PſalmusXLIIII
manū: arcū intēdit: hͦ eſt minas: clamarettm̄ ferituruꝫ ſe: ſi vellet ferire. Differt gͦ manū a peccatis tuis: tu noli differre. Cōuerte te ad puniēda peccata tua: qꝛ impunitaeſſe peccata nō pn̄t. Puniendū gͦ erit: auta te: aut ab ipſo. Tu ignoſce: vt ille ignoſcat. Attende exēplū in alio pſalmo pnīe.Auerte faciē tuā a peccatis meis. Nunqͥddixit a me. Alio .n. loco aꝑte dic̄: Ne auertas faciē tuā a me. Ergo auerte faciē tuā apeccatis meis. Nolo videas pctā mea: qꝛvidere dei animaduerte̓ ē. Iō ⁊ iudex qd̓punit aīaduertere dicit̉: id eſt animū illucvertere: intēde̓ vtiqꝫ ad puniēdū: qꝛ iudexeſt. Sic eſt ⁊ iudex deus. Auerte faciē tuāa peccatꝭ meis. Tu ab ip̄is faciē noli auertere: ſi vis vt deus ab ipſis auertat faciemſuā: Uide quō hoc offert deo in ipſo pſalmo: Facinꝰ meū ego inquit agnoſco: ⁊ peccatū meū ante me eſt ſemꝑ. Hoc nō vulteſſe ante deū: qd̓ vult eſſe an̄ ſe. Uirga directiōis virga regni tui. Nemo ſibi multūde miſcd̓ia dei blandiat̉: virga directōis ē.Nūquid dicimꝰ nō eſſe miſericordē deuꝫ?Quid miſericordiꝰ eo qͥ ꝑcit tm̄ pctōribꝰ:et qui in oībus ꝯuerſis ad ſe nō curat p̄terita? Sic eū dilige miſericordē: vt velis eēveracē. Nō em̄ miſcd̓ia pōt illi auferre iuſticiā: neqꝫ iuſticia miſcd̓iam. Interim qͣꝫdiu ille differt: tu noli differre: qm̄ virga directiōis virga regni ip̄ius. Dilexiſti iuſticiam: ⁊ odiſti iniqͥtatē. Propterea vnxitte deꝰ deus tuꝰ. Propterea vnxit te: vtdiligeres iuſticiā: ⁊ odires iniqͥtatē. Et vide quō ait: propterea vnxit te deꝰ deꝰ tuꝰ.O tu deus: vnxit te deꝰ tuus. Deus vngit̉a deo. Etem̄ ī latino putat̉ idē caſus noīsrepetitꝰ. In greco aūt euidētiſſima diſtinctio eſt: qꝛ vnū nomē eſt qd̓ cōpellat̉: ⁊ alterū ab eo qͥ cōpellat. Unxit te deꝰ. O tu deꝰvnxit te deus tuꝰ: Quō ſi diceret: ꝓptereavnxit te deus deus tuus. Sic accipite: ſicintelligite: ſic in greco euidētiſſimū eſt. Ergo qͥs deꝰ eſt vnctꝰ a deo? Dicāt nobis iudei. Scripture iſte cōes ſunt: vnctꝰ ē deꝰ adeo. Unctū audis: chriſtū intellige. Etem̄chriſtꝰ a chriſmate. Hoc nomē qd̓ appellatur chriſtꝰ vnctiōis eſt: nec in aliqͣ alibi vngebant̉ reges ⁊ ſacerdotes: niſi in illo regno vbi chriſtus ꝓph̓abat̉ ⁊ vngebat̉: ⁊ vn̄ventuꝝ erat chriſti nomē. Nuſqͣꝫ eſt alibioīno: in illo gēte: in illo regno. Unctus eſtgͦ deꝰ a deo. Quo oleo niſi ſpirituali? Oleum em̄ viſibile in ſignū ē: oleū inuiſibile in
