TAAM.Pſalmus
ꝓmiſſor eſt donec det: cum dederit mutatverba: non dicit: adhuc dabo qd̓ ſe daturūdicebat: ſꝫ dicit dedi: mutauit verbū. Quare illi primo placuit hoc verbū: et qͣre illudmutauit? Quia tēporis ſui verbū fuit: et ꝓſuo tꝑe placuit. Qn̄ ꝓmittebat̉ tūc dicebatur: cū aūt datū eſt qd̓ ꝓmiſſum eſt: ablataſunt v̓ba ꝓmiſſiua: data ſunt completiua.Sacrificia gͦ illa tanqͣꝫ v̓ba ꝓmiſſiua ablata ſunt. Quid eſt qd̓ datū eſt completiuū?Corpꝰ qd̓ noſtis: qd̓ nō oēs noſtis: qd̓ vtinā qͥ noſtis oēs non ad iudiciū noueritis.Uidete qn̄ dictū eſt: Chriſtꝰ em̄ ille eſt dn̄snoſter: mō loquēs ex membris ſuis: mō loquēs ex ꝑſona ſua. Sacrificiū inqͥt ⁊ oblaAlia lr̄a. tionē noluiſti. Quid ergo? Nos iā hoc tꝑeraures. ſinę ſacrificio dimiſſi ſumꝰ? Abſit Corpꝰaūt ꝑfeciſti mihi. Ideo illa noluiſti vthoc ꝑficeres: illa voluiſti anteqͣꝫ hoc ꝑficeres. Perfectio ꝓmiſſoꝝ abſtulit v̓ba promittētia. Nā ſi adhuc ſūt ꝓmittētia: nōdūimpletū eſt qd̓ ꝓmiſſum ē. Hoc ꝓmittebat̉quibuſdā ſignis: ablata ſunt ſigna ꝓmittētia: qꝛ exhibita ē veritas ꝓmiſſa. In hͦ corpore ſumꝰ: huiꝰ corporis ꝑticipes ſumꝰ: qd̓accipimꝰ nouimꝰ: ⁊ qͥ nō noſtis noueritis:⁊ cuꝫ didiceritis nō ad iudiciū accipiatis.Qui em̄ māducat ⁊ bibit indigne: iudiciūſibi māducat ⁊ bibit. Perfectū em̄ ē nobiscorpꝰ: ꝑficiamur in corꝑe. Sacrificiū ⁊ oblationē noluiſti: corpus autē ꝑfeciſti mihi.Holocauſta etiā ꝓ delicto nō peato nō tiſti: tūc dixi ecce venio. Nūquid exponendū eſt ſacrificiū ⁊ oblationē noluiſti:corpꝰ aūt ꝑfeciſti mihi: holocauſta etiaꝫ ꝓdelicto n̄ petiſti? Et q̄ petebat ātea: Tūc dixi: ecce venio. Tempꝰ ē vt veniāt q̄ ꝓmittebant̉: qꝛ auferunt̉. Et vere fratres mei attendite illa ablata: hec impleta. Det mihimō gens iudaica ſacerdotē: Ubi ſūt ſacrificia illoꝝ? Certe perierūt: certe ablata ſūt.Nūquid tūc reprobaremꝰ ea? Reprobamus mō: qꝛ ſi mō velis facere intēporale ēnō eſt opportunū: nō cōgruit. Adhuc promittꝭ: iā acciꝑe. Remāſit illis quoddā qͥd̓celebrēt: ne oīo ſine ſigno r̄manerēt. Caynem̄ maior frater qui occidit minorē fratreꝫaccepit ſignū ne qͥs eū occideret: ſicut ſcriptū eſt in Geneſi. Poſuit deꝰ Cayn ſignūvt nemo eū occideret. Proinde ⁊ ip̄a gēsiudea manet ꝑ oēs gentes ſubdita iuri romano. In ius romanū cōfluxerūt: ſuꝑſtitōnes cōicauerūt. Poſtea inde ceperūt ꝑgratiā dn̄i nr̄i ieſu chriſti ſeꝑari. Illa v̓o ſic
māſit cū ſigno ſuo: cū ſigno circūciſiōis: cūſigno azymoꝝ ſic māſit: nō ē occiſuſ Cayn:nō ē occiſus: habet ſignū ſuū. Maledictꝰ ēa terra q̄ aꝑuit os ſuū exciꝑe ſanguinē fratris eius de manu eiꝰ. Ille em̄ fudit ſanguinē nō excepit. Ille fudit: alia terra excepit:⁊ ab ea terra q̄ os aperuit ⁊ excepit: ille maledictus ē: ⁊ ip̄a terra q̄ ore excepit ſanguinē: eccl̓ia ē. Ab hac gͦ ille maledictꝰ ē: et illeſanguis clamat de terra ad me. De hac em̄terra dixit dn̄s: Uox ſanguis fratrꝭ tui clamat ad me de terra. Clamat inqͥt ad me deterra. Cla mat ad me: ſed ſurdꝰ eſt qͥ ſanguinem fudit: qꝛ nō bibit. Illi gͦ ita ſunt: tanqͣꝫCayn cū ſigno. Sacrificia v̓o q̄ ibi fiebantablata ſūt: ⁊ qd̓ eis remāſit ad ſignū Cayniam ꝑfectū ē ⁊ neſciūt. Agnū occidūt: azyma comedūt: Paſcha noſtrū īmolatus eſtchriſtꝰ. Ecce agnoſco agnū occiſū: qꝛ īmolatus ē chriſtꝰ. Quid d̓ azymis? Itaqꝫ inqͥt diē feſtū celebremꝰ: nō in fermēto veterineqꝫ in fermento malicie et malignitatis.On̄dit qͥd ſit vetꝰ fermētū. Uetus farina ē⁊ acuit: ſed ī azymis ſinceritatis ⁊ veritatꝭ.In vmbra remāſerunt: ſolem glorie ferrenon poſſunt. Iam nos in luce ſumꝰ: tenemus corpus chriſti: tenemꝰ ſanguinē chriſti. Si habemus nouam vitam: cantemuscanticū nouū: hymnū deo noſtro. Holocauſta ꝓ delicto non petiſti: tunc dixi: eccevenio. In capite libri ſcriptum eſtde me vt facerem voluntate tuam:deus meus volui: ⁊ legem tuam inmedio cordis mei. Ecce ad mēbra reſpexit: ecce ip̄e fecit voluntatē patris. Sedin quo capite libri ſcriptum eſt de illo? Fortaſſe in capite libri huius pſalmorū. Quidenim longe petamus: aut alios libros inquiramus? Ecce in capite libri pſalmorumſcriptum eſt: Beatus vir qui non abijt incōſilio imꝑiorū: ⁊ in via peccatorū nō ſtetit: ⁊ in cathedra peſtilentiarū nō ſedit: ſedin lege domini volūtas eius fuit: et in lege̓ Ilia lr̄a.eiꝰ meditabit̉ die ac nocte. Benenū/ Annūciaui.ciaui iuſticiam tuam in eccleſia magna: Alloquit̉ membra ſua: hortat̉ quodfecit vt faciant: Annūciauit: annūciemuſ:paſſus eſt ꝯꝑatiamur: glorificatus ē cōglorificabimur. Annūciaui iuſticiam tuam ineccleſia magna. Ꝙ magna? Toto orbe terrarum. Ꝙ magna? In omnibus gentibus. Quare ī omnibus gentibꝰ? Quia ſemen eſt Abrae in quo benedicent̉ omnesgentes. Quare in omībus gentibꝰ? Quia