Druckschrift 
Aurelij Augustini Prima Quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusIX.

Uim habebit in imperio: dolum in miraculis. Ad vim relatuꝫ eſt: quod dictū eſt leo.Ad dolos: quod dictū eſt: in cubili ſuo. Etrurſum ip̄a repetita ſunt conuerſo ordine.Inſidiatur: īquit: vt rapiat innof pauperē. cente: Hoc ad dolum pertinet: Qd̓ autēſequit̉: Rapere pauperem dum attrahit: Uiolētie deputat̉. Attrahit em̄ſignificat: quibꝰ pōt cruciatibus affligēdoad ſe adducit. Itē duo ſequūtur: ip̄a ſūt.In mūſcipula ſua huiliabit euꝫ:Alia lr̄a. dolus ē: Inclinabit̉ cadet duᶠ dn̄a dn̄atꝰ fue/ bit̉ pauꝑeꝝ: Uis ē. Muſcipula em̄ bn̄ſigͣt inſidias: Dn̄atio v̓o terrorē aꝑtiſſimeinſinuat. Et bn̄ ait: hūiliabit ī muſcipula ſua. em̄ ſigna illa facere ceꝑit: quātomirabiliora videbunt̉ homībꝰ: tāto illi ſancti tūc erūt ꝯtēnent̉: qͣſi nihilo habebūt̉. Quos ille: cui iuſticiā innocentiāreſiſtēt: mirificis factis ſuꝑare videbit̉: Sꝫinclinabit̉ cadet dn̄abit̉ paupeꝝ: id ē q̄libet ſupplicia irrogabit reſiſtētibꝰ ſibiſeruis dei. Unde aūt inclinabit̉? Dixitem̄ ī corde ſuo: oblitꝰ ē deꝰ: auertitfacie ſua ne videāt vſqꝫ ī fine. Hec ēīclinatio caſus miſerrimꝰ: animꝰ hūanus ī ſuis iniqͥtatibꝰ qͣſi ꝓſperat̉: parci ſibi putat: execet̉ et ſeruet̉ ad vltimā opportunāqꝫ vindictā: de qua nūc loquit̉ dicit: Exurge dn̄e deꝰ et exaltet̉manꝰ tua: Id eſt māifeſta ſit potētia tua.Suꝑius aūt dixerat: Exurge dn̄e p̄ualeat: iudicent̉ gentes ī ꝯſpectu tuo: id ēin occulto vbi ſolꝰ deꝰ videt. Hoc factū ē: impij ad magnā videt̉ homībꝰ felicitatē ꝑuenerūt. Suꝑ qͣs cōſtituit̉ legiſlatorqualē hr̄e meruerūt. De dicit̉: Cōſtituedn̄e legiſlatorē ſuꝑ eos: ſciāt gentes qꝛ homines ſūt. Nūc aūt poſt illā occultā penāatqꝫ vindictā dr̄: Exurge dn̄e deꝰ exaltet̉manꝰ tua: vtiqꝫ ī occulto: ſꝫ in manifeſtiſſima gl̓ia: Ne obliuiſcaris paupe ī fine. Id eſt ſic̄ impij putāt: dicūt:oblitꝰ ē deꝰ: auertit faciē ſuā ne videat vſqꝫin finē. Uſqꝫ ī finē aūt negāt deū videre:dicūt res hūanas terrenas curare:Qm̄ terra qͣſi finis ē rerū: qꝛ vltimū elemē eſt: In homīes ordinatiſſime laborāt:ſꝫ laboꝝ ſuoꝝ ordinē videre pn̄t: maxime ꝑtinet ad occulta filij. Laborās ergoeccl̓ia illis tꝑibꝰ: tanqͣꝫ nauis ī magnis fluctibꝰ ꝓcellis: qͣſi dormientē excitat dn̄m:vt imperet vētis trāquillitas redeat. Di-

