PſalmusXLI.
tentē filiū qͣꝫ patrē putētiſ: ex eo qꝛ dixit: ſuſcita me: ꝙ ip̄e ſe ſuſcitare nō poſſit: hͦ eniꝫſuſcitauit qd̓ mori poterat: id eſt caro mortua eſt: caro ſuſcitata ē. Ne tn̄ putetꝭ qꝛ deus pr̄ chriſti potuit ſuſcitare chriſtū: id eſtcarnē filij ſui: ⁊ ip̄e chriſtꝰ: cū v̓bum ſit deiequale pr̄i: nō poterat carnē ſuā ſuſcitare:audite ex euāgelio: Soluite tēplū hͦ: ⁊ ī triduo ſuſcitabo illd̓. Hoc aūt euāgeliſta neetiā inde dubitaremꝰ: dicebat inqͥt d̓ tēplocorꝑis ſui. Et reſuſcita me ⁊ reddam illis.In hoc cognoui qm̄ voluiſti me:qm̄ no gaudebit umicꝰ meus ſuꝑme. Quia gauiſi ſūt iudei: qn̄ vider̄t chriſtū crucifixū: īpleſſe ſe arbitrati ſūt volūtatē nocēdi: effectū fructꝰ ſeuicie ſue. Uiderūt xp̄m ī cruce pēdētē: agitauer̄t caput: ſifiliꝰ dei ē deſcēdat d̓ cruce. Nō deſcēdebatqͥ pot̓at: nō potētiā demōſtrabat: ſꝫ patientiā docebat. Si em̄ hͨ ill̓ dicētibꝰ d̓ cruce deſcēderet: qͣſi īſultātibꝰ ceſſiſſe videret̉: ⁊ victus opprobria tolerare nō potuiſſe crederet̉: magꝭ māſit ī cruce ill̓ īſultātibꝰ: fixꝰ illisnutātibꝰ. Iō enī ⁊ caput agitabant: qꝛ v̓ocapiti nō īherebāt. Docuit nos plane illepatientiā. Nā qd̓ ē fortiꝰ fec̄ qͥ noluit facere qd̓ iudei ꝓuocabāt: Ml̓to eſt em̄ potētius de ſepulchro ſurgere: qͣꝫ d̓ cruce deſcēdere. Qm̄ nō gaudebit īimicꝰ meꝰ ſuꝑ me.Gauiſi ſūt qͦ tūc: r̄ſurrexit chriſtꝰ: gl̓ificatꝰeſt chriſtꝰ. Uidēt mō in noīe ipſiꝰ ꝯuerti genꝰ hūanū: mō īſultēt: mō caput agītēt: īmoiā caput figāt: aut ſi agitāt caput: ſtupendo ⁊ mirādo agitēt. Mō em̄ dicūt: nunqͥdforte ille ē quē dixerūt Moyſes ⁊ ꝓphete?De illo em̄ dixer̄t. Sic̄ ouis ad īmolandūductꝰ ē: ⁊ ſic̄ agnꝰ corā tōdente: ſe ſine voce: ſic nō aperuit os ſuū: vulneribꝰ eiꝰ ſanati ſumꝰ. Uidemꝰ enī: qꝛ crucifixꝰ iſte ducitpoſt ſe genꝰ hūanū: ⁊ ſine cā dixerūt pr̄esnr̄i: occidamꝰ eū: ne ſeculū poſt illū pergat.Forte nō poſt eū ꝑgeret: ſi nō eſſet occiſuſ.In hͦ cognoui qm̄ voluiſti me: qm̄ nō gaudebit inimicꝰ meꝰ ſuꝑ me. Me aūt propter īnocentiā meā ſuſcepiſti. Uereꝓpt̓ īnocētiā: ꝓpt̓ ītegritatē ſine pctō: redditōeꝫ ſine d̓bito: flagella ſine merito: ꝓpt̓īnocētiā meā ſuſcepiſti me. Et cōfirmaſti me in cōſpectu tuo īeternū. Cōfirmaſti me ī eternū: infirmaſti ad tp̄s. Cōfirmaſti in ꝯſpectu tuo: infirmaſti in cōſpectuhoīm. Quid gͦ? Laudes illi: gl̓ia illi. Benedictꝰ dn̄s deꝰ iſrael. Ille eſt enī deꝰiſrael: deꝰ nr̄: deus Iacob. deꝰ minorꝭ filij:
