PſalmusLLLI.
a deo p̄ter ip̄m deū. Sꝫ tu ip̄m deū tuū pete.Immo v̓o ꝯtēptis alijs ꝑge ad illū: obliuiſcēs alia memēto illiꝰ: relinquēs retro alia:extendere in illū. Ip̄e certe auerſum correxit: ip̄e ducit rectum. Ergo ſit ip̄e ſpes tua:qui ducit ⁊ perducit. Quo ducit: ⁊ quo ꝑducit? Terrene auaricie fundos querebaſ:terraꝫ poſſidere cupiebas: vicinos excludebas: illis excluſis: alijs vicinis inhiabas⁊ tamdiu tenebas auariciaꝫ donec ad littora ꝑuenires. Perueniēs ad littora inſulas concupiſcis: poſſeſſa terra: celuꝫ fortevis prendere. Relinque omnes amores:pulchrior eſt ille qui fecit celum ⁊ terram.Beatꝰ vir cuiꝰ eſt nomē domini ſpes eius:⁊ nō reſpexit in vanitates ⁊ inſanias mendacēs. Un̄ em̄ inſanie mēdaces? Inſaniamendax: ſanitas verax. Que vides bonafalleris: ſanus nō es: nimia febre freneticꝰfactus es: verū non eſt quod amas. Laudas aurigam: clamas aurige: inſanis ī auriga. Uanitas ē: inſania mendax eſt. Noneſt ait: nihil melius: nihil delectabilius.Quid facio febrienti? Si eſt in vobis miſericordia: orate ꝓ talibus: quia ⁊ ip̄e medicus plerūqꝫ in deſperationē conuertit̉ adeos qui circūſtant lachrymātes in domo:qui pendent ex ore eius audire ſententiā d̓egroto et periclitante. Stat anceps medicus: non videt bonū quod ꝓmittat: timetmalū ꝓnunciare ne terreat: modeſtā tn̄ plane iſte cōcipit ſententiā: Bonus deus oīapoteſt: orate ꝓ illo. Quē itaqꝫ ꝯprehendāiſtoꝝ inſanorū? Quis me audiat? qͥs eorūnos nō miſeros dicat? Quia cū eis nō inſanimꝰ: amiſiſſe nos putant magnas ⁊ varias voluptates in quibꝰ ip̄i inſaniunt: necvident qꝛ mendaces ſunt. Qn̄ illi ouū inuito vel calicē ſalutarē porrigo: ſaucio: qͦmodo reficiam? Quid inuenio ne inedia deficiat: ⁊ ad ſanitatem perueniat? Hortor vtreficiat: pugnos parat: ſeuire vult in medicū. Et ſi ꝑcuſſerit diligat̉: ⁊ ſi iniuriā feceritnon relinquat̉. rediturus eſt ad mentē gratias acturus. Ꝙ multi hic cognoſcūt: vident ſe inuicem: ⁊ loquūtur d̓ ſe in eccleſiadei: in eccleſie ſancte gremio attendūt ſtudia ſua iam bona circa verbū dei: circa officia ⁊ obſequia caritatis: ad frequētandūgregē chriſti nō recedere de eccleſia: vidēt⁊ loquūt̉ ad inuicē de inuicē. Quis eſt iſtecirciſſarius? Quis eſt iſte amator ⁊ laudator illius venatoris illiꝰ hiſtrionis? De alioloquitur: ⁊ ille de ip̄o. Certe iſta ſunt: certe
gaudeamꝰ de talibꝰ: Si gaudemꝰ de talibꝰnō deſꝑemꝰ d̓ talibꝰ. Oremꝰ ꝓ ip̄is fratrescariſſimi: inde creſcit numerꝰ ſctōꝝ: de numero qui erat impioꝝ. Et nō reſpexit ī vanitates et inſanias mendaces. Ille vincittalem: ⁊ cum vincit ꝓnunciat: quaſi diuinus vult eſſe. Affectat diuinitatem amittendo fontem diuinitatis: et ſepe ꝓnunciat: ⁊ ſepe fallitur. Quare hoc? Quia inſanie mendaces ſunt. Quare autē aliquādoꝓueniunt que dicunt? Ut adducant inſanos: vt amando ibi ſpeciem veritatis incurrant laqueum falſitatis. Retro ſint: relinquātur amputent̉. Si membra noſtraerant mortificent̉: Mortificate inquit mēbra veſtra que ſunt ſuper terram. Sit ſpesnoſtra: deꝰ noſter: Qui fecit omnia meliorē oībꝰ qͥ pulchra fecit: pulchrior ē oībꝰ qͥ ſortia fortior ē: qͥ magna maior ē: qͥcquid amaueris: ille tibi erit. Diſce amare ī creaturacreatorē: ⁊ ī factura factorē: ne teneat te qd̓ab illo factū eſt: ⁊ amittas euꝫ a quo et ipſefactus es. Ergo beatus vir cuius eſt nomen domini ſpes eius: ⁊ non reſpexit ī vanitates ⁊ inſanias mendaces. Forte nobisdicturus eſt: qui verſu iſto percuſſus corrigi voluerit: et quē occupauerit timor illeiuſticie fidei: ⁊ volēs ceperit ambulare anguſtam viam: dicturus eſt nobis: ambulare non durabo: ſi nihil expectabo. Quidergo facimus fratres? Dimiſſuri eum ſumus? Sine ſpectaculo morietur: non ſubſiſtet: non nos ſequit̉: Quid ergo faciemꝰ?Demus ꝓ ſpectaculis ſpectacula. Et queſpectacula daturi ſumus chriſtiano homini: quem volumus ab illis ſpectaculis reuocare? Gratias ago dn̄o deo noſtro: ſequēti verſu pſalmi oſtendit nobis: que ſpectatoribus ſpectare volētibus: ſpectaculapreberemus: ⁊ oſtendere debeamus. Ecceauerſus fuerit a circo: a theatro: ab amphitheatro: querat quod ſpectat: prorſus querat: Non eum relinquimꝰ ſine ſpectaculo.Quid ꝓ illis dabimus; Audi quid ſequitur. Multa feciſti tu domine deꝰmeus mirabilia tua. Miracula hominū ītuebat̉: intēdat mirabilia dei: Multafecit dn̄s mirabilia ſua: hͨ reſpiciat. Quareilli viluerūt? Aurigā laudaſ regentē qͣtuorequos: ⁊ ſine labe atqꝫ offenſiōe currētes.Forte talia miracula ſpiritualia nō fecit dominus. Regat luxuria: regat ignauiā: regat iniuſticiam: regat imprudentiā: motusiſtos qui nimiū lapſi hec vitia faciūt: regat
p 4