tua: ne obliuiſcaris pauperū in finē. Iamitaqꝫ manifeſtū iudiciū intelligētes exultātes dicunt: Propter qͥd irritauitimpiꝰ deū? Id eſt qͥd ꝓfecit tāta mala facere: Dixit em̄ ī corde ſuo requiret. Deīde ſequit̉. Uides qm̄ tu la Alia lra.bore ⁊ʸ irā cōſideras: vt tradas eoſˣ dolorē.ī manꝰ tuas. Senſus iſte ꝓnūciationeꝫq̄rit: in ſi errātū fuerit: obſcurat̉. Sic em̄dixit ī corde ſuo impiꝰ: reqͥret deꝰ: quaſideꝰ laborē irā ꝯſideret vt tradat eos ī manus ſuas: Id eſt qͣſi laborare iraſci timeat: Et ꝓpterea illiſ parcat: ne oneroſa illi ſitpena eoꝝ: aut ne iracūdia et tēpeſtate turbet̉: Quo plerūqꝫ hoīes faciūt diſſimulatavindicta: ne laborēt aūt iraſcant̉. Tibiderelictꝰ ē pauꝑ: em̄ pauꝑ eſt: id eſtoīa huiꝰ mūdi tꝑalia bona ꝯtēpſit: vt tu ſis ꝓlioiltm̄ ſpēs eiꝰ. Pupillo tu eris adiutor. f orphauo.Id eſt ei cui morit̉ pat̓ mūdꝰ: quē carnalit̓ genitꝰ eſt: pōt dicere: Mūdꝰ mihicrucifixus ē: ego mūdo. Talibꝰ em̄ pupillis pater fit deꝰ. Docet qͥppe deꝰ pupillos fieri diſcipulos ſuos: quibꝰ dicit: Ne vobisdicatꝭ patrē in terris. Cuiꝰ rei exemplū prebuit pͥor ip̄e dicēdo: Que mihi mater: aut fratres? Un̄ volūt quidā ꝑnicioſiſſimi heretici aſſerere: habuiſſe matrē: nec vident eſſe ꝯſequēs ſi v̓ba attendāt: vt necdiſcipuli eiꝰ pr̄es habuerint: Quia ſic̄ ipſedixit: mihi mater ē: ſic illos docuit: ait:Nolite vobis dicere patrē in terrꝭ. Cotere brachiu pctōris maligni: Illius ſcꝫ de ſupra dicebat̉: oīm inimicorūſuoꝝ dn̄abit̉. Brachiū em̄ eiꝰ: dixit potentiā eius: cui cōtraria eſt chriſti potētia: dedicit̉: Exurge dn̄e deus exaltet̉ manꝰ tua. Alia lr̄a.Reqͥretur delictū eiꝰ nec inueniet̉. queret pecPropt̓ illd̓ idem iudicabit̉ de peccato ſuo illius et n̄c ip̄e periet ꝓpter peccatū ſuū. Deinde qͥdmirū ſi ſequūt. Dn̄s regnabit īeter ī ſeculū ſeculi: peribitis gētesde terra illiꝰ. Gētes poſuit pctōres īpios. Deſideriū paupeꝝ exaudiuitdīs: Deſideriū illud eſtuabāt: ī anguſtijs tribulatiōibꝰ huiꝰ ſeculi dn̄i diemcōcupiſcerent. Preparatione cordiseorū exaudiuit auris tua. Hec ē cordis p̄paratio: de qua in alio pſalmo canitur: Paratum cor meū deus: paratum cormeū. De dicit Apl̓s: Si aūt qd̓ videmus ſperamꝰ: patiētiā expectamꝰ. Iamv̓o aurē dei: mēbrū corporeū: ſꝫ potētiā exaudit regl̓arit̓ debemꝰ acciꝑe: Atqꝫ

Alia lr̄alaōo ſuo.

Alia lr̄a.I habet.

Alia lr̄a.