PſalmusVIII.
mirabile nomē eius in vniuerſa terra. Reſpondetur. Quoniam eleuata eſtmagnificentia tua: ſuper celos. Utiſte ſit ſenſus: Dn̄e: qui es dn̄s noſter: qͣꝫte admirāt̉ oēs qͥ incolūt terrā: qm̄ tua magnificētia de terrena humilitate ſuꝑ celoseleuata ē. Hinc em̄ apparuit qͥs deſcēdēs:cū a qͥbuſdā viſuꝫ eſt: ⁊ a ceteris creditū qͦaſcēdēs. Ex ore īfantiū ⁊ lactētiūꝑfeciſti laude ꝓpter īimicos tuos:Nō poſſū acciꝑe alios infātes atqꝫ lactentes: qͣꝫ eos qͥbꝰ dicit Apl̓us: Tāqͣꝫ ꝑuul̓ inchriſto lac vobis potū dedi: n̄ cibū. Quoſſignificabāt illi qͥ dn̄m p̄cedebāt laudāteſ.In qͦs ip̄e dn̄s hͦ teſtimonio vſus ē: cū dicētibꝰ iudeis vt eos corriꝑet̉: rn̄dit: Nō legiſtis: ex ore īfantiū ⁊ lactētiū ꝑfeciſti laudē. Bn̄ aūt nō ait feciſti: ſꝫ ꝑfeciſti laudē.Sūt em̄ in eccl̓ijs etiā hi qͥ nō iā lacte potātur: ſꝫ veſcūt̉ cibo: qͦs idē Apl̓us ſignat dicēs: Sapiētiā loqͥmur int̓ ꝑfectoſ. Sꝫ n̄ exhis ſolis ꝑficiūt̉ eccl̓ie: qꝛ ſi ſoli eēt: nō cōſuleret̉ generi hūano. Cōſulit̉ āt cū illic qͦꝫnōdū capaces cognitōis reꝝ ſpūaliū atqꝫeternaꝝ: nutriunt̉ fide tꝑalis hiſtorie: q̄ ꝓſalute nr̄a poſt pr̄iarchas ⁊ ꝓph̓as: ab excellētiſſima dei virtute atqꝫ ſapiētia etiā ſuſcepti hoīs ſacramēto admīſtrata ē: ī qͣ ſalꝰeſt oī credēti. Ut auctoritate cōmonitꝰ: p̄ceptis inſeruiat: qͥbꝰ purgatꝰ vnuſqͥſqꝫ ⁊ incaritate radicatꝰ atqꝫ fundatꝰ: poſſit cū ſanctis nō iā ꝑuulus in lacte ſꝫ iuuenis ī cibo:cōp̄hēdere latitudinē: lōgitudinē: altitudinē: ⁊ ꝓfundū: ſcire etiā ſuꝑeminētē ſcīamcaritatꝭ chriſti. Ex ore inqͥt īfantiū ⁊ lactētiū ꝑfeciſti laudē ꝓpt̓ inimicos tuos. Inimicos huic diſpeſatiōi q̄ facta ē ꝑ Ieſumchriſtū ⁊ hūc crucifixū: gnaͣliter acciꝑe debemꝰ oēs qͥ vetāt credere īcognita: ⁊ certāſciam pollicent̉. Sicut faciūt heretici vniuerſi: ⁊ illi qͥ ī ſuꝑſtitiōe gētiliū ph̓i noīant̉.Nō qḋ ſcīe pollicitatio rep̄hēdēda ſit: ſꝫ qd̓gradū ſaluberrimū ⁊ neceſſariū fidei negligedū putāt: ꝑ quē in aliqͥd certū: qd̓ eē niſieternū nō p̄t: oportet aſcēdi. Hinc eos apparet nec ip̄am ſcīam hr̄e: quā ꝯtēpta fidepollicent̉: qꝛ tam vtilē ac neceſſariū gradūeiꝰ ignorant. Ex ore gͦ infantiū ⁊ lactentiūꝑfecit dn̄s noſter laudē: mandās pͥmo ꝑ ꝓphetā: Niſi credideritis: nō intelligetꝭ. Etip̄e ꝑ ſe dicēs: Beati qͥ nō viderūt ⁊ credituri ſunt. Propter inimicos: Cōtra qͦs etiam illud dicit̉: Cōfitebor tibi dn̄e celi ⁊ terre: qꝛ abſcondiſti hec a ſapiētibꝰ: ⁊ reuela-
