PſalmusXXI.
relinquit deū ſuū. Nā qn̄ bn̄ eſt homī: deſertꝰ eſt ſibi chriſtianꝰ. Ignis intrat in fornacem: ⁊ fornax aurificis magni ſacramētires eſt. Ibi ē aurū: ibi eſt ⁊ palea: ibi ignisī anguſto oꝑat̉. Ignis ille nō eſt diuerſus:⁊ diuerſa agit: paleā in cinerē vertit: auroſordes tollit. In quibꝰ aūt habitat deꝰ: vtiqꝫ in tribulatiōe meliores fiunt tanqͣꝫ aurūꝓbati. Et ſi forte petierit inimicꝰ diabolus⁊ cōceſſū illi fuerit: ſiue aliquo dolore corporis: ſiue aliquo dāno: ſiue amiſſiōe ſuorū: fixū cor habeat in illo qͥ ſe nō ſubtrahit:et ſi quaſi ſb̓trahit aurē ploranti: ſed apponit miſericordiā dep̄canti. Nouit qͥd agatqͥ nos fecit: nouit ⁊ reficere nos. Bonus ēſtructor qui edificauit domū: et ſi aliqͥd ibiceciderit nouit reſarcire. Et vide qͥd dicat:In te ſperauerūt patres noſtri:ſperauerūt ⁊ liberaſti eos. Et nouimus ⁊ legimꝰ qͣꝫ multos patres nr̄os ſperātes in ſe eruit deꝰ. Eruit ip̄m populū iſraeld̓ terra egypti: Eruit tres pueros de camino ignis. eruit Danielē d̓ lacu leonū. eruitSuſannā de falſo crimīe. Oēs inuocauerūt ⁊ eruti ſunt: Nūquid defecit ad filiumſuum: vt in cruce pendentē nō exaudiret?Quare autē ipſe nō eruitur modo qͥ dixit:In te ſperauer̄t patres nr̄i et liberaſti eos.Ego autē ſum vermis ⁊ nō horUermis ⁊ nō homo. Nā eſt ⁊ homo ⁊ vermis: ſed ille vermis ⁊ nō homo. Unde nōhomo? Quia deus. Quare ergo ſic ſe abiecit vt diceret vermis: An qꝛ vermis de carne ſine cōcubitu naſcit̉: ſic̄ chriſtꝰ de Maria virgine? Et vermis ⁊ tamē non homo.Quare vermis? qꝛ mortalis: quia de carne natus: quia ſine cōcubitu natus. Quare nō homo? Quia in pͥncipio erat verbū:⁊ verbū erat apud deū: ⁊ deus erat verbū.Opprobriū hoīm et abiectio plebis. Uidete quāta paſſus eſt. Iam vt dicamꝰ paſſionē: ⁊ ad illā maiori gemitu veniamus: videte quāta modo patit̉: ⁊ deīdevidete quare. Quis em̄ fructus? Ecce ſperauerūt patres noſtri: et eruti ſunt de terraegypti: ⁊ ſicut dixi: tam multi īuocauerūt:⁊ ſtatim ad tempꝰ: nō in futura vita: ſed cōtinuo liberati ſunt. Ip̄e Iob diabolo petēti cōceſſus eſt: putreſcens vermibꝰ: tamē inhac vta reparauit ſalutē: duplo accepit q̄ꝑdiderat. Dominꝰ aūt flagellabat̉ ⁊ nemoſubueniebat: ſputis deturpabatur: ⁊ nemoſubueniebat: colaphis cedebat̉: ⁊ nemo ſl̓
niebat: leuabat̉ in ligno: nemo eruit: Clamabat: deus meꝰ deus meꝰ: vt qͥd me dereliquiſti: nō ſubuenitur. Quare fratres meiquare? Qua mercēde tanta paſſus ē? Oīaiſta q̄ paſſus eſt: preciū eſt: Cuiꝰ rei preciotanta paſſus eſt: recitemuſ: videamus quedicat. Primū queramꝰ que paſſus ſit: deinde quare: ⁊ videamꝰ qͣꝫ ſint hoſtes chriſtiqui confitent̉: qꝛ tanta paſſus eſt: ⁊ tolluntquare. Hinc audiamꝰ totū in iſto pſalmo:⁊ que paſſus ſit: ⁊ quare. Tenete iſta duo:quid et quare. Modo quid explicē: Nonibi īmoremur: ⁊ meliꝰ ad vos ꝑueniūt ipſaverba pſalmi. Uidete que patit̉ dominuſ:attēdite chriſtiani: Opprobriū hominū et Alia lr̄.abiectio plebis. Oēs quiʸ videbatme ſubſannabat me: locuti ſunt la periſerūt.bijs ⁊ mouerūt caput. Sperauit Alia lr̄a.in dn̄o eruat eu: ſaluū faciat eū q̄m̄ ⁊ eripiatvult eū. Sꝫ quare dicebat iſta. Quia hōfactus erat: dicebat tanqͣꝫ ī hoīe. Qm̄tu ēs qͥ extraxiſti me de ventre: Nūquid dicerēt talia in illd̓ quod ī principioerat verbū: ⁊ verbū erat apud deū? Uerbūem̄ illud ꝑ quod facta ſunt omnia: non extractū eſt de ventre: niſi qꝛ verbū caro factum eſt: ⁊ habitauit in nobis. Quoniā tuextraxiſti me de vētre. Deus meus abvberibꝰ matris mee. Nam ante ſecula pater meus: ab vberibꝰ matris mee deꝰmeꝰ. In teᶠ iactatꝰ ſum ex vtero: Id ꝓiecaeſt vt mihi tu ſolꝰ eſſes ſpes: iam tanqͣꝫ hō:iam tanqͣꝫ infirmus: iam verbū caro factūeſt. De ventre matris mee deusmeus es tu? Nō de te deus meꝰ: nā de tepater meus: ſed de ventre matris mee deꝰ Alia lr̄amens: de te pater meus. Neʸ diſcedas aᶠ diſceſettme. Qm̄ tribulatio ꝓxima eſt: etnō eſt qui adiuuet. Uidete deſertū: ⁊ve nobis ſi ip̄e nos deſerat. Circūdederunt me vituli multi: tauri pinguēs obſederūt me. Populꝰ ⁊ principes: populus vituli multi: principes tauripinguēs. Aꝑuerūt ſuꝑ me os ſuūꝫſicut leo rapiens ⁊ rugiens. Audiamus rugitū ip̄oꝝ in euāgelio: crucifige crucifige. Sicut aqua effuſus ſum: ⁊diſperſa ſunt omnia oſſa mea. Oſſaſua firmos ſuos dicit. Oſſa em̄ firma ſuntin corꝑe. Quō diſperſit oſſa ſua? Quādodixit illiſ: Ecce ego mitto vos velut agnosin medio luporū. Firmos ſuos diſperſit: ⁊ſicut aqua effuſus eſt. Aqua enim quādoeffundit̉: aut abluit: aut irrigat. Effuſus ē