Pſalmus

net. Et hereditas dei dicimur: qꝛ ipſe nosadminiſtrat ⁊ regit. Quapropt̓ vox eccleſie eſt ī hoc pſalmo: vocate ad hereditatē:vt ipſa fiat hereditas dn̄i.¶ Expoſitio pſalmi.Erba meaᶠ exaudi domineꝫUocata inuocat dn̄m: vt eodemoꝑitulante ꝑtranſeat nequiciā ſeculi huius: ⁊ ad eum ꝑueniat. Intelligeclamore meū. Bene oſtendit qͥs iſte ſitclamor qͥ interior de cordis cubili ſine ſtrepitu corporis ꝑueniat ad deū: Qn̄quideꝫvox corꝑalis auditur: ſpiritualis aūt intelligit̉. Ꝙqͣꝫ hoc ſit etiā exaudire dei: nō aure carnali: ſꝫ maieſtatꝭ p̄ſentia. ¶ Intēdevociᶠ obſecratiōis mee: Id ē illi vociquā vt deꝰ intelligat: petit. Que qualis ſit:iam inſinuauit cū dixit: Intellige clamorēmeū: intende voci obſecratōis mee: Rexmeꝰ ⁊ deꝰ meus. Qxͣuis ⁊ filius deꝰ: etpater deꝰ: ⁊ ſil̓ pater ⁊ filiꝰ vnꝰ deus. Et ſiinterrogemur de ſpūſſancto: nihil aliud reſpōdendū eſt niſi qd̓ deꝰ ſit. Et cū ſimul dicunt̉: pat̓ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſanctꝰ: nihil aliud intelligendū ē qͣꝫ vnꝰ deꝰ: tn̄ regē: filiū ſolentappellare ſcpͥture. Scd̓m gͦ illud qd̓ dictuꝫeſt: Per me itur ad pr̄eꝫ: recte pͥmo rex meus: ⁊ deinde deus meꝰ. Nec tn̄ dixit intendite: ſꝫ intēde. Nō em̄ duos aut tres deosfides catholica p̄dicat: ſed ip̄am trinitateꝫvnū deū. Nō vt eadē trinitas ſil̓ poſſit aliqn̄ pat̓: aliqn̄ filiꝰ: aliqn̄ ſpūſſctūs dici: ſic̄Sabellius credidit: ſed vt pater nō niſi pater: ⁊ filius nō niſi filiꝰ: ⁊ ſpirituſſanctꝰ nonniſi ſpirituſſanctꝰ: ⁊ hec trinitas n̄ niſi vnꝰdeus. Quia cū dixiſſet Apl̓us: Ex qͦ oīa:ꝑ quē oīa: in qͣ oīa: trinitatē ip̄am īſinuaſſecredit̉: Nec tn̄ ſb̓iecit: ip̄is gl̓ia: ſꝫ ip̄i gl̓ia.¶ Qm̄ ad te orabo dn̄e: mane exaudies voce mea: Quid ſibi vult qd̓ſuꝑiꝰ dixit exaudi: qͣſi ī pn̄ti ſe exaudiri cuperet: nūc v̓o dic̄ mane exaudies: nō exaudi. Et ad te orabo: n̄ ad te oro. Et deīcepſꝫ¶ Mane aſtabo tibi ⁊ videbo: Nōaſto: ⁊ video: niſi forte ſuꝑior eiꝰ orō: ip̄amvocationē on̄dit? Caligas aūt int̓ ꝓcellashuiꝰ ſeculi: ſentit ſe non videre qd̓ cupit: ettn̄ ſperare nō deſinit. Spes em̄ que videt̉:nō eſt ſpes. Intelligit tn̄ quare nō videat:qꝛ nondū nox peracta eſt: id tenebre quaspeccata meruerūt. Dicit ergo: Qm̄ ad teorabo dn̄e: id eſt qm̄ tantus es ad quē orabo: Mane exaudies vocē meam. Nō ille

