PſalmusXXXVII
tigerꝭ cū ab illo increparꝭ. Quē em̄ diligitdn̄s corripit: flagellat aūt oēm filiū quē recipit. Iō gͦ nō inſultēt inimici mei: nō magna loquant̉: ⁊ ſi flagellat me pr̄ meꝰ. In flagella ꝑatus ſū: qꝛ mihi hereditas p̄parat̉.Nō vis flagellū: nō tibi dat̉ he̓ditas. Oīsem̄ filiꝰ: neceſſe ē vt flagelletur. Uſqꝫ adeooīs flagellat̉: vt nec illi peꝑcerit qͥ pctm̄ nōAua lr̄a. habuit. Qm̄ ego in flagella paratus ſum.rin cōſpectū Et dolor meꝰᶠ an me e ſemꝑ. Quismeo ſemper. dolor? Forte de flagello. Et ve fratres meivere dicā vob̓. Flagella ſua dolent hoīes:quare flagellant̉ nō dolēt. Nō erat iſte ſic.Audite fratres mei: neſcio qui ſi dānū patit̉ ꝓcliuior eſt: vt dicat indigne paſſus ſū:qͣꝫ vt cōſideret quare paſſus ſit: dolēs dānū pecunie nō dolens iuſticie. Si peccaſtitheſaurū tuū īteriorē dole: Nihil habes indomo: ſed forte inanior corde. Si aūt plenū eſt cor bono ſuo deo tuo: qͣre nō dicis:dn̄s dedit: dn̄s abſtulit: ſicut dn̄o placuitita factū eſt: ſit nomē dn̄i bn̄dictum? Un̄ gͦiſte dolebat? De flagello quo flagellabat̉?Abſit. Et dolor meꝰ inqͥt an̄ me ē ſp. Et qͣſidiceremꝰ: qͥs dolor vn̄ dolor? Qm iniquitate meāᶠ ꝓnūciabo: ⁊ curā gera ꝓ pctō meo. Ecce vn̄ dolor. Nō de⁊ cogitabo. flagello dolor: de vulnere nō de medicina.Nā flagellū medicamētū ē ꝯtra pctā. Audite fratres: chriſtiani ſumꝰ: ⁊ tn̄ plerūqꝫ ſifiliꝰ cuiuſquā moriat̉: plāgit illū: ſi peccetnō illū plangit. Tūc plāgeret: tūc doleret:cū peccantē videret: tūc moduꝫ īponeret:tūc normā viuēdi doce̓t: diſciplinā daret.Aut ſi fecit ⁊ ille nō audiuit: tūc erat plāgēdus: tūc peius mortuꝰ luxurioſe viuēs: qͣꝫmoriēdo luxuriā finiens. Tūc gͦ qn̄ iſta faciebat in domo tua: n̄ ſolū mortūⁱ erat: ſꝫ etputebat. Hec dolēda ſūt: illa ſuſtinēda: ilia ferēda: iſta plāgēda. Plāgēda aūt: quōaudiſtis plange̓ iſtū: qm̄ iniqͥtatē meā egoꝓnūcio: ⁊ cura gerā ꝓ pctō meo. Ne ſecurus ſis cū ꝯfeſſus fueris pctm̄: tanqͣꝫ ſꝑ p̄paratꝰ ad ꝯfitendū ⁊ cōmittendū peccatū.Sic ꝓnuncia iniquitatē tuā: vt ⁊ curā geras ꝓ pctō tuo. Quid ē curā gerere ꝓ peccato tuo? Curā gerere ꝓ vulne̓ tuo. Si diceres curā gerā ꝓ vulnere meo: qͥd intelligeret̉ niſi dabo oꝑā vt ſanet̉? Hoc ē .n. curā gerere ꝓ delicto: ſꝑ niti: ſꝑ intendere: ſꝑſtudioſe ⁊ ſedule age̓: vt ſaneſ peccatū. Ecce de die in diē plangis pctm̄ tuū: ſꝫ forte lachryme currūt ⁊ manꝰ ceſſant. Fiāt elemoſyne: redimāt̉ pctā: gaudeat indigēs d̓ da
