PſalmusLVII

dentē: ſed ſeq̄ntē: redi inqͥt retro ſathanas.Ideo inquit ſathanas: qꝛ vis antecedereeum quē debes ſequi: ſi enī retro fueris etſecutꝰ fueriſ: iā nō eris ſathanas. Quid gͦSuꝑ hanc petrā edificabo eccl̓iam mea.Cōuertant̉ retrorſū ⁊ reuereant̉: qui volūtmihi mala. Maliuoli ſūt qui etiā cū benedicūt: qͣntū ī corde eoꝝ ē maledicūt. Dicꝭalicui: eſto chriſtianꝰ. Sꝫ ſis tu chriſtianꝰ.bonam rē dixit: ſed non illi imputat̉ quoddixit: ſed quo aīo dixit: quō īputatuꝫ eſt etiudeis qn̄ ille ex ceco natus factꝰ eſt vidēs.cū eū p̄merent inſultationibꝰ ⁊ arguerent:ait illis. Nūqͥd ⁊ vos diſcipuli eiꝰ vultꝭ eē?Et illi maledixerūt ei. Hoc ait euāgeliſta:Maledixerūt ei dicētes: Tu ſis diſcipulꝰeius. Illis maledicentibꝰ dn̄s benedixit.Fecit quod ille dixerunt: retribuit aūt illisqd̓ maledixerūt. Cōuertāt̉ retrorſū: ⁊ reuereāt̉: qͥ volūt mihi mala. Sūt āt alij nō boni qͥ bona volūt: ⁊ ip̄i cauēdi. Quo enī illimaledicūt: ⁊ dicūt bona nr̄a: ſed malo animo: ſic multi mala nr̄a bono aīo. Hoc dico: Qui dixerit tibi: tu ſis chriſtianꝰ: bonūtuū dic̄ malo animo. Qui aūt tibi dixerit:tanto melior nemo ſit in factis malis: quoniā laudator peccator in deſiderijs aīe ſue:⁊ qui iniqua gerit benedicit̉: mala tua dic̄laudās. Quo ille bona tua dicebat maledicēs: ſic iſte mala tua bn̄dicēs: ſed vtrūqꝫ genus hoſtis fuge: vtrūqꝫ caue. Ille ſeuit: ille blandit̉: vterqꝫ malꝰ. Ille iracūduſeſt: ⁊ ille in laude ſubdolꝰ. Ille rep̄henſoreſt: iſte laudator. Sꝫ ⁊ ille in rep̄henſōe inimicꝰ eſt: ⁊ ille ī laude ſubdolꝰ. Caue vtrūqꝫ: contra vtrunqꝫ ora. Qui enim orauitꝯuertantur retrorſum ⁊ ꝯfundant̉ qͥ volūtmihi mala: reſpexit ad alid̓ genus doloſemaliuolū: ⁊ falſo bn̄dicū. Ferant cōfeſtim confuſione ſuā: qui dicūt mihi euge euge. Laudāt falſo. magnꝰ vir:bonꝰ vir: lr̄atꝰ: doctus: ſed quare chriſtianus? Ea tua laudāt: que nobis laudari: illud rep̄hēdūt vn̄ gaudes. Sed ſi forte dicis: quid ī me laudes o hō: qꝛ vir bonꝰ: qꝛvir iuſtꝰ ſuꝫ: Si hͦ putas: chriſtꝰ me hoc fecit: ip̄m lauda. At ille: abſit: noli tibi iniuriā face̓: tu te ip̄m talē feciſti. Cōfundant̉tt ſuꝑte qͥ dicūt mihi euge euge. Exultet ⁊ᶠ iocundent̉ oēsˣ qui te queruntᶠ dn̄eNon querūt me: ſed querūt te: nō mihi eūge euge dicūt: ſed in illo ⁊ in te me glorificare vidēt: ſi qͥd habeo glorie: Qui em̄ gloriatur in dn̄o gloriet̉. Exultent ⁊ iocundēt̉