oculis nox peccatoꝝ nondū receſſit. Peracta ergo erroris mei nocte: ⁊ diſcedentibꝰtenebris quas mihi pctīs meis feci: exaudies vocē meā. Cur gͦ ſuꝑius nō ait exaudies ſed exaudi? An poſtqͣꝫ clamauit exaudi: ⁊ nō mox exaudita ē: ſenſit qͥd oporteattrāſire: vt poſſit exaudiri? An ⁊ ſuꝑiꝰ exaudita eſt. Sed nōdū ſe intelligit exauditaꝫ:qꝛ nondū videt a quo exaudita eſt. Et qd̓nūc ait: Mane exaudies: hoc intelligi voluit: mane ītelligā me eſſe exauditā. Qualis eſt iſta locutio: Exurge dn̄c: id ē fac meexurgere. Sꝫ ſi hoc de reſurrectione chriſtiaccipit̉: illud certe nō pōt recte aliter acci1: Tēptat vos dn̄s deꝰ veſter: vt ſciat ſi diligitis eū. Niſi vt vos ꝑ illū ſciatis: ⁊ vobiſmetipſis manifeſtetur: quantū in eiꝰ amore ꝓfeceritis. Mane aſtabo tibi ⁊ videbo:Aſtabo quid eſt: niſi non iacebo? Quid ēautem aliud iacere: niſi in terra quieſcere:qd̓ eſt in terrenis voluptatibus beatitudinē q̄rere? Aſtabo inqͥt ⁊ videbo. Nō ē gͦ inherendū terrenis: ſi volumꝰ deū vide̓: quimūdo corde ꝯſpicit̉. Qm̄ nō deus vo glia frolēs iniqͥtate tu ēs. No habitabit rhecꝫ.iuxta te malignꝰ: neqꝫ ꝑmanebuntīiuſti an ocl̓os tuos. ¶ Odiſti dp̄eoēs qui oꝑant̉ iniqͥtate: ꝑ̨̄des oēsqui loquūtur medaciū. ¶ Girū ſanguinū ⁊ doloſū abominabit̉ dns.Iniqͥtas: malignitas: mendaciū: homicidiū: dolus: ⁊ qͥcquid hmōi eſt: ip̄a nox eſt.Qua trāſeūte fit māe: vt videat̉ deꝰ. Cāmgͦ expoſuit qͣre mane aſtabit ⁊ videbit: qm̄nō deus volens iniquitatē inquit tu es. Siem̄ deus eſſet qui vellet iniquitateꝫ: poſſetetiā ab iniquis videri: vt nō mane videretur: id eſt cū iniquitatis nox tranſierit. Nōhabitabit iuxta te malignus: id eſt non ſicvidebit: vt hereat. Ideo ſequit̉: Neqꝫ permanebunt iniuſti ante oculos tuos. Quiaoculi eoꝝ: id eſt mens eoꝝ reuerberat̉ luceveritatis ꝓpter tenebras peccatorū: quoꝝconſuetudine fulgorē recte intelligentie ſuſtinere nō poſſunt. Ergo ⁊ qui vident aliqn̄: id eſt qui veꝝ intelligūt: tn̄ adhuc iniuſti ſunt: nō ibi ꝑmanent amādo ea q̄ auertunt a vero. Gerūt em̄ ſecū ſuam noctē: ideſt nō ſolū cōſuetudinē: ſed etiā amorē peccandi. Que nox ſi trāſierit: id eſt ſi peccaredeſtiterīt: ⁊ ipſe amor atqꝫ ꝯſuetudo fugata fuerit: ſit mane: ita vt nō ſolū intelligāt:ſed etiā inhereant veritati. ¶ Odiſti domine oēs qui oꝑantur iniquitatē.

Alia lr̄a.Iorationis

Alia lr̄a.rauribus.ꝑcipe.