to tuo: vt ⁊ tu gaudeas de dato dei. Egetille: eges ⁊ tu: eget ille ad te: eges ⁊ tu ad deum. Tu cōtēnis egentē tui: deꝰ nō cōtemnit egentē ſui. Ergo īpleto tu egētis inopiam: vt impleat deꝰ interiora tua. Hoc ē curā gerā ꝓ peccato meo: faciā oīa quecūqꝫfaciēda ſūt ad abluendū ⁊ ſanandū peccatū meū. Et curā gerā ꝓ pctō meo. Inimici aūt mei viuet: Bn̄ eſt eiſ: gaudētin ſeculi felicitate: vbi ego ⁊ laboro ⁊ rugioa gemitu cordis mei. Quō viuēt īimici illius: qꝛ iam dixit de illis: qm̄ locuti ſunt vanitatē? Audio in alio pſalmo: quorū filij ſicut nouelle cōſtabilite. Sed ſuꝑius dixerat: quoꝝ os locutū ē vanitatē: filie eoꝝ cōpoſite ſic ſimilitudo tēpli: cellaria eoꝝ plena eructātia ex hͦ in hoc: boues eoꝝ craſſi:oueſ eoꝝ fecūde ml̓tiplicātes ī exitibꝰ ſuiſ:nō ē ruina ſepiſ: neqꝫ clamor ī plateiſ eoꝝ.Uiuāt gͦ inimici mei: hͨ vita ē hāc laudāt:hāc amat: hāc malo ſuo hn̄t. Quid .n. ſeqͥt̉? Beatū dixer̄t ppl̓m cui hͨ ſt̓. Quid aūttu qͥ curā geris ꝓ peccato tuo? Quid tu qͥꝓnūcias iniqͥtatē tuā? Beatꝰ inqͥt ppl̓s cuius eſt dn̄s deꝰ ip̄ius. Inimici aūt mei viuēt. Et cōfirmati ſūt ſuꝑ me ⁊ multiplicati ſunt qͥ me oderūt inique.Quid ē qͥ oderūt inique. Bona ſibi volētē oder̄t: qͥ ſi redderēt mala ꝓ mal̓: bōi nōeēt: qͥ ſi nō redderēt bōa ꝓ bonis ingͣti eſſent: reddūt aūt mala ꝓ bonis qꝛ oderuntiniq̄. Tales fuer̄t iudei: venit ad illos chriſtus cū bonis: reddider̄t illi mala ꝓ bonis.Cauēte hͦ malū fratres: cito ſb̓intrat: qꝛ diximus tales erant iudei: ne putet vnuſqͥſqꝫveſtꝝ lōge ſe exceptū. Corripiat te aliquisfrater tuꝰ bonū tibi volēs: oderꝭ illū ⁊ talises. Et videte qͣꝫcito fiat qͣꝫ facile: euitate tāmagnū malū: tā agile pctm̄. Detrahebat mihi qͥ retribuūt mala ꝓ boiſꝫ po. detrah̓qm̄ ꝑſecutꝰⁱ ſum iuſticiā. Iō mala ꝓ t ſequebatbois. Quid ē ꝑſecutꝰ ſū iuſticia? Nō dimi bonitatem.ſi. Ne forte ꝑſecutionē ſꝑ in malo ītelligasꝑſecutꝰ dixit ꝑfecte ſecutꝰ ſū iuſticiā. Qm̄ꝑſecutꝰ ſū iuſticiā. Et audi caput noſtrumeuidēs in paſſiōe. Et ꝓijcerūt me dilectuꝫtāqͣꝫ mortuū abominatū. Parū erat mortuuꝫ: qͣre abominatū? Quia crucifixū. Etem̄ hͨ mors crucꝭ magna apd̓ eos abomīatio erat: nō intelligētes in ꝓphetia dictū eſſe: Maledictꝰ oīs qͥ pēdet in ligno. Nō .n.ip̄e attulit mortē: ſꝫ hic īuenit de maledictopͥmi hoīs ꝓpagatā: ⁊ eādē mortē nr̄am ſuſ
Alia lr̄.rannūciabe
Ali aln̄f Qui re. ij.