī cormarꝭ ſecuti ſumꝰ. Quid iā ſequat̉ ex eo qd̓trāſlati ſunt mōtes in cor maris? Attēdite⁊ videte veritatē. Hec em̄ qn̄ dicebant̉ obſcura erāt: qꝛ nōduꝫ ꝯtigerat. Nūc aūt qͥsiā facta nō cognoſcat? Liber tibi ſit paginadiuina vt hec audias: liber tibi ſit orbis terrarū vt hec videas. In iſtis codicibꝰ nō ealegūt: niſi qͥ lr̄as nouerūt: in toto mūdo legat ⁊ idiota. Quid gͦ factū eſt dū tranſlatiſūt mōtes in cor maris? Sonauerūt⁊ turbate ſūt aq̄ᶠ eꝰ: Qn̄ p̄dicabat̉ euāgeliū dixer̄t. Quid ē hͦ? Peregrinorū demonioꝝ videt̉ ip̄e ānūciator eē. Hoc athenienſes. Epheſij autē qͦ tumultū occidereapl̓os voluer̄t: qn̄ in theatro ꝓ diana ſuatm̄ ſtrepitū fecerūt vt clamarēt: magna diāna epheſia? Inter qͦs fluctus ⁊ ſonitꝰ maris nō timebāt: qꝛ ad refugiū illud cōfuge-
rāt. Deniqꝫ apl̓us Paulus volebat intrare in theatrū: ⁊ a diſcipulis reuocatus eſt:qꝛ neceſſariū erat adhuc in carne vt maneret ꝓpter ipſos: ſed tamē ſonauerūt ⁊ turbate ſūt aque eiꝰ. Cōturbati ſunt motes in fortitudine eius. Cuiꝰ? Nūqͥdnā maris? An̄ potiꝰ dei: de qͦ dictū eſt: Refugiū ⁊ virtus: adiutor in tribulatiōibꝰ queinuenerūt nos nimis? Turbati em̄ ſūt mōtes: id eſt ptātes huiꝰ ſeculi. Alij em̄ ſuntmōtes dei: alij ſunt mōtes ſeculi. Mōtesſeculi quibꝰ caput diabolus: mōtes dei qͥbus caput chriſtꝰ. Sed ꝑ iſtos mōtes turbati ſunt illi mōtes. Tunc dederūt vocesꝯtra chriſtiāos: qn̄ turbati ſūt mōtes ſonātibꝰ fluctibꝰ: ⁊ mōtes ſūt turbati: ⁊ factꝰ eſtmagnꝰ terre motꝰ: cū motū aq̄. Sꝫ cui hec?Ciuitati illi fundate ſuꝑ petra. Sonāt aq̄:turbabuntur mōtes: annūciato euāgelio.Quid tu ciuitas dei? Audi quid ſequitur.Fluminis impetus letificat ciuitate dei: Cōturbant̉ mōtes: cū ſeuit mare: nō deſerit deꝰ ciuitatē ſuā ꝑ impetus fluminis. Qui ſunt iſti impetus fluminis? Inundatio illa ſpūſſancti: de qͣ dn̄s dicebat:Si quis ſitit veniat ⁊ bibat. Qui credit inme: flumīa aq̄ viue fluēt d̓ vētre eiꝰ. Ergohec flumina fluebāt de ventre Pauli: Petri: Ioannis: aliorū apl̓orū: aliorū euangeliſtarū fideliū. Hec flumina cuꝫ fluerēt abvno flumine: multi impetꝰ fluminis letificāt ciuitatē dei. Nā vt noueritis hoc de ſpirituſancto dictū: in eodē euāgelio ꝯſequēter dicit euāgeliſta. Hoc aūt dicebat d̓ ſpiritū quē accepturi erant hi qui in eū erantcredituri. Spūs aūt nondū erat datus: qꝛIeſus nōduꝫ erat glorificatꝰ. GlorificatoIeſu poſt reſurrectionē: glorificato pꝰ aſcēſionē: die pentecoſtes venit ſpūſſanctus:impleuit credētes: locuti ſunt linguis: p̄dicare euāgeliū ceperūt gētibus. Hinc ciuitas dei letificabat̉: dū mare turbaret̉ ſonitu aquarū ſuarū: dū montes cōturbarent̉querētes quid agerēt: quō nouā doctrināpellerēt: quō chriſtianoꝝ genꝰ de terra eradicarent. Cōtra quē? Contra fluminis impetus letificātes ciuitatē dei. Hic etiā oſtēdit de qͦ flumine diceret: qꝛ ſpm̄ſanctū ſignificabat fluminis impetꝰ: letificās ciuitatē dei. Et qͥd ſeqͥtur? Sanctificauit tabernaculū ſuū altiſſimus. Si gͦ ſeqͥtur ſanctificatiōis nomē: manifeſtū eſt fluminis illos impetꝰ de ſpirituſancto intelligendos: quo ſctīficat̉ oīs pia aīa credēs
Alia lr̄a.Sonuerūt.Feorum.