ſacramēto ē: oleū ſpūale intꝰ ē: oleū viſibile exteriꝰ ē. Unctꝰ ē nob̓ deꝰ: ⁊ miſſus ē nobis: ⁊ ip̄e deus vt vngeret̉ hō erat: ſꝫ ita hōerat vt deꝰ eēt: ita deꝰ erat vt hō eſſe nō dedignaret̉. Uerus homo: verꝰ deꝰ: in nullofallax: in nullo falſus: qꝛ vbiqꝫ verax: vbiqꝫ veritas. Deus gͦ hō: ⁊ iō vnctus deus:qꝛ hō deꝰ ⁊ factꝰ ē chriſtꝰ. Hoc figurabat̉in eo ꝙ Iacob lapidē ſibi ad caput poſuerat ⁊ dormierat. Iacob pr̄iarcha lapidēſibi ad caput poſuerat. Dormiens aūt illolapide ad caput poſito: vidit apertis celisſcalas a celo in terrā: ⁊ angelos aſcēdētes⁊ deſcendētes. Hoc viſo euigilauit: vnxitlapideꝫ ⁊ diſceſſit. In illo lapide intellexitchriſtū: iō vnxit. Uidete ex qͣ p̄dicat̉ chriſtus: quid ſibi vult illa vnctio lapidis: p̄ſertim apud patriarhas qui vnū deū colebāt.Factū eſt aūt in figura: ⁊ diſceſſuꝫ eſt. Nōem̄ vnxit lapidē: ⁊ venit illuc ſꝑ adorare: ⁊ſacrificia ibi facere. Exp̄ſſuꝫ eſt myſteriū:nō inchoatū ſacrilegiū. Et videte lapidē.Lapidē quē reprobauerūt edificantes: hicfactus eſt in caput anguli. Et qꝛ caput viri chriſtus: ꝓpterea lapis ad caput. Attendite magnū ſacramentū. Lapis chriſtꝰ. Lapidē viuū ait Petrus ab hoībus reprobatū: a deo aūt electū. Et lapis ad caput: qꝛcaput viri chriſtꝰ: ⁊ vnctꝰ lapis: qꝛ a chriſmate dictus ē chriſtꝰ. Et vident̉ ſcale reuelante chriſto e terra in celū: vel a celo in terram: ⁊ aſcendētes ⁊ deſcendentes angeli.Quid hoc ſit: meliꝰ videbimus: cū teſtimoniū euangelicū ab ip̄o dn̄o cōmemorauerimꝰ. Noſtis qꝛ Iacob ipſe ē iſrael. Illi .n.cū angelo luctāti ⁊ p̄ualenti: ⁊ bn̄dicto abeo cui p̄ualuit nomē mutatū eſt: vt appellaret̉ iſrael: ſicut ppl̓us iſrl̓ p̄ualuit chriſto: vtcrucifigeret eū: ⁊ tn̄ in his qͥ xp̄o credider̄tab ipſo cui p̄ualuit bn̄dictꝰ ē. Sꝫ multi nōcredider̄t: vide claudicationē iacob. Bn̄dictionē ⁊ claudicationē. Bn̄dictio in hiſqͥ crediderūt: nā poſtea nouimꝰ ex illo ppl̓omultos credidiſſe. Claudicatio aūt in hisqͥ nō crediderūt. Et qꝛ plures nō crediderūt: ⁊ pauci crediderūt: iō vt fieret claudicatio tetigit latitudinē femorꝭ eius. Quideſt latitudo femorꝭ eiꝰ? Multitudo generꝭ.Uidete gͦ ſcalas illas. Dn̄s vidit Nathanaelē in euāgelio: ⁊ ait: Ecce vere iſraelitain quo dolus nō eſt. Sic em̄ dicit̉ de ipſoIacob. Et erat Iacob ſine dolo habitās īdomo. Hoc recolēs dn̄s videns Nathauaclem ſine dolo de gente illa: ⁊ de populo