PſalmusXVIII
Alia lr̄a. Nam in cuſtodiēdo ea retributiorcuſtodiendis multa. Sed amās animoſitatē ſuaꝫ: necvidet hūc ſplēdorē hereticꝰ: nec ſentit dulcedinē. Delicta: enī: qͥs intelligit?Pater ignoſce illis: qꝛ neſciūt qͥd faciunt.Ideo inqͥt iſte eſt ſeruꝰ qͥ cuſtodit hāc dulcedinē: ſuauitatē caritatis: amorē vnitatꝭ.Ego inquit ipſe qͥ cuſtodio rogo te: qm̄ delicta qͥs intelligit: ne mihi vt homī quedaꝫſurrepāt: ⁊ qͥbuſdā vt hō p̄occuper. Aboccultis meis mūda me dn̄e: Hocergo cātauimꝰ: ecce ad hͦ loquēdo ꝑuenimus. Dicamꝰ ⁊ cū intellectu cantemus: ⁊cātando oremꝰ: ⁊ orādo impetremꝰ. Dicamꝰ: ab occultꝭ meis mūda me dn̄e: Quisem̄ delicta intelligit? Si vident̉ tenebre: intelligunt̉ delicta. Deniqꝫ qn̄ nos delicti penitet: in luce ſumꝰ. Nā qn̄ qͥſqꝫ ipſo delictoinuolutꝰ eſt: quaſi obtenebratꝭ oꝑtiſqꝫ oculis nō videt delictū: qꝛ ſi tibi tegat̉ ⁊ carnisoculus: nec aliud vides: nec hoc vn̄ tegit̉vides. Ergo deo dicamꝰ qui nouit videreqd̓ purget: nouit inſpicere qd̓ ſanet: illi dicamꝰ: ab occultiſ meis mūda me dn̄e. Etab alienis parce ſeruo tuo. Delictainqͥt mea inqͥnāt me: delicta aliena affligūtme: ab his mūda me: ab illiſ ꝑce. Tolle mihi ex corde malā cogitationē: repelle a memalū ſuaſorē: hoc eſt ab occulꝭ meis munda me: ⁊ ab alienis parce ẜuo tuo. Nā iſtaduo genera delictoꝝ: ꝓpria ſil̓ ⁊ aliena: etiam pͥmitꝰ in exordio claruerūt. Diabolusſuo delicto cecidit: Adam alieno deiecit.Hic ipſe dei ſeruꝰ cuſtodiēs iudicia dei: inquibꝰ retributio multa: ⁊ in alio pſalmo ſicorat: Nō veīat mihi pes ſuꝑbie: ⁊ manꝰ peccatoꝝ nō moueat me. Nō veniat inqͥt mihi pes ſuꝑbie: hoc eſt ab occultis meis mūda me dn̄e: ⁊ manꝰ pctōꝝ n̄ moueāt me: hͦeſt ab alienis ꝑce ẜuo tuo. Si mei nofuerīt dn̄ata: Occl̓ta mea ⁊ delicta aliena. Tuc īmaculatꝰ ero. Hoc nō ſuisviribꝰ audet: ſed dn̄m dep̄cat̉ vt impleat:cui dicit̉ ī pſalmo: Itinera mea dirige ẜmv̓bū tuū: ⁊ nō dn̄et̉ mihi oīs iniqͥtas. Nolitimere ſi chriſtianꝰ es: dn̄m foris hoīeꝫ: dominū deū tuū ſemꝑ time. Malū te time: hͦeſt cupiditatē tuā: nō qd̓ in te deus fecit: ſꝫqd̓ tibūjpſi feciſti. Te dn̄s bonū ẜuū fecit:tu tibi ī corde tuo malū dn̄m creaſti. Merito ſb̓deris iniquitati: merito ſubderis domino quē tu tibup̄e feciſti: quia ei qui te fecit ſubditꝰ eſſe noluiſti. Sed ſi mei inqͥt nōfuerint dn̄ata: tūc īmaculatꝰ ero. Et emū
dabor a delictoʸ magno. Putamꝰ qͣ Alla lr̄a.delicto? Quod illud eſt delictū magnum? maximo.Forte aliud ſit qͣꝫ dicturꝰ ſū: non tn̄ celaboquod ſentio. Delictū magnū arbitror eſſeſuperbiā. Hoc fortaſſe ⁊ alit̓ ſignificatuꝫ ēin eo qd̓ ait: Et emundabor a delicto magno. Queritis qͣꝫ magnū ſit hͦ delictuꝫ qd̓deiecit angelū: quod ex angelo fecit diabolū: eiqꝫ ineternū intercluſit regnū celorum? Magnū hoc delictū eſt: ⁊ caput atqꝫcauſa oīm delictoꝝ. Scriptū ē enī. Initiūpctī oīs ſuꝑbia. Et ne qͣſi leue aliqͥd ꝯtem.nas: Initiū inqͥt ſuꝑbie hoīs apoſtatare adeo. Nō leue malū ē hͦ vitiū frīs mei: huicvitio in his ꝑſonis quaſ videtꝭ amplas: diſplicet humilitas chriſtiana. Propter hocvitiū dedignant̉ colla ſb̓dere iugo chriſti:obligata artiꝰ iugo peccati. Nō enī ſeruire nō eis ꝯtinget. Nā nolūt ſeruire: ſed eisexpedit ſeruire. Nolēdo ſeruire nihil aliudagūt qͣꝫ vt bono domino nō ſeruiāt: Nō vtomnino nō ſeruiāt: quia qui noluerit ſeruire caritati: neceſſe eſt vt ſeruiat iniquitati.Ab hoc vitio qd̓ eſt caput oīm vitiorū: qͥaīde cetera nata ſūt: facta ē apoſtaſia a deo:⁊ eunte anima in tenebras: male vtente libero arbitrio: peccatis etiā ceterꝭ ꝯſecutꝭ:vt ⁊ ſubſtātiā ſuā diſſiparet cū meretricibꝰviuēs ꝓdige: ⁊ ꝑ egeſtatē fieret paſtor porcorum: que erat ſocia angeloꝝ. Propterhoc vitium: ꝓpter hoc magnū ſuꝑbie peccatū: deus humilis venit. Hec cauſa: hocpeccatū magnū: iſte ingens morbus aīaꝝ:omnipotentē medicū de celo deduxit: vſqꝫ ad formam ſerui humiliauit: ꝯtumelijsegit: ligno ſuſpēdit: vt per ſalutē tante medicine curet̉ hic tumor. Iā tandem erubeſcat homo eſſe ſuꝑbꝰ ꝓpter quē factus eſthumilis deus. Ita inqͥt: mundabor a delicto magno: qꝛ deꝰ ſuꝑbis reſiſtit: humilibꝰaūt dat gr̄am. Et: ꝑ hoc: erūt vt cōplaceant eloquiā oris mei: ⁊ meditatio cordis mei in conſpectu tuoſemper. Nā ſi ab hoc magno delicto nōmūdor: in ꝯſpectu hoīm placebūt eloquiamea: nō in ꝯſpectu tuo. Suꝑba anima ī cōſpectu hoīm vult placere: humilis aīa ī occulto vbi deꝰ videt vult placere: vt ſi placuerit hoībus d̓ bono oꝑe: illis gratulet̉ qͥbus placet bonū opuſ: nō ſibi cui ſufficeredebet: qꝛ fecit bonū opus. Gloria nr̄a inquit hec eſt: teſtimoniū ꝯſcientie nr̄e. Iōqꝫdicamꝰ etiā quod ſequit̉. Dn̄e adiutor meus ⁊ redemptor meus: Ad-