PſalmusXXXIIII.

tis diuitijs obuolutā: lamentatiōis pompam exhibentes: plangentē familiā: turbāobſequētiū p̄cedentē ac ſequētem: cū corpus efferebat̉: marmoratas: aurataſqꝫ memorias. Nam ſi hec interrogatis: reſpondent vobis falſo: quod multoꝝ nō leuiterpeccatoꝝ: ſed oīno ſceleratorū mors optima eſt: qͥ ſic plangi: ſic cōdiri: ſic cōtegi: ſicefferri: ſic ſepeliri meruerūt. Sꝫ interrogate euāgeliū: ⁊ oſtendit fidei veſtre: in penisardentē animā diuitꝭ: quā nihil adiuuerūtomnes honores ⁊ obſeqͥa: que mortuo corpori eius viuentiū vanitas p̄buit. Sed qꝛmulta ſunt genera peccatoꝝ: ⁊ nō eſſe peccatorem difficile eſt: aut fortaſſe in hac vita non poſſibile: ſubiecit ſtatim cuius generis peccatoꝝ eſſet mors peſſima. Et quioderūt iuſtū: inquit: delinquet. Quēiuſtū: niſi eum qui iuſtificat impiū? Quemiuſtū: niſi dn̄m Ieſum chriſtū: qui eſt etiaꝫꝓpitiatio peccatoꝝ nr̄oꝝ? Qui gͦ hūc oderat mortē peſſimā hn̄t: Quia ī peccatꝭ ſuismoriunt̉: qui ꝑ eū deo nr̄o nō recōciliant̉.¶ Redimet em̄ dominꝰ aīas ſeruorū ſuorū. Scd̓m animā em̄ intelligēda ēmors peccatorū peſſima aut optima: nonẜm corpora: aut cōtumelias: aut honoresAlia lr̄a. quos homīes vident. Et nō delinquetreo. omnes qͥ ſperāt in eū. Iſte eſt modꝰhūane iuſticie: vt vita mortalis quātūlibetꝓficiat: qꝛ ſine delicto eſſe non pōt: in hͦ nōdelinquat: dū ſperat in eū in quo eſt remiſſio delictoꝝ: Amen.¶ Explicit Tractatus de psͣ. XXXIII.Incipit Tractatus de psͣ. XXXIIII.Prefatio.ſp) Salmū iſtū nobis a iubētibꝰ fratribꝰ⁊ coepiſcopis meis impoſitū eſſe adtractandum: nouerit caritas veſtra: voluerunt vt in cominꝰ aliqͥd audiamꝰ. Ab illoem̄ oēs audiuimꝰ: a quo ꝑiter diſcimꝰ: ⁊ incuiꝰ ſchola cōdiſcipuli ſumꝰ. Titulꝰ ipſiusmorā nobis nō facit: Breuis ē em̄ ad intelligendū: maxime nutritis in eccl̓ia dei: nōdifficilis: Habet em̄: Ipſi Dauid. Dauid interp̄tat̉ manu fortis: vel deſiderabilis. Pſalmus gͦ manu forti ⁊ deſiderabili:qui noſtrā mortē vicit: qui nobis vitā ꝓmiſit. In hoc em̄ manu fortis: quia mortē noſtrā vicit: In hͦ deſiderabil̓: qꝛ vitā eternāꝓmiſit. Quid .n. fortiꝰ manu hac: q̄ tētigitloculū ⁊ mortuꝰ r̄ſurrexit? Quid fortiꝰ mauhac q̄ mūdū vicit: nō ferro armata: ſꝫ lignotrāſfixa? Quid aūt deſiderabiliꝰ eo que nō

vidētes martyres mori voluerūt: vt ad illūvenire mererent̉? Ergo pſalmus illi: illi cornoſtrū: illi lingua nr̄a digna cantet: ſi tamēip̄e dignabit̉ donare qd̓ cantet. Nemo illicantat digna: niſi qͥ ab illo acceꝑit qd̓ cantare poſſit. Deniqꝫ hoc qd̓ mō cantamus:ſpū eiꝰ dictū eſt ꝑ ꝓphetā eiꝰ: ⁊ in eis v̓bisibi nos agnoſcimꝰ ⁊ ip̄m. Nec iniuriā facimus: qꝛ dicimꝰ nos ⁊ ip̄m: qm̄ cū eſſet ī celo ſic clamauit: quid me ꝑſequeris: cū eumnemo tangeret: ⁊ nos in terra laboraremꝰ.Ergo vocē eius audiamꝰ: nūc corꝑis: nūccapitis. Eſt em̄ pſalmꝰ iſte inuocās deumcōtra inimicos ī tribulatiōibus huiꝰ ſeculi:Et vtiqꝫ ipſe ē chriſtꝰ: tribulato tūc capite:⁊ tribulato nūc corꝑe: tamē ꝑ tribulatiōesomnibꝰ mēbris ſuis dans vitā eternā: quāꝓmittēdo deſiderabilis factꝰ eſt.ermo primꝰ de prīa ꝑte pſalmiUdica: inquit: dn̄e nocentesme: ⁊ expugna expugnātesnos? Et vnde hoc nobis p̄ſtat deꝰ? App̄me. Si deus ꝓ nobis: quis cōtrahende: inquit: arma ⁊ ſcutu: ⁊ exurge in adiutoriū mihi. Magnū ſpectaculū eſt videre deū armatū ꝓ te. Et qd̓ eiꝰſcutū: que arma? Dn̄e inqͥt alio loco homoiſte qͥ ⁊ hic loquit̉: Ut ſcuto bone volūtatiſtue coronaſti nos. Arma aūt eius quibusnō ſolū nos muniat: ſed etiā ꝑcutiat inimicos: ſi bn̄ ꝓfecerimꝰ ⁊ nos erimꝰ. Sicut em̄nos vt armemur ab illo habemꝰ: armat̉ denobis. Sed ipſe ſic ip̄e de his armat̉ quosfecit: nos de his armamur que ab ip̄o accepimus qui nos fecit. Dicit hec quodamloco arma noſtra apoſtolus ſcutū fidei: etgaleā ſalutis: ⁊ gladiū ſpiritus qd̓ eſt v̓būdei. Armauit nos talibꝰ armis: qualibꝰ auditis laudabilibꝰ: ⁊ inuictis: inſuꝑabilibuſ⁊ ſplēdidis: ſpūalibꝰ ſane atqꝫ inuiſibilibꝰ.quibꝰ ⁊ hoſtes inuiſibiles expugnamꝰ. Sivides hoſtē tuū: videant̉ arma tua. Armamur earū rerū fide: quas nō videmꝰ: ⁊ ſternimus hoſtes quos nō videmus. Uerū tn̄cariſſimi: arma iſta ne putetis ſic eſſe: vt qͣſiquod ſcutū eſt: ſemꝑ ſcutū ſit. aut quod galea eſt: ſemꝑ galea ſit. aut qd̓ lorica eſt: ſemper lorica ſit. In iſtis em̄ armis corporalibus ita eſt: qͣꝫqͣꝫ ⁊ de ferro que fiunt mutaripoſſint: vt ex gladio fiat ſecuris: tamē ip̄mapoſtolū videmus dixiſſe quodaꝫ loco: loricam fidei: ⁊ alio loco dixiſſe: ſcutuꝫ fidei.Ergo ip̄a fideſ: ⁊ lorica poteſt eſſe: ⁊ ſcutū.Scutū ergo ē quia tela inimicoruꝫ excipit