PſalmusXLI
bernaculi vſqꝫ ad domū dei. Iā em̄ multaadmiror in tabernacl̓o. Ecce quanta admiror in tabernaculo. Tabernaculū enimdei ī terra: hoīes ſūt fideles: admiror in eiſipſoꝝ mēbroꝝ obſequiū: qꝛ nō ī eis regnatpeccatū ad obediendū deſiderijs eiꝰ: necexhibēt mēbra ſua arma iniqͥtatꝭ peccato:ſed exhibēt ſe deo viuo in bonis oꝑbꝰ: aīeſeruiēti deo: mēbra corꝑalia militare admiror. Reſpicio ⁊ ip̄am aīam obediētē deo:diſtribuentē oꝑa actꝰ ſui: frenātē cupiditates: pellentē ignorantiā: extendenteꝫ ſe adoīa aſꝑa: ⁊ dura tolerāda: iuſticiā ⁊ caritatem impendentē ceterꝭ. Miror ⁊ iſtas virtutes in aīa: ſed adhuc in loco tabernaculi ambulo. Trāſeo ⁊ hͨ: ⁊ qͣꝫuis admirabileſit tabernaculū: ſtupeo cū ꝑuenio vſqꝫ addomū dei. De qua domo dicit̉ ī alio pſalmo: cū ꝓpoſuiſſet ſibi qͣndā durā ⁊ difficilem queſtionē: quare in hac terra plerūqꝫbn̄ ē malis: ⁊ male ē bonis: ait: Suſcepi cognoſcere: hoc labor eſt ante me: donec eāin ſanctuariū dei: ⁊ intelligā in nouiſſima.Ibi eſt enī fons ītellectꝰ in ſanctuario dei:ī domo dei. Ibi intellexit iſte ī nouiſſima: ⁊ſoluit queſtionē de felicitate iniquoꝝ: ⁊ labore iuſtoꝝ. Quō ſoluit? Quia mali cuꝫ h̓differūt̉ ad penas ſine fine reẜuant̉: ⁊ bonicū hic laborāt exercent̉: vt in fine hereditatem cōſequāt̉. Et hoc ille a ſanctuario deicogͦuit: in nouiſſima intellexit: aſcēdēs ī tabernaculū: ꝑuenit in domū dei. Tn̄ dū mirat̉ mēbra tabernaculi: ita ꝑductꝰ eſt ad domū dei: ꝑcepit qͣndā dulcedinē ſeq̄ndo īteriorē neſcio quā ⁊ occultā voluptatē tāqͣꝫde domo dei tonaret ſuauiter aliqd̓ organū. Et cū ille ambularet ī tabernuculo audito quodā interiore ſono ductꝰ dulcedīeſequēs qd̓ ſonabat: abſtrahēs ſe ab omniſtrepitu carnis ⁊ ſanguiniſ: ꝑuenit vſqꝫ addomū dei. Nā viaꝫ ſuā ⁊ ductū ſuū ſic ip̄ecōmemorat: quaſi diceremꝰ ei. Miraris tabernaculū in hac terra: quō ꝑueniſti ad ſeAlia lr̄a. cretū domꝰ dei? In voce: inquit: exulſonꝰ epulātꝭ. tationis ⁊ cōfeſſiōis: ſoni feſtiuitate celebrantis. Feſta cū hic hominescelebrāt: ſue luxurie ꝯſuetudinē habēt cōſtituere organa an̄ domos ſuas: aut ponere ſymphoniā: vel quecunqꝫ muſice ad luxuriaꝫ ſeruiētia: ⁊ illiciētia: ⁊ vbi audita fuerint hec: quid dicimus qͥ tranſimꝰ? Quidhic agit̉? Et reſpōdet̉ nobis: aliqua eſſe feſta. Natalicia inquit celebrāt: nuptie hicſunt vt nō videant̉ inepta illa cantica: ſed
excuſet̉ feſtiuitate luxuria. In domo dei feſtiuitas ſempiterna eſt. Nō enī aliquid ibicelebratur ⁊ trāſit. Feſtū ſempiternū: chorus angeloꝝ. vultus preſens dei: leticia ſine defectu. Et dies hic feſtuſ ita eſt: vt necaperiatur initio: nec fine claudat̉. De illaeterna ⁊ ꝑpetua feſtiuitate: ſonat neſcio qͥdcanorū ⁊ dulce auribus cordis: ſi nō ꝑſtrepat mūdꝰ. Ambulāti in hͦ tabernaculo admirabili dei: ⁊ miracula dei in redēptōne fideliū conſideranti: mulcet aurē ſonus feſtiuitatꝭ illiuſ: ⁊ rapit ceruū ad fontes aqͣꝝ.Sed quia fratreſ: qͣꝫ diu ſumus in corꝑe hͦperegrinamur a dn̄o: ⁊ corpus quod corrumpit̉ aggrauat animā ⁊ deprimit terrena inhabitatio ſenſum ml̓ta cogitantem:⁊ ſi vtcūqꝫ nebulis diffugatis ambulandoꝑ deſideriū ad hūc ſonū ꝑuenerimꝰ: interdum vt aliqͥd de illa domo dei nitēdo capiamus: onere tn̄ quodā infirmitatꝭ noſtread conſueta recedimus: ⁊ ad ſolita iſta dilabimur. Et quomodo ibi īueneramus vn̄gauderemus: ſic hic non deerit quod gemamus. Etenim ceruus iſte manducansdie ac nocte lachrymas ſuas: raptus deſiderio ad fontes aquarum: interiorē ſcilicꝫdulcedinē dei: effundens ſuper ſe animaꝫſuam vt tangeret quod eſt ſuper animamſuam: ambulans in locum tabernaculi admirabilis vſqꝫ ad domum dei: ⁊ ductus īterioris ⁊ intelligibilis ſoni iocunditate vtomnia exteriora contemneret: ⁊ in interiora raperetur: adhuc tamen homo eſt: adhuc hic gemit: adhuc carnem fragileꝫ portat: adhuc inter ſcandala huiꝰ mundi periclitatur. Reſpexit ergo ad ſe tāqͣꝫ inde veniens: ⁊ ait ſibi conſtituto inter has triſticias: et comperans hec illis ad que videnda ingreſſus eſt: ⁊ poſt que viſa egreſſuseſt. Quare: inquit: triſtis es anima mea: et quare conturbas me?Et ecce iam quadam interiore dulcedineletati ſumus: ecce acie mentis aliquid incommutabile et ſuperſtrictim et raptim ꝑſpicere potuimus. Quare adhuc conturbas me: quare adhuc triſtis es? Non eniꝫdubitas de deo tuo. Nunquid enim noneſt quod tibi dicas contra illos qui dicūt:vbi eſt deus tuus? Iam aliquid incommutabile perſenſi: quare adhuc contur Ala lr̄a.bas me? Spera in dominum: Et tdeo.quaſi reſponderet illi anima eius in ſilencio: quare cōturbo te niſi quia nondū ſumibi vbi eſt dulce illd̓: quo ſic rapta ſū quaſi