PſalmusXXXIII

infirmitatis ſue. Et qd̓ forinſecꝰ infirmabatur: tanqͣꝫ in ſaliua apparebat. intus aūt diuina virtꝰ tanqͣꝫ barba tegebat̉. Ergo hūilitas nobiſ cōmēdat̉. Eſto hūilis: ſi vis bn̄dicere dn̄m in omni tēꝑe: ⁊ ſꝑ laus eius ſitin ore tuo: qꝛ ⁊ Iob non tm̄ bn̄dixit dn̄m:qn̄ abūdabat illi oīa quibꝰ eū legimus diuitē fuiſſe: ⁊ pecore: ⁊ ſeruis: ⁊ domo: felicēfilijs: ⁊ oībus rebus. Ablata ſunt oīa vnotꝑe: ⁊ impleuit qd̓ in hoc pſalmo ſcriptū ē:dicēs: Dn̄s dedit: dn̄s abſtulit: ſicut dn̄oplacuit: ita factū ē: ſit nomē dn̄i bn̄dictuꝫ.Ecce habes exēplū bn̄dicētis in omni tꝑe?Quare autē bn̄dicit dn̄m hō in omni tꝑe:Quia hūilis eſt. Quid ē eſſe humilē? Nolle in ſe laudari. Qui in ſe vult laudari ſuꝑbus eſt. Qui ſuꝑbus nō eſt: hūilis eſt. Nōvis gͦ eſſe ſuꝑbus vt poſſis eē humilis: dicqd̓ dictū eſt. In dn̄o laudabit̉ aniꝰma mea: audiāt maſueti ⁊ letent̉.Ergo qui nō in dn̄o volūt laudari: nō ſuntmāſueti: ſed truces: aſperi: elati: ſuꝑbi. Iumenta māſueta vult habere dn̄s. Eſto iumentū dn̄i: id eſt eſto manſuetus. Sedet ille ſuꝑ te: ipſe reget te: noli timere ne offendas: ⁊ eas inp̄ceps. Infirmitas qͥdem tuaeſt: ſꝫ attēde quis tibi p̄ſideat. Pullus aſini es: ſꝫ chriſtū portans. Nā ⁊ ip̄e in pulloaſini venit ad ciuitatē: ⁊ fuit illud iumentūmāſuetū. Nunqͥd laudabat̉ iumentū illd̓?Nūqͥd ium̄to dicebat̉: oſāna filio Dauid:bn̄dictus qͥ venit in nomine dn̄i. Aſellusportabat: ſed ille qͥ portabat̉ a p̄cedentibꝰ⁊ ꝯſequētibꝰ laudabat̉. Et dicebat forte iumentū: In dn̄o laudabit̉ aīa mea: audiāt.māſueti ⁊ letent̉. Nunqͣꝫ illud dixit ille aſinus fratres: ſed dicat illud ppl̓us qͥ imitat̉iumentū illud: ſi vult portare dn̄m ſuum.Iraſcit̉ forte ppl̓us: qꝛ cōparat̉ aſello in qͦſedit dn̄s: Et dicēt mihi aliqͥ ſuꝑbi ⁊ elati:ecce aſinoſ nos fecit. Sit aſinus dn̄i qͥſqͥshoc dic̄: ne ſit equꝰ ⁊ mulus: quibꝰ nō ē intellectus. Noſtis em̄ pſalmū vbi d̓r: Nolite eē ſicut equꝰ ⁊ mulus: quibꝰ nō eſt intellectꝰ. Equus em̄ ⁊ mulꝰ erigūt̉ ceruicē aliqn̄: ⁊ ſua ferocitate excutiunt a ſe ſeſſorē ſuum. Domant̉ frenis: chamo: v̓beribus: donec diſcāt ſubijci: ⁊ portare dn̄m ſuuꝫ. Tuaūt an̄qͣꝫ freno tundant̉ ora tua: eſto manſuetꝰ: ⁊ porta dn̄m tuū. Noli in te velle laudari: ſꝫ laudet̉ ille qui ſuꝑ te ſedet: ⁊ dices:In dn̄o laudabit̉ aīa mea: audiāt manſueti ⁊ letent̉. Nā qn̄ audiūt nō māſueti: nō letant̉: ſed iraſcunt̉: et ipſi ſunt qui dicūt: qd̓

