PſalmusXXXIII
Dominus em̄ eſt pax noſtra: reſurrexit etaſcendit in celū. Quere pacē ⁊ ſequere illam: quia tu cū ſurrexerꝭ: hoc mortale mutabit̉: ⁊ āplecteris pacē: vbi tibi nemo moleſtus erit. Ibi eſt ꝑfecta pax: vbi nō eſuries. Nam hic tibi pacē facit panis: ſubducpanē: ⁊ vide quale bellū erit intra viſceratua. Ipſi iuſti quomō gemūt hic fratres:vt ſciatis qꝛ querimus hic pacē: cōſequemur aūt in fine. Sed ex parte hic habeamꝰvt ex toto illic habere mereamur. Quid ēex parte? Cōcordes ſimus hic: diligamusꝓximū quomō nos: ſic dilige fratrē quomō teipſuꝫ: habe cū illo pacē. Sed nō poſſūt niſi exiſtere aliquā: quō inter fratres ⁊inter ſanctos extiterūt: inter Barnabaꝫ ⁊Paulū. ſed nō que occiderēt ꝯcordiā: nōqͥ interimerēt caritatē. Nā ⁊ tibi ipſi reſiſtꝭaliquādo: ⁊ tn̄ nō te odiſti. Oīs em̄ quē penitet aliquid rixat̉ ſecuꝫ. Peccauit: redit:iraſcitur ſibimetipſi hoc feciſſe: illud commiſiſſe. Rixam ergo ſecum habet: ſed iſtarixa ad ꝯcordiā tendit. Uide quomō ſecūrixetur: ⁊ dicat quidaꝫ iuſtus: Quare triſtis es aīa mea: ⁊ quare ꝯturbas me? Spera in dn̄o qm̄ ꝯfitebor illi. Cū dicit animeſue: quare ꝯturbas me: turbabat illū. Uolebat forte ipſe pati ꝓ chriſto: ⁊ anima ipſius cōtriſtabat̉: Et ille qͥ ſciebat ⁊ dicebat:Quare triſtis es anima mea ⁊ quare ꝯturbas me: pacē adhuc nō ſecū habebat: ſedex mēte herebat chriſto: vt ſequeret̉ illumanima eius: ⁊ nō illū cōturbaret. Ergo q̄rite pacē fratres: dn̄s dixit: hec loquor vobis vt in me habeatis pacē. Pacē in terravobis nō ꝓmitto. In iſta vitā pax vera nōeſt: nec traquillitas. Gaudiū īmortalitatꝭ:ſocietas angeloꝝ ꝓmittit̉: ſꝫ qͥſqͥs nō illā cūh̓ ē queſierit: nec illā habebit cuꝫ venerit.Oculi domini ſuper iuſtos? Noli ergo timere: labora: oculi dn̄i ſuꝑ te ſūt.Et aures eiꝰʸ ad p̄ceſ eoꝝ. Quid visāplius. Si murmurantē ſeruū ī domo magna nō audiret paterfamilias: quereret̉ etdiceret: quāta hic patimur: ⁊ nemo noſ audit? Nunqͥd dicis illud de deo: quāta hicpatior: ⁊ nēo me audit? Si audiret me: forte dicis: tolleret mihi tribulationē. Clamo⁊ tribulor. Tantū tu tene vias eius. Et qn̄tribularis: audit te. Sꝫ medicꝰ eſt. Adhucputrehabes neſcio quid. Clamas. Sꝫ adhūc ſecat: ⁊ nō tollit manū: niſi ſecuerit qͣntū videt̉. Etem̄ medicus crudelis eſt: qͥ exaudit hominē: ⁊ parcit vulneri ⁊ putredi-
ni. Matres quomō fricant in balneis adſalutem filios? Nōne paruuli clamāt intermanus eaꝝ; Ille ergo crudeles ſunt vt nōparcant: nō exaudiant lachrymas. Nōneplene ſunt pietate? Et tamē clamāt pueri:⁊ nō eis parcit̉. Sic ⁊ dens noſter plenꝰ eſtcaritate: ſed ideo videt̉ nō exaudire vt ſanet ⁊ parcat in ſempiternū. Oculi dn̄i ſuꝑiuſtos: ⁊ aures eius ad p̄ces eoꝝ. Forte dicūt mali: ego ſecurꝰ facio mala: qꝛ non ſuꝑme ſunt oculi dn̄i. Iā deus ad iuſtos attēdit: me nō videt: ⁊ qͥcquid fecero ſecurꝰ facio. Statim ſubiecit videns cogitationeshoīm ſpūſſanctus ⁊ ait: Oculi dn̄i ſuꝑ iuſtos: ⁊ aures eiꝰ ad p̄ces eorū. Uultꝰaūt dn̄i ſuꝑ faciētes mala: vt ꝑdatde terra memoriā eoꝝ. Clamauerūt iuſti ⁊ dn̄s exaudiuit eos: ⁊ex Alia ir̄aoībus tribulationibus eorūᶠ eruit liberauit.eos. Iuſti erāt tres pueri: de camino clamauerūt ad dn̄m: ⁊ laudibꝰ eoꝝ ignes friguer̄t. Accēdere ⁊ lede̓ flāma n̄ potuit laudātes deū īnocētes ⁊ iuſtos pueros: ⁊ eruit eos de flāma. Dicit aliqͥs. Ecce vere iuſti qͥ exauditi ſūt: ſicut ſcriptū ē: Clamauerunt iuſti: ⁊ dn̄s exaudiuit eos: ⁊ ex oībustribulationibꝰ eoꝝ eruit eos: Ego aūt clamaui: ⁊ nō me eruit: Aut ego nō ſū iuſtus:aut nō facio q̄ mihi iubet: aut forte me illenō videt. Noli timere: tm̄ fac qd̓ iubet. Etſi te nō eruit corꝑaliter: eruet ſpūalit̓: Illeem̄ qͥ tulit d̓ flāma tres pueros: nūqͥd tulitde flāma machabeos? Nōne illi in ignibꝰhymnizabāt: illi in ignibꝰ expirabāt? Deꝰtriū pueroꝝ: nōne ipſe eſt ⁊ machabeorū?Illos eruit: ⁊ illos n̄ eruit: īmo vtroſqꝫ eruit. Sed tres pueros ſic eruit: vt ⁊ carnalesꝯfūderent̉. Machabeos aūt iō nō ſic eruit: vt illi qͥ ꝑſeq̄bant̉ in penas maiores irēt:cū putabat ſe opp̄ſſiſſe martyres dei. Eruit Petrū qn̄ venit ad illū angelus: cū eſſetin vincul̓: ⁊ ait illi: Surge ⁊ exi: ⁊ ſubito ſoluta ſunt vincula: ⁊ ſecutꝰ eſt angelū: ⁊ eruit illū. Nunqͥd Petrꝰ ꝑdiderat iuſticiā: qn̄nō illū eruit de cruce? Nō eruit nūc: ⁊ eruittūc. An iō diu vixit vt iniuſtꝰ fieret. Forteplus eū exaudiuit poſtea qͣꝫ prius: qn̄ illūvere de omnibus preſſuris eruit. Nam qn̄primū illum eruit: quanta ille pertulit poſtea? Illuc em̄ miſit poſtea: vbi nihil malipati potuiſſet. Iuxta e dominꝰ his Alia lr̄a.qui obtriuerūt cor: ⁊ humiles ſpiſaluos faciet. Altꝰ eſt deꝰ: hūilis ē chriſtianꝰ. Si vult vt altus deꝰ vicinet̉: ille hu-
f̄ qui tribulatoſuūt corde.ſaluabit.