PſalmusXXXIII

ille a quo petis qd̓ nō habet: aut qd̓ paruꝫhabet: ⁊ timet dare ne minus habeat. Uisnoſſe. quō tibi eroget deus miſcd̓iam? Tueroga caritatē. Uideamus ſi finis dū erogas. Quāta eſt ergo opulētia in ipſa ſūmitate: ſi pōt tanta eſſe in imagine? Ergo fratres ad hanc maxime exhortamiur: vos caritatē non ſolū in voſip̄os: ſed in eos etiaꝫqui foris ſūt: ſiue adhuc pagani: nōdū credentes in chriſto: ſiue diuiſi a nobis: nobiſcū caput ꝯfitentes ⁊ a corꝑe ſeparati. Doleamus illos fratres tanqͣꝫ fratreſ noſtros:velint nolint fratres noſtri ſunt. Tunc eſſedeſinēt fratres noſtri: ſi deſierint dicere pater noſter. Dixit de quibuſdā ꝓpheta hisqui dicūt nobis: nō eſtis fratres noſtri: dicite fratres noſtri eſtis. Circūſpicite de quibus hoc dicere potuerit. Nunqͥd de paganis? Nō. Neqꝫ em̄ dicimꝰ eos fratres noſtros ẜm ſcripturas: ⁊ eccleſiaſticū loquendi morē. Nunqͥd de iudeis qui in chriſtuꝫnō crediderūt? Legite Apl̓um: ⁊ videte qꝛfratres quādo dicit Apl̓us ſine aliquo additamento: nō vult intelligere niſi chriſtianos. Non eſt auteꝫ ſubiectus inquit frateraut ſoror in huiuſmodi: cū diceret de coniugio. Fratrem ⁊ ſororem dixit chriſtianuꝫvel chriſtianā. Iterum dicit: Tu aūt quidiudicas fratrē tuū: aut tu quid ſpernis fratrē tuū? Et alio loco: Uos inquit iniquitatem facitis ⁊ fraudatis: ⁊ hoc fratribꝰ. Iſtiergo qui dicūt: non eſtis fratres noſtri: paganos nos dicunt. Ideo em̄ ⁊ rebaptizare nos volunt: dicētes nos non habere qd̓dant. Unde cōſequens eū error ipſorū: vtnegēt nos fratres ſuos eſſe. Sed quare nobis dixit ꝓph̓a: Uos dicite illis fratres noſtri eſtis: niſi qꝛ nos in eis agnoſcimus qd̓nos repetimus? Illi ergo nō agnoſcendobaptiſmū noſtꝝ negant ſe fratres: nos aūtnon repetendo ipſorū: ſed agnoſcēdo noſtrū dicimꝰ eis: fratres noſtri eſtꝭ. Dicūt illi: qͥd nos queritis: quid nos vultis? Reſpondemꝰ: fratres nr̄i eſtis. Dicūt: ite a nobis: nō vobiſcū habemꝰ rationē. Nos ꝓrſus vobiſcū rationē habemꝰ: vnū chriſtuꝫꝯfitemur: in vno corpore: ſub vno capiteeſſe debemꝰ. Quid gͦ me queritis ait: ſi perij? Magna abſurditas: magna veſania.Quid me queritꝭ ſi perij? Quare quererē:niſi qꝛ ꝑiſti? Si gͦ perij inqͥt quō ſum fratertuꝰ? Ut dicat̉ mihi de te: frater tuꝰ mortuerat ⁊ reuixit: perierat ⁊ inuētus eſt. Adiuramus: gͦ vos fratres ꝑ ipſa viſcera cari-

tatis cuiꝰ lacte nutrimur: cuiꝰ pane ſolidamur: ꝑ chriſtū dn̄m noſtrū: ꝑ manſuetudinē eiꝰ adiuramꝰ vos. Tp̄us eſt em̄ vt impendamꝰ in eos magnā caritatē: abūdantē miſcd̓iam in dep̄cando deum ꝓ illis: vtaliqn̄ det illis ſenſū ſobriū: vt reſipiſcant ⁊videant ſe: qꝛ nō habent oīno: qͥd dicāt cōtra veritatē. Nō in eis remanſit: niſi ſola infirmitas animoſitatis: que tāto ē languidior: quāto ſe maioreſ vires hr̄e exiſtimat: ꝓinfirmis: ꝓ carnaliter ſapiētibꝰ: ꝓ aīalibꝰ⁊ carnalib: tn̄ ꝓ fr̄ibꝰ nr̄is eadē ſacramētacelebrantibꝰ: ⁊ ſi nō nobiſcū eadeꝫ: tn̄ vnūamē rn̄dentibꝰ: ⁊ ſi nō nobiſcuꝫ vnū amē:hortamur medullas caritatꝭ vr̄e: fūdatꝭ addeū p̄ceſ ꝓ eis. Aliqͥd em̄ ꝓ ſalute ip̄oꝝ egimus in concilio: qd̓ explicari vobis hodieiam tp̄us nō ſufficit. Un̄ exhortamur vosvt alacrioreſ ⁊ numeroſioreſ Audiēt .n. avobis fratres nr̄i qͥ nūc nō aſſunt) ꝯueniatis craſtino die: ad baſilicā tricliarū.¶ Explicit Tract̉. de psͣ. XXXII.Incipit Tract̉. de psͣ. XXXIII.Prefatio.Salmus iſte nihil quideꝫ obſcurū: ⁊qd̓ expoſitore indigeat: videt̉ habere in textu ſuo. Titulus aūt eiꝰ intētos fac̄:⁊ pulſantes deſiderat. Sed quēadmoduꝫhic ſcriptū eſt: qꝛ btūs vir qͥ ſperat in eum:ſperemꝰ oēs qd̓ pulſantibꝰ aꝑturus ē. Nōem̄ hortaret̉ nos vt pulſarem: ſi nollet aperire pulſantibus. Si em̄ aliqn̄ ꝯtingit: vt qͥdiſponebat ſede̓: tedio cōpulſus ad manūpulſantis cōtra diſpoſitionē ſuā furgat etaperiat: ne diu pulſantē patiat̉: quātomagis ſperare debemꝰ citius aperturū illuꝫ qͥait: Pulſate ⁊ aperietur vobis. Pulſo ergo nūc intētionē cordis ad dn̄m deū: vt dignet̉ nobis hoc myſteriū reuelare. Pulſetmecū ⁊ caritas veſtra intentione audiēdi:⁊ hūilitate orādi ꝓ nobis. Eſt em̄ qd̓ fatēdū eſt arcanū ⁊ grande myſteriuꝫ: Sic .n.ſe habet titulus pſalmi.¶ Pſalmus Dauid cum mutauitvultū ſuū corā Abimelech: ⁊ dimiſit eum ⁊ abijt.¶ Sermo primus.q Oſtas: que nobis de Dauid cōſcriUerimus in ſcripturis ẜm res geꝑte ſūt: qn̄ ſic factū: quēadmodūinuenimus titulū pſalmi: cum fugeret a facie Abſalō filij ſui. Legimꝰ .n. in regnoꝝ libris: ⁊ inuenimus: qn̄ Dauid fugeret a facie filij ſui Abſalon̄. Et veriſſimū eſt: quia