PſalmusRXLI
nos. Et poſſidet nos ⁊ poſſidetur a nobisnon ob aliud niſi vt nos beati ſimus: Poſſidemus eum et poſſidet nos: quia colimꝰeum ⁊ colit nos. Colimus eum tanqͣꝫ dominum deum: colit nos tanqͣꝫ terrā ſuam.Quia colimus eū nemo dubitat: qꝛ colitnos: quis nobis indicat? Ille qͥ ait: ego ſūvitꝭ vos eſtꝭ ſarmēta: pr̄ meꝰ agricola. Ecce ⁊ in iſto pſalmo vtrūqꝫ nobis d̓r: vtrūqꝫnob̓ īdicat̉. Iā dixit qꝛ poſſidemꝰ eū: beata gens cuiꝰ eſt dn̄s deus eorū. Cuius eſtfundus iſte? Illiꝰ: Cuiꝰ ē ille? Illiꝰ: cuiꝰ eſtiſte? Dicamus d̓ deo: dicamꝰ cuius eſt. Etquō nobis ſolet reſpōderi: qn̄ de fundis ⁊de predijs aliquibꝰ amplis atqꝫ ameniſſimiſ q̄rimꝰ: Eſt qͥdā ſenator: aut illud aūt illud vocatꝰ: cuiꝰ ē iſta poſſeſſio: ⁊ dicimusbeatꝰ ille hō. Sic q̄ramus cuiꝰ eſt deꝰ iſte.Eſt quedā beata gens cuiꝰ eſt: nā dn̄s deꝰeorū eſt: ⁊ nō ſicut ſenator ille poſſidet fundū ſuū: nō aūt poſſidetur a fundo ſuo: ſic⁊ deus gentis huiꝰ: vnde vt eius ſimus laborare debemꝰ: ſed alterutrū ſe poſſident.Audiſti qꝛ gens poſſidet euꝫ: beata genscuiꝰ eſt dn̄s deus eoꝝ: Audi qꝛ ⁊ ille poſſidet illā. Populus que elegit dn̄s inhereditate ſibi. Beata gens poſſeſſione ſua: beata hereditas poſſeſſore ſuo: populus quē elegit dominꝰ ī hereditatē ſibi.De celo reſpexit dn̄s: vidit oēsfilios hominū. Oēs hic ita accipe vtgentes illius oēs intelligas: illam hereditatē tenentes: vel illa hereditas exiſtentes.Hęreditas eſt em̄ dei ipſi oēs ⁊ ipſius omnes. De celo reſpexit dn̄s: ⁊ vidit eos illequi ait: Cū eſſes ſub arbore fici vidi te. Uidit em̄ eū: qꝛ miſeratus eſt eum. Unde plerūqꝫ egentes miſcd̓ia dicimus homini: vide me: ⁊ de illo qui te ꝯtemnit qͥd dicꝭ? Nōme videt? Eſt ergo quedam viſio miſerantis cordis: nō viſio puniētis. Illa viſio adpctā animaduerſio eſt. Quia ille peccatanon vult videri: qui dicit? Auerte faciē tuam a peccatꝭ meis. Quod vult ignoſci nōvult agnoſci. Auerte inquit faciē tuā a peccatis meis. Cū ergo aduertit faciē ſuam apeccatis tuis: nō videbit te. Un̄ alibi dicit: Ne auertas faciē tuā a me. Ergo auertat a peccatꝭ tuis: nō auertat a te. Uideatte: miſereat̉ tui: ſubueniat ſibi. De celo reſpexit dn̄s: vidit oēs filios hoīm ꝑtinētesad filiū hominis. De pręparato habitaculo ſuo: Quod ſibi p̄parauit. Uidit nos de apl̓is: vidit nos de p̄dicatoribꝰ
veritatis: vidit nos de angelis qͦs ad nosmiſit. Hec omnia domꝰ eius: hͨ omnia habitaculū eius: qꝛ hec omnia celi qui enarrant gloriā dei. Uidit omnes filios hominū: de p̄parato habitaculo ſuo: Reſpexit ſuper omnes qͥ habitant terrā.Ipſi ſunt: ſui ſunt: Gēs illa eſt beata cuiꝰeſt dominꝰ deꝰ eorū: populus ille eſt queꝫelegit dn̄s in hereditatē ſibi: qꝛ per omnesterras eſt: ⁊ nō eſt in parte. Reſpexit ſuperomnes qui habitāt terrā. Qui finxitſingilatim corda eorū: Manū gratieſue: manu miſcd̓ie ſue finxit corda: plaſmauit corda noſtra: finxit ſingilatim: ſingulaquedā dans nobis: que tamē nō dirimantvnitatē: Quomō ſingilatim mēbra formata ſunt: omnia ſingilatim babēt oꝑa ſua: ⁊tamē in vnitate corporis viuunt: manusfacit qd̓ oculus nō facit: auris id valet qd̓necloculus nec manus valet: omnia tamēvnitatē operātur: ⁊ manus ⁊ oculus ⁊ auris diuerſa faciūt: nec ſibi aduerſant̉: Sic⁊ in chriſti corꝑe ſinguli hoīes: tāqͣꝫ mēbraſingula donis ſuis gaudent: qꝛ ille qui elegit populū in hereditatē ſibi: finxit ſingilatim corda eoꝝ? Nunqͥd em̄ omnes apoſtoli? Nunqͥd omnes ꝓphete? Nunqͥd oēs doctores? Nūquid oēs dona habēt ſanitatū?Nunqͥd omnes linguis loquunt̉? Nunqͥdomnes interp̄tantur. Alij quidē ꝑ ſpirituꝫdat̉ ſermo ſapiētie: alij ſermo ſciētie: alij fides ẜm eundē ſpiritū: alteri dona curationū. Quare? Quia finxit ſiugilatim cordaeoꝝ. Quomō aūt in mēbris noſtris diuerſa ſūt oꝑa: ſed ſanitas vna. Sic in omnibꝰmēbris chriſti diuerſa munera: ſed caritasvna. Qui finxit ſingilatiꝫ corda hominū.Qui intelligit omnia oꝑa eoꝝ. Intelligit quid eſt? Secretius ⁊ interius videt. Habes in pſalmo: Intellige clamorēmeū. Nō em̄ qͣſi vocibꝰ opus ē: vt ꝑueniataliqͥd ad aures dei. Occultꝰ viſus intellectus vocat̉: Exp̄ſſius dixit: qͣꝫ ſi diceret: videt oīa oꝑa eoꝝ. Tūc putares videri oꝑaiſta: qn̄ ⁊ tu vides opus hoīs. Homo factū hoīs motu eiꝰ in corꝑe videt: deꝰ aūt incorde videt. Quia ergo intus videt: dictūeſt: intelligit oīa oꝑa eoꝝ. Dant duo pauperibꝰ: vnꝰ ſibi mercedē q̄rit celeſtē: aliushūanā laudē. Tu in duobꝰ vnā rē vides:deꝰ duas intelligit. intus em̄ intelligit ⁊ intus agnoſcit: fines ip̄oꝝ videt: intētiones Aliipſas videt:. Qui intelligit oīa oꝑa eorū.
Nō ſaluꝰ fiet rexˡ ꝑ multitudi vnrtutē.ꝑ multā