aſinos eos fecerimus. Qui em̄ manſuetiſunt: dignent̉ audire: ⁊ eſſe qd̓ audiūt. Sequit̉. Magnificate dn̄m mecum:Quis eſt iſte qͥ exhortat̉: vt magnificemuscum illo dn̄m? Quiſqͥs eſt fratres in corꝑechriſti: ad hoc debet dare oꝑam: vt magnificetur cū illo dn̄s. Amat em̄ dn̄m quiſqͥseſt iſte. Et quō illum amat? vt nō inuideatcoamatori ſuo. Quiſqͥs em̄ amat carnaliter: neceſſe eſt vt cum zelo peſtifero amet.Si qͥs forte mangonū viderit rē quā peſtifero amore deſiderauit: nūquid vult vt videat illā ⁊ alius? Neceſſe eſt vt zelo ⁊ liuore ſaucietur: ſi alius eā viderit. Et ſic ſeruatur: vt ille ſolus eā videat: ⁊ quilibet aliusnō videat: aut nec ipſe. Nō ſic eſt ſapiētiadei. Uidebimꝰ illā facie ad faciē: ⁊ oēs videbimus: ⁊ nemo ſe ſibi celabit. Oībus ſeexhibet: ⁊ integra eſt ⁊ caſta eſt oībus. Illimutant̉ in eā: ⁊ ipſa in eos nō mutat̉. Ip̄eeſt veritas: ipſe eſt deꝰ. Nunqͥd aliqn̄ audiſtis fratres: qd̓ potuerit cōmutari deus noſter? Suꝑcimnens oībꝰ v̓itas ē: verbū deieſt: ſapiētia dei eſt: ꝑ quē facta ſūt oīa. Habent amatores ſuos. Sꝫ qͥd dicit amatorip̄ius? Magnificate dn̄m mecū. Nolo ſolus magnificare dn̄m: nolo ſolus amare:nolo ſolus āplecti. Nō em̄ ſi ego amplexꝰfuero: nō habet alius vbi man ponat. Latitudo tanta ē in ipſa ſapientia: vt oēs ānime amplectātur ⁊ ꝑfruant̉. Et qͥd dicā fratres? Erubeſcāt qui ſic amāt deū: vt inuideāt alijs. Aurigā ꝑditi hoīes amant: ⁊ qͥſquis amauerit aurigā aut venatoreꝫ: vultvt totus ppl̓s cū illo amet: ⁊ hortat̉ ⁊ dicit:amate mecū illū pantomimū: amate mecūillū: ⁊ illam turpitudinē clamat in ppl̓o: vtamet̉ cū illo turpitudo: ⁊ chriſtianº nō clamat in eccl̓ia: vt amet̉ cū illo vitas dei. Excitate gͦ in vobis amatorē fratres: ⁊ clamate vnicuiqꝫ veſtroꝝ: ⁊ dicite: Magnificatedn̄m mecū: Sit in vob̓ iſte feruor. Quarevobis recitant̉ iſta et exponūt̉? Si amatisdeū: rapite oēs ad amorē dei: qͥ vobis iungunt̉: et oēs qͥ ſūt in domo veſtra. Si amatur a vobis corpꝰ chriſti: id ē vnitas eccl̓ie:rapite eos ad fruendū: et dicite: Magnificate dn̄m mecū. Et exaltemꝰ nomē eius in idipſum. Quid ē exaltemꝰ nomēeiꝰ in idip̄m. Hoc ē in vnū. Nā multi cōdices ſic hn̄t: Magnificate dn̄m mecū: ⁊ exaltemꝰ nomē eiꝰ ī vnū. Siue ī idip̄m dicat̉:ſiue in vnū: hͦ idē d̓r. Ergo rapite qͦs poteſtꝭ hortādo: portādo: rogādo: diſputādo: