PſalmusXLIII.

ſcet etiā v̓ba futuri tꝑis: vt intelligas ⁊ preterita que dicta ſunt de futuro eſſe p̄dicta.In deo laudabimur totā die. Et in noīeſſeculum. tuo cōfitebimur in ſecula. Quid laudabimus: qͥd cōfitebimur: Quia ex oībusaffligentibus nos eruiſti nos: qͥ regnū perpetuū dabis nobis: qꝛ cōplebit̉ in nob̓: beati qͥ habitāt ī domo tua dn̄e: ī ſecula ſeculoꝝ laudabunt te. Hec gͦ futura cum certaſint nobis: ⁊ illa p̄terita cū a pr̄ibꝰ noſtrisaudierimus qͥd mō? ¶ Nūc aūt repuliſti ⁊ cōfudiſti nos. Cōfudiſti nō in cōſcīa nr̄a: ſed in facie hoīm. Erat enī tempꝰqͦ affligerent̉ chriſtiani: cū vtiqꝫ fugerent:cū vbiqꝫ diceret̉ chriſtianꝰ ē: tāqͣꝫ ad inſultationē: ⁊ ad opprobriuꝫ ꝑtineret. Ubi ē gͦille deꝰ noſter: rex noſter: qͥ mādat ſalutemIacob? Ubi ē ille qͥ fecit oīa q̄ nobis narrauerūt patres noſtri? Ubi ē qui facturꝰ eſtoīa: q̄ nobiſ reuelauit ꝑ ſpūm ſuū? Nunqͥdmutatꝰ ē? Sed ī intellectu filijs chore fiunthec. Aliqͥd enī intelligere debemus quarenos iſta oīa medio tēꝑe pati voluit. Quęoīa? Nunc aūt repuliſti ⁊ confudiſti nos.in habet. Et nō ęgredierisˣ deus ī virtutibꝰnoſtris. Procedimꝰ ad inimicos nr̄os:⁊ tu nobiſcū nō ꝓcedis. Uidemus eos p̄ualent illi: ⁊ nos inualidi ſumꝰ. Ubi ē illavirtꝰ tua: vbi ē dextera ⁊ potētia tua? Ubimare ſiccatū: vbi egyptij ꝑſequētes: fluctibus obruti? Ubi amalech reſiſtēs ī crucisligno ſuꝑatus? Et nō egredieris deꝰ in virſtinimicot tutibus nr̄is. ¶ Auertiſtiʳᶠ aūt nos retrorſum pre inimicis nr̄is. Ut quaſi illi ante ſint: nos retro: illi victores: nosvicti deputemur. Et qui nos oderūtdiripiebāt ſibi. Quid niſi nos? Denbus: diſti nos tanqꝫ oues eſcarū: ⁊ īᶠ nationibus diſperſiſti nos. Anatiōibꝰmanducati ſumꝰ. His ſignificāt̉ qͥ ſic paſſiſunt: vt in corpus gentiū verterent̉: plāgitenī eos eccl̓ia tāqͣꝫ membra ſua deuorata.Vendidiſti populū tuū ſine p̄cioUidimꝰ enī quos dediſti: non videmꝰ qͣsaccepiſti. Et nō fuit multitudo īᶠ iutatio bilationibus eoꝝ. Nunqͥd enī qn̄ fiebāt chriſtiani ꝑſequētibus inimicis idolatris fiebāt cōgregatōes ⁊ iubilatōes deo?Nūqͥd concinebāt̉ hymni de eccleſijs deiqͥ ſolent in pace cōcini: dulciqꝫ cōuētu fraternitatis dei auribꝰ ꝑſonari? Et non fuitmultitudo in iubilationibꝰ eoꝝ. ¶ Poſuiti nosᶠ in opprobriū vicinis nr̄is:ſubſānationē ⁊ deriſu his qͥ in cir-

cuitu noſtro ſunt. Poſuiſti nos ī ſimilitudineᶠ in nationibꝰ. Quid ē inſil̓itudinē? Qn̄ maledicētes hoīes ſil̓itudinē: dāt de eo quē deteſtāt̉: ſic moriaris: ſicpuniaris. Quāta tunc dicta ſunt talia: ſiccrucifigaris: hodieqꝫ nō deſūt hoſtes xp̄i:Illi ip̄i iudei cōtra quos qn̄ defendimuschriſtū dicūt nobis: ſic moriaris quō ⁊ ille.Nō enī illā mortē intuliſſent: niſi eo modomori vehement̓ exhorruiſſent: aut qͥd myſterij haberet: ſi intelligere potuiſſent. Cecus qn̄ inungit̉: collirium in manu medicinō videt. Nā crux ip̄a ⁊ ꝓ ip̄is ꝑſequētibꝰfacta ē. Inde ſūt poſtea ſanati: ⁊ in eū crediderūt quē ipſi occiderūt. Poſuiſti nos īſil̓itudinē ī nationibꝰ. Cōmotione capitis in populis. Cōmotioneꝫ capitisad inſultandū: ⁊ locuti ſūt labijs ⁊ mouer̄tcaput. hͦ dn̄o: hͦ etiā oībus ſcīs eiꝰ: qͦs perſequi: qͦs tenere: qͦs illudere: qͦs tradere qͦsafflige̓: qͦs occide̓ potuerūt. ¶ Tota die̓ Alia lr̄a.verecūdia mea cōtra me ē: ⁊ cōſu­ t faciei mee.ſioᶠ vultus meiᶠ operuit me. A vo rcooperuit.ce exprobrantis ⁊ obloquentis.Hoc ē a voce inſultātiū ⁊ crime mihi obijcientiū: qꝛ colo te: qꝛ cōfiteor te: ⁊ crimē mihi obijcientiū de illo noīe: vn̄ mihi oīa crimina delebunt̉. A facie inimici ⁊ perſequentis. Et qͥs ē intellectus? Que p̄terita ſūt dcā ſūt: n̄ ī nobis fiēt q̄ futura ſperant̉: nō apparēt preterita. In magna gloria tua eductꝰ ē ppl̓s d̓ egypto: liberatꝰ a ꝑſequētibꝰ: ductꝰ ꝑ gētes: expulſis gentibuſcollocatꝰ in regno. Que futura? Educendus ppl̓s de iſta egypto ſeculi duce chriſtoapparente in gl̓ia ſua: ponēdi ſancti ad dexterā: iniqui ad ſiniſtrā: dānandi iniqͥ cumdiabolo in eterna pena: accipiendū regnūa chriſto cū angelis ī ſempitnū. Hec futura: illa p̄terita. In medio qͥd? Tribulationes. Quare? Ut appareat animꝰ colēs deum: quātū colat deū: vt videat̉ vtrū gratꝭcolat eū a qͣ ſalutē gratis accepit. Si enī tibi dicat deꝰ: quid mihi dediſti vt faceremte? Certe ſi factus ꝓmeruiſti me: nō me ꝓmerueras anteqͣꝫ facerē te. Quid dicturiſumus ei qui primo gratis nos fecit: qꝛ bonus ē: nō qꝛ aliqͥd meruimꝰ? Deinde d̓ ip̄areꝑatiōe. de ſcd̓a natiuitate qͥd dicturi ſumus. merita nr̄a feciſſe vt nobis illa ſalusꝑpetua mitte̓t̉ a dn̄o. Abſit. Si merita noſtra aliqͥd facerēt: ad dānationē noſtrā veniret. Nō venit ille ad inſpectionē meritorum: ſꝫ ad remiſſionē peccatoꝝ. Non fuiſti

Alia lr̄a.fgentibus.