omnes qui te querūt dn̄e. Et dicāt ſemper magnificet̉ dn̄s. Quia ⁊ ſi ex peccatore fit iuſtꝰ: da gloriā illi qui iuſtificat īpium. Siue ergo peccator ſit: laudet̉ qͥ adindulgentā vocat: ſiue quis iā ambulet invia iuſticie: laudet̉ qui ad coronaꝫ vocat.Semꝑ magnificet̉ dn̄s ab his. Qui diligut ſalutare tuū. Ego aūt: Cui q̄rebāt mala: Ego aūt cuiꝰ aīam q̄rebāt̉: vtauferrēt eā. Sꝫ ꝯuerte te ad aliud genꝰ hominū. Ego autem cui dicebāt euge euge. Alia lr̄a.Egenꝰ ⁊ pauꝑ ſū. Nō eſt qd̓ ī me lau rmnēdicus ſū.detur. Diſcindat ille ſaccū meuꝫ: cooꝑiatme ſtola ſua. Uiuo ergo iam nō ego: viuitaūt in me chriſtꝰ. Si viuit in te chriſtꝰ ⁊ totum qd̓ boni habes chriſti eſt. totū qd̓ habebis chriſti ē: tu ꝑ te ip̄m qͥd es? Ego egenus ⁊ pauꝑ: Ego aūt nō diues: qꝛ nō ſumſuꝑbꝰ. Diues erat ille qui dicebat: Gratias tibi ago dn̄e: qꝛ nō ſum ſic̄ ceteri hoīes:publicanꝰ aūt erat pauꝑ qui dicebat: dn̄eꝓpitius eſto mihi peccatori. Ille de ſaturitate ructabat: ille de fame plorabat. Egenus ⁊ pauꝑ ſuꝫ. Et qͥd facturꝰ es O egene⁊ pauꝑ: mendica an̄ ianuā dei: pulſa ⁊ aꝑietur tibi. Ego aūt egenꝰ ⁊ pauꝑ ſum. Do Alia lr̄a.minꝰᶠ cura habebit mei. Iacta in doʳ ſollicitus eſt.minū curā tuā: ⁊ ſpera in eum ⁊ ip̄e faciet.Quid tibi curaturꝰ eſt? quid tibi ꝓuiſuruſHabeat tui curam qui fecit te: qui habuittui curā anteqͣꝫ eſſes: quō nō habebit curācū iam hͦ es qd̓ voluit vt eſſes? Iā em̄ fidelis es: iā ambulas in via iuſticie: curaꝫ tuinō habebit: qui facit ſolē ſuū oriri ſuꝑ bonos ⁊ maloſ: ⁊ pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ īiuſtos: teiam iuſtū ex fide viuentē negliget: deſeret:dimittet? Immo v̓o ⁊ hic fouet: ⁊ hic adiuuat: ⁊ hic neceſſaria ſb̓miniſtrat: ⁊ noxia reſecat. Dādo ꝯſolat̉ vt ꝑmāeaſ: feriēdo corripit ne pereas. Dn̄s curā habet tui: ſecurus eſto: ille ꝓteget qui te fecit. Ab artificꝭtui manu noli cadere: ſi cecideris iā a manu artificis frangeris. Ut aūt ꝑmaneas inmanu artificis: bona voluntas facit. Dicdeus meꝰ voluit ⁊ portabit ipſe: ⁊ tenebitipſe. Iacta te in illū: noli putare inane eſſevt qͣſi p̄cipiteris. Nō ita tibi videat̉. Illedixit: celū ⁊ terrā ego impleo: nuſqͣꝫ tibi deeſt: tu illi noli deeſſe: tu tibi noli deeſſe. Dominus curā habet mei. Adiutor meꝰ⁊ ꝓtector meus tu es: deus meusne tardauerꝭ. Inuocat: implorat: timet:ne deficiat. Ne tardaueris. Quid ē ne tardaueris? Niſi breuiati eſſent dies illi: non

ō habet.