deꝰ minoris ppl̓i. Nemo dicat: de iudeis hͦdixit: Nō ſū ego iſrl̓. Magis iudei nō ſūtiſrael. Maior enim filius: ipſe eſt ppl̓s reprobatꝰ: mīor ppl̓s dilectus. Maior ẜuietminori: mō impletū eſt: mō frēs nobis ſeruiūt iudei: tāqͣꝫ capſarij nr̄i ſūt: ſtudētibusnobis codices portāt. Audite in qͦ nobisiudei ſeruiūt: ⁊ nō ſine cā. Cayn ille fratermaior qͥ occidit mīorē fratrē accepit ſignūne occideretur: id eſt vt maneat ip̄e ppl̓s.Apd̓ illos ſūt ꝓphete ⁊ lex: in qua lege ⁊ inquibꝰ ꝓphetis chriſtꝰ p̄dicatꝰ eſt. Qn̄ agimꝰ cū paganis: ⁊ oſtendimꝰ hͦ euenire mō īeccl̓ia xp̄i: qd̓ an̄ p̄dictū ē de noīe xp̄i: d̓ capite ⁊ corꝑe xp̄i: ne putēt nos finxiſſe illasp̄dicatiōes: ex his rebꝰ q̄ accider̄t qͣs exiſtimant nos ꝯſcpͥſiſſe quaſi future eēt: ꝓferimꝰ codices iudeoꝝ. Nempe iudei īimicinr̄i ſūt: de chartꝭ īimici ꝯuincit̉ aduerſariꝰ.Oīa enī dn̄s diſtribuit: oīa ꝓ ſalutē nr̄a ordīauit. Predixit an̄ noſ: īpleuit hͦ tꝑe nr̄o.Et qͥ nōdū: impleuit: impleturus eſt: Itatenemꝰ redditorē: vt credamꝰ debitorem.Quia ⁊ illa q̄ nōdū dedit: dabit. Sicut eaq̄ nōdū dederat: dedit. Si qͥs ꝓbare vultvbi ſint ſcripta: legat Moyſen ⁊ ꝓphetas.Si aliqͥs ꝑſtrepit limicꝰ ⁊ dic̄: vos vob̓ ꝓphetias finxiſtꝭ: ꝓferant̉ codices iudeoꝝ:qꝛ maior ẜuiet mīori. Ibi legāt iſta p̄dictaq̄ mō videmꝰ impleta: ⁊ dicamꝰ oēs: Benedictꝰ dn̄s deus iſrael. A ſeculo ⁊ in ſeculū: ⁊ dicet omnis ppl̓s fiat fiat.Explicit Tractatus de psͣ. XLIncipit Tractatus de psͣ. XLIPrefatio.Lim eſt vt deſiderat aīa nr̄a in verbo dei gaude̓ vobiſcū: ⁊ ī illo vosſalutare qͥ eſt nr̄m adiutoriū ſalutare. Qd̓gͦ dn̄s dat audite ꝑ nos: ⁊ ī illo exultate nobiſcū ī ẜmōe eiꝰ: ⁊ ī veritatē ⁊ ī caritate eiꝰ.Pſalmū enī ſuſcepimꝰ: d̓ qͦ loq̄ndū ē vob̓cōgruū deſideriū noſtruꝫ. Cepit enim iſtepſalmꝰ a ſancto quodā deſiderio: ⁊ ait quiſic cantat. ¶ Expoſitio pſalmi.q Quſ ad fontes aquaꝝ: ita deUēadmodū deſiderat cerſiderat aīa mea ad te deus.Quis qͦ ē qui ſic cātat? Si volumꝰ nos ſumus. Et qͥd q̄ras extra qͥs nā ſit: cuꝫ in tuaptāte ſit eſſe qd̓ queriſ? Tn̄ nō vnꝰ hō eſt: ſꝫvnū corpꝰ eſt. Corpꝰ aūt chriſti eccl̓ia eſt:Nec ī oībꝰ qͥ ītrāt eccl̓iam īuenit̉ tale deſideriū: ſꝫ tn̄ qͥcūqꝫ ſuauitatē dn̄i guſtauer̄t:⁊ qd̓ eis ſapit agnoſcūt in cātico: nō putēt