Pſalmus

a peccāte hoīe: quādo morte dānatꝰ ē: abipſo veſpere moras habebit fletus: qͣꝫdiula lr̄a. fad in laboribus ⁊ tēptationibꝰ ppl̓s dei expectat diē dn̄i. Etʸ ī matutinūᶠ exultato.Uſqꝫ in matutinuꝫ ergo exultatio reſurrectiōis futura ē: q̄ in matutina dn̄i reſurrectione p̄floruit. ¶ Ego aūt dixi ī meabundātia: nō monebor in eternūEgo aūt ille ppl̓s qͥ ab initio loq̄bar: dixi īmea abūdātia: iā nullā patiens egeſtatemnō mouebor in eternū. ¶ Dn̄e ī voluntate tua p̄ſtitiſti decori meo virtutem. Sed hāc abūdātiā dn̄e nō ex me mihi eē: ſed in volūtate tua p̄ſtitiſſe te decorimeo virtutē ex eo didici. ¶ Auertiſti arte facie tuā a me: ⁊ factꝰ ſū ꝯturbatus. Qd̓ auertiſti aliqn̄ a peccāte faciemtuā: factus ſū cōturbatꝰ recedēte a me illuminatione noticie tue. Ad te dn̄e clamabo: ⁊ ad deū meū deprecabor.Qn̄ tēpus cōturbatiōis ⁊ miſerie mee recolens: ⁊ tanqͣꝫ in eo cōſtitutꝰ: audio vocēprimogeniti tui capitꝭ mei ꝓ me morituri:⁊ dicētis: ad te dn̄e clamabo: ⁊ ad deū meum dep̄cabor. ¶ Quę vtilitas ī ſanguīe meo: dū deſcēdo ī corruptionem. Que vtilitas in effuſione ſanguiniſmei: dū deſcēdo in corruptionē. ¶ Nunqͥd cōfitebitur tibi puluis? Si enimnō ſtatim reſurrexero: corruptumqꝫ fueritcorpus meū: nūquid ꝯfitebit̉ tibi puluis?id eſt turba impiorū quā mea reſurrectiōeiuſtificabo. Aut annūciabit veritatetuā. Aut annūciabit ad ſalutē ceterorumveritatē tuam. ¶ Audiuit dn̄s ⁊ miſertus ēᶠ mihi: dn̄s factꝰ ē adiutormeus. Nec dedit ſanctū ſuuꝫ videre corruptionē. Cōuertiſti planctū meūī gaudiū mihi. Quē primogenitum amortuis cōſecuta eccleſia: nunc in dedicatione domus tue dico: Cōuertiſti planctūmeū in gaudium mihi. Conſcidiſti ſaccū meū: ⁊ᶠ p̄cīxiſti me leticia. Conſcidiſti velamentū peccatorum meorum triſtitiaꝫ mortalitatis mee: ⁊ cinxiſti me ſtolaprima īmortalitatis leticie. Vt cantet tibi gloria mea: ⁊ nō cōpungar. Utiam nō plangat: ſed cantet tibi nō humilitas ſed gloria mea: qꝛ iam ex humilitate exaltaſti me: ⁊ nō cōpungar conſcientia peccati: timore mortis: timore iudicij. Duedeꝰ in eternū cōfitebor tibi. Et hecē gl̓ia mea dn̄e deꝰ meꝰ: vt in eternuꝫ ꝯfitear tibi: qd̓ nihil mihi ex me ſꝫ oīa bōa ex te.

XXIXPrefatio ī expoſitionē ſecūdā eiuſdē. psͣ.Oc certe cantauimus:¶ Exaltabo te dn̄e qm̄ ſuſcepiſti me:nec iocudaſti inimicos meos ſuper me. Si nouerimꝰ de ſcripturiſſanctis: qͥ ſint inimici noſtri: cognoſcimꝰhuiꝰ cantici veritatem. Si autē nos fallat̉carnis prudentia: vt nō cognoſcamus aduerſus qͦs nob̓ ſit colluctatio: In ip̄o pſalmi huius exordio inuenimꝰ queſtionē quāſoluere nō poſſumꝰ. Cuiꝰ enī putamꝰ eſſevocē laudantis deū ⁊ gr̄as agētis ⁊ exultantis atqꝫ dicentis: Exaltabo te dn̄e: qm̄ſuſcepiſti me: nec iocundaſti inimicos meos ſuꝑ me? Primo ip̄m dn̄m cōſideremusqui ẜm id qd̓ homo eē dignatus eſt: potuit ſibi p̄cedente ꝓphetia nō incōgrue v̓baiſta coaptare. Ex quo enī hō: ex hoc ⁊ īfirmus: ex quo infirmus: ex hoc ⁊ orās. Naꝫqd̓ mō audiuimꝰ cū euāgeliū legeret̉: quēadmodū etiā in deſertum ſeceſſerit a diſcipulis ſuis: qͦ eū ſunt cōſecuti ⁊ īuener̄t eū.Secedēs āt ibi orabat: ⁊ dcm̄ ē a diſcipul̓qͥ eū inuerunt: Querūt te hoīes. At ille reſpōdit: Eamus: ⁊ in alia loca atqꝫ caſtellapredicare. Ad hoc enī veni. Si diuinitatē domini noſtri Ieſu chriſti cōſideres: qͥsorat? Ad quē orat? Quare orat? Orat deꝰOrat ad equalē. Cām aūt orandi quā habet: ſꝑ beatꝰ: ſꝑ oīpotēs: ſꝑ icōmutabilis:eternᵉ: ⁊ patri coeternꝰ. Intuēs gͦ qd̓ ꝑ Iohānē qͣſi ꝑ quādā nubē ſuā ip̄e intonuit dicēs: In pͥncipio erat v̓bū: ⁊ v̓bū erat apd̓deū: ⁊ deꝰ erat v̓bū: hͦ erat in pͥncipio apd̓deū: oīa ꝑ ip̄m facta ſūt: ⁊ ſine ipſo factū ēnihil: qd̓ factū ē in illo vita erat: ⁊ vita eratlux hoīm: ⁊ lux in tenebris lucet: ⁊ tenebreeā nō cōp̄henderūt. Huc vſqꝫ dicētes: nōinuenim orationē: nec cām orādi: nec locū orādi: nec effectū orādi. Sꝫ qm̄ paulopꝰ dicit: Et verbū caro factū ē: ⁊ habitauitin nob̓: Habes maieſtatē ad quā ores: habes hūanitatē q̄ ꝓ te oret. Nā hͦ dictuꝫ eſtab apl̓o: etiā poſt reſurrectionē dn̄i nr̄i Icſu xp̄i: qͥ ſedꝫ inqͥt ad dexterā dei: qͥ etiā int̓pellat ꝓ nobis. Quare interpellat ꝓ nob̓?Ꝙꝛ mediator eē dignatꝰ ē. Quid ē eē mediatorē int̓ deū ⁊ hoīes? Nō int̓ pr̄eꝫ ⁊ homines: ſed inter deū ⁊ hoīes. Quid ē deꝰ?Pat̓ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſanctꝰ. Quid ſūt hoīes:Peccatores impij mortales. Inter illamtrinitatē: ⁊ hominum infirmitatem: ⁊ iniqͥtatem: mediator factus eſt homo: non iniquus: ſed tamē infirmus: vt ex eo qd̓ nō ī-

leticia.