ſti ea ꝑuulis. A ſapientibus em̄ dixit: nō oſapiētes ſint: ſꝫ qͥ eſſe ſe putāt. Vt deſtruas inimicū ⁊ defenſore. Quē niſi hereticū? Nā ⁊ ipſe eſt inimicꝰ ⁊ defenſor: quifidē xp̄ianā cū oppugnet: videt̉ defendere.Ꝙqͣꝫ etiā philoſophi huiꝰ mūdi bn̄ intelligant̉ inimici ⁊ defenſores: qn̄quidē filiꝰ deivirtꝰ ⁊ ſapiētia dei eſt: qua illuſtrat̉ oīs qͥſquis v̓itate ſapiēs efficit̉. Huiꝰ illi ſe amatores eſſe ꝓfitent̉: vn̄ etiaꝫ ph̓i noīant̉. Etꝓpterea illā vident̉ defendere: cū inimiciſint eius: qm̄ ſuꝑſtitiōes noxias vt colant̉⁊ venerent̉ huiꝰ mūdi elemēta: ſuadere nōceſſant. Qm̄ videbo celos oꝑa di Alia lr̄a hꝫgitorū tuorū: Legimꝰ digito dei ſcriptā tuos.legē: ⁊ datā ꝑ Moyſen ſanctū ſeruū eius.Quē digitū dei: multi intelligūt ſpiritūſanctū. Quapropter ſi digitos dei: eoſdē ipſos miniſtros ſpirituſctō repletꝰ: ꝓpter ipſū ſpiritū qͥ in eis oꝑat̉ recte accipimꝰ: qm̄ꝑ eoſdē nobis oīs diuina ſcriptura ꝯfectaeſt: ꝯueniēter intelligimꝰ hͦ loco: celos: dictos libros vtriuſqꝫ teſtamēti. Dictū ē aūtetiā de ipſo Moyſe a magꝭ regis Pharaonis cū ab eo ſuꝑati eēt: Digitꝰ dei ē hic.Et qd̓ ſcriptū eſt: Celū plicabit̉ ſicut liber:etiā ſi de iſto ethereo celo dictū eſt: cōgruetn̄ ex hac eadē ſil̓itudine: in allegoria librorū celi noīant̉. Qm̄ videbo inqͥt celos oꝑadigitoꝝ tuorū: Id eſt: cernā ⁊ intelligā ſcpͥturas: qͣs oꝑante ſpūſancto ꝑ miniſtroſ tuos cōſcripſiſti. Poſſunt itaqꝫ etiā ſuꝑiusceli noīati: ijdem libri accipi: vbi ait: Qm̄eleuata eſt magnificētia tua ſuꝑ celos: Uttotꝰ iſte ſit ſenſus: qm̄ magnificētia tua eleuata eſt ſuper celos. Excedit enī magnificētia tua: oīm ſcripturaꝝ eloquia. Ex oreinfantiū ⁊ lactentiuꝫ perfeciſti laudē: vt afide ſcripturarū inciperēt: qui cupiunt adtue magnificētie noticiā ꝑuenire. Que ſuper ſcripturas eleuata eſt: qꝛ tranſit ⁊ ſuperat oīm verborū linguarūqꝫ p̄conia. Inclinauit gͦ ſcpͥturas deus vſqꝫ ad infantiū⁊ lactentiū capacitatē: ſicut in alio pſalmocanit̉: Et inclinauit celos ⁊ deſcendit: ⁊ hͦfecit ꝓpter inimicos: qui ꝑ ſuꝑbiā loquacitatis inimici crucis chriſti: etiā cuꝫ aliquavera dicūt: paruulis tn̄ ⁊ lactentibꝰ ꝓdeſſe nō poſſunt. Ita deſtruit̉ inimicꝰ ⁊ defenſor: Qui ſiue ſapientiā: ſine etiā chriſti nomē defēdere videat̉: ab hꝰ tn̄ gradu fideioppugnat eā v̓itatē: quā ꝓmptiſſime pollicet̉. Propterea etiā illā nō hr̄e ꝯuincit̉: qꝛoppugnādo gradū eiꝰ: quod eſt fides: quē
Alia lr